Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στη ΜΗΤΕΡΑ, µια λέξη ταυτισµένη µε την αγάπη, είναι αφιερωµένος ο σηµερινός Παιδότοπος, η Ηµέρα της Μητέρας αύριο, δεύτερη Κυριακή του Μάη. Το γνωστό και στους γονείς µα και στους παππούδες και στις γιαγιάδες των σηµερινών νηπιακιών ποίηµα του Γεωργίου Βιζυηνού «Η µητέρα», ήταν η αφετηρία, µα και το όχηµα, για να προσεγγίσουν τα παιδιά του Νηπιαγωγείου των Εκπαιδευτηρίων «Μαυροµατάκη» την «έννοια της λέξης», µιλώντας το καθένα για τη δική του µαµά, τη δική του µάνα, τη δική του µητέρα. Τα εύσηµα στις δασκάλες τους, στην Αναστασία ∆ηµοτάκη και στην Ιωσηφίνα Σειραδάκη. Πολύ τις ευχαριστώ και αυτές και βέβαια τον υπεύθυνο των Εκπαιδευτηρίων, επίσης συνάδελφό µου στη ∆ασκαλοσύνη, Κώστα Μανωλάκη. Χρόνια πολλά σε όλες τις µαµάδες!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος – λογοτέχνης
ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ
ΤΗ ΛΕΞΗ “ΜΗΤΕΡΑ”
Με αφορµή τη Γιορτή της Μητέρας, τη δεύτερη Κυριακή του Μάη, διαβάσαµε το
ποίηµα του Γ. Βιζυηνού «Η µητέρα» και προσεγγίσαµε την έννοια της λέξης, µια λέξη πολυσήµαντη και συνώνυµη µε την αγάπη…
Πώς να πειράξω τη µητέρα
να κάµω εγώ να λυπηθεί,
που όλη νύχτα κι όλη µέρα
για το καλό µου προσπαθεί;
Πώς ν’ αρνηθώ ή ν’ αναβάλω
ό,τι ορίζει κι απαιτεί,
αφού στη γη δεν έχω άλλο
κανένα φίλο σαν αυτή;
Αυτή στα στήθη τα γλυκά της
µε είχε βρέφος απαλό,
µε κάθιζε στα γόνατά της
και µ’ έµαθε να οµιλώ.
Αυτή µε τρέφει και µε ντύνει
όλο τον χρόνο που γυρνά,
και δίπλα στη µικρή µου κλίνη,
σαν αρρωστήσω, ξαγρυπνά. […]
Αναλύσαµε το ποίηµα και ανακαλύψαµε τα συναισθήµατα που αυτό γεννά. Πόσες εικόνες του καθηµερινού ρόλου της µητέρας χωρούν µέσα σε λίγους µόνο στίχους! Οι µικροί µαθητές έκαναν τις συνδέσεις µε την προσωπική τους εµπειρία: Ξαφνικά ήταν σαν η µαµά του κάθε παιδιού να κρύβεται µέσα στους στίχους του ποιήµατος.
Πώς ένιωσες όταν άκουσες αυτό το ποίηµα;
«Το ποίηµα µ’ έκανε να συγκινηθώ, γιατί η µαµά του ποιητή τον φρόντιζε»
Σύλβια
«Ένιωσα λύπη, γιατί δε θέλω να κλαίνε οι µαµάδες»
Ιωάννης
Κάθε παιδί ανακάλεσε στιγµές µε τη δική του µητέρα και τις αποτύπωσε στο χαρτί µε χρώµατα και σχήµατα. «Πώς προσπαθεί για το καλό σου η δική σου µαµά; Πώς σου δείχνει ότι σε αγαπά;» Οι απαντήσεις δόθηκαν όχι µόνο µε λόγια, αλλά και µέσα από ζωγραφιές γεµάτες καρδιές και κοινές στιγµές.
Η δράση µας ολοκληρώθηκε µε µια οµαδική εργασία «Το Κολάζ των Μαµάδων».
Κάθε παιδί ζωγράφισε τη δική του µαµά, την έκοψε µε προσοχή και την τοποθέτησε δίπλα στις υπόλοιπες, συνθέτοντας ένα πολύχρωµο σύνολο γεµάτο αγάπη. Κάπως έτσι, µέσα από δεκάδες µικρές, διαφορετικές µορφές, γεννήθηκε µια µεγάλη εικόνα:
Η µητέρα ως καθολική αξία. Γιατί, όσο ξεχωριστή κι αν είναι η κάθε µαµά, όλες ενώνονται σε κάτι κοινό — στην άνευ όρων αγάπη που προσφέρουν καθηµερινά.
Χρόνια πολλά σε όλες τις µανούλες!
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙ∆ΙΩΝ
ΜΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ
«Η µαµά µου µού δίνει να φάω. Με ταΐζει, όταν θέλω βοήθεια και µου φτιάχνει το ρύζι, το αγαπηµένο µου φαγητό. Με ρωτάει αν µου αρέσει. Μου αρέσουν τα φαγητά της µαµάς!» Σαµίρα
«Η µαµά µου µε φροντίζει όταν αρρωστήσω. Με πηγαίνει στο κρεβάτι και µε χαϊδεύει, µου βάζει θερµόµετρο, µου δίνει και σιροπάκι. Κοιµάται µαζί µου και µου λέει παραµύθια»
Νόνη
«Η µαµά µου µε αγκαλιάζει όταν χτυπάω και µε φιλάει. Μου βάζει τσιρότο και µετά µε κάνει σιγά σιγά µπάνιο. Μου λέει αν πονάω και να προσέχω, να µην τρέχω µέχρι να κλείσει η πληγή»
Αλέξανδρος
«Η µαµά µου λέει τι να κάνω αλλά δε µου φωνάζει. Μου µαθαίνει να µη χτυπάω τους άλλους, να µην τσακώνοµαι και να µοιράζοµαι όλα τα παιχνίδια µου. Αν κάνω κάτι λάθος µου λέει ότι είναι λάθος αυτό και πρέπει ν’ αλλάξει η συµπεριφορά µου»
Γιάννης
«Η µαµά µε αγκαλιάζει όταν γυρίζει απ’ τη δουλειά. Μου λέει «σ’ αγαπώ» και µετά παίζουµε µαζί. Νιώθω χαρούµενος να βλέπω τη µαµά µου και να παίζουµε»
Ματθαίος
«Όταν είµαστε µαζί µε τη µαµά στο σπίτι και περνάµε χρόνο µαζί νιώθω αγάπη. Παίζουµε παιχνίδια, κάνουµε κατασκευές και αστεία πράγµατα. ∆ηλαδή, κάνουµε τις γατούλες όταν πάµε βόλτα και γελάµε»
Μαρία
«Η µαµά µε φροντίζει κάθε µέρα. Μια µέρα µου πήρε ένα δώρο που ήταν δεινόσαυρος και µου άρεσε πολύ. Μετά µου έδωσε άλλα τρία δώρα και έδωσε και στον µπαµπά. Πάντα µε αγαπάει η µαµά και εγώ την αγαπώ όπως µε αγαπάει και εκείνη»
Στέφανος
«Η µαµά κάθεται στην πολυθρόνα µε τις κάλτσες και τα ρουχαλάκια της και µε κρατάει και µου κάνει αγκαλίτσες και φιλάκια. Νιώθω πολύ ωραία όταν είµαι στην αγκαλιά της. Η µαµά µε αγαπάει πάρα πολύ και µ’ αφήνει να κάνω τα περισσότερα πράγµατα που θέλω. Ακόµα και όταν µαλώνουµε µου λέει ότι δεν αλλάζει η αγάπη µας»
Γεωργία
«Η µαµά µε πάει βόλτα όπου θέλω και µέχρι να φτάσουµε παίζουµε το παιχνίδι µε τα σήµατα. Τα βλέπουµε στον δρόµο και λέµε ποια ξέρουµε. Με κάνει αγκαλιές, µου δίνει φιλιά και µου λέει σ’ αγαπώ πάρα πολλές φορές. Νιώθω αγάπη όταν είµαι µε τη µαµά και χαµογελάω»
Κωνσταντίνα
Οι νηπιαγωγοί Αναστασία ∆ηµοτάκη και Ιωσηφίνα Σειραδάκη
