Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Για ένα ταξίδι µάθησης και µνήµης στο Ναύπλιο, που έκαναν τα παιδιά της Ε’ και της Στ’ τάξης του ∆ηµ. Σχολείου Χανίων, στα τέλη του φετινού Μάρτη, ο λόγος στον σηµερινό Παιδότοπο. Για µια «ξεχωριστή» εκπαιδευτική επίσκεψη που σίγουρα θα µείνει για πάντα χαραγµένη στο µυαλό των παιδιών αλλά και των συνοδών τους (δασκάλων και γονέων) που συµµετείχαν. Για µια ακόµα πρωτοποριακή δράση ενός σχολείου που λειτουργεί και λειτουργείται έχοντας ανοιχτά τα παράθυρά του στην κοινωνία, µε διευθυντή τον ιδιαίτερα γνωστό στους αναγνώστες της στήλης Βαγγέλη Παγωνίδη. Πάντα Ωραίοι ως ∆άσκαλοι, καλοί µου συνάδελφοι!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος – λογοτέχνης
Μια ξεχωριστή
εκπαιδευτική επίσκεψη
Στα τέλη Μαρτίου, το ∆ηµοτικό Σχολείο Βαρυπέτρου πραγµατοποίησε µια ξεχωριστή εκπαιδευτική επίσκεψη στο µαγευτικό Ναύπλιο, µε τη συµµετοχή 41 µαθητών, 4 εκπαιδευτικών και γονέων, που συνόδευσαν µε συγκίνηση και ενθουσιασµό αυτή τη ζωντανή εµπειρία µάθησης. Ο καιρός στάθηκε σύµµαχος σε κάθε µας βήµα· ο ήλιος φώτιζε όχι µόνο τα µνηµεία, αλλά και τα πρόσωπα των παιδιών, που ανακάλυπταν την ιστορία πέρα από τις σελίδες των βιβλίων.
Πρώτη µας στάση αποτέλεσε ο επιβλητικός Ισθµός της Κορίνθου, όπου οι µαθητές αντίκρισαν από κοντά το εντυπωσιακό έργο που ενώνει δύο θάλασσες και χωρίζει δύο κόσµους. Εκεί ξεκίνησε το ταξίδι στον χρόνο, που συνεχίστηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, όπου οι µαθητές είχαν την ευκαιρία να βιώσουν την απαράµιλλη ακουστική και να «ακούσουν» τους ψιθύρους της αρχαιότητας να ζωντανεύουν γύρω τους.
Στο µουσείο του Ασκληπιείου, η επιστήµη και η µυθολογία ενώθηκαν αρµονικά, ενώ στις Μυκήνες, εκεί όπου ο Αγαµέµνων και ο Ατρέας άφησαν το αποτύπωµά τους, οι µαθητές στάθηκαν µε δέος µπροστά στον θησαυρό της ιστορίας. Ο επιβλητικός θολωτός τάφος, γνωστός ως «Θησαυρός του Ατρέα», έγινε αφορµή για συζητήσεις, ερωτήµατα και θαυµασµό.
Στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του νεότερου ελληνικού κράτους, η ιστορία απέκτησε πρόσωπο και συναίσθηµα. Στο Παλαµήδι, οι µαθητές περπάτησαν στα σκαλιά της ελευθερίας και στάθηκαν σιωπηλοί στο κελί όπου φυλακίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, νιώθοντας το βάρος και το µεγαλείο της θυσίας. Από µακριά, το Μπούρτζι στεκόταν αγέρωχο, φύλακας της ιστορικής µνήµης. Το επισκεφθήκαµε µε τη βαρκούλα και αισθανθήκαµε σαν να ζούσαµε σε άλλη εποχή…σε άλλο τόπο…
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η επίσκεψη στην εκκλησία όπου δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, µια στιγµή που έφερε τα παιδιά σε άµεση επαφή µε τις δύσκολες σελίδες της νεότερης ιστορίας. Στο Πολεµικό Μουσείο Ναυπλίου, όπου λειτούργησε η πρώτη Σχολή Ευελπίδων, µε απόφαση του Ιωάννη Καποδίστρια η αφήγηση της εθνικής πορείας έγινε απτή και ουσιαστική. Πώς θα ένιωθε άραγε ο µεγάλος Κυβερνήτης δίπλα στους τοίχους του κτηρίου που βρισκόµαστε αυτή τη στιγµή; Περπατήσαµε στο Κάστρο της Ακροναυπλίας, µε την απαράµιλλη θέα όπου ο Στρατώνας Grimani, ο οποίος βρισκόταν σε ερειπιώδη κατάσταση, ανοικοδοµείται και µένει γνωστός ως Στρατώνας Καποδίστρια, για να µετατραπεί αργότερα σε φυλακές.
Η φιλοξενία που δεχθήκαµε από τον Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο υπήρξε συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη, αφήνοντας σε όλους µας την αίσθηση της αληθινής ελληνικής φιλοξενίας. Παράλληλα, η επίσκεψη στο ΚΠΕ Νέας Κίου και στο παράρτηµα του Harvard University στην Ελλάδα διεύρυνε τους ορίζοντες των µαθητών, συνδέοντας το παρελθόν µε τη σύγχρονη γνώση και την παγκόσµια προοπτική.
Η εµπειρία ολοκληρώθηκε µε αναφορά στο Ίδρυµα Σταύρος Νιάρχος, υπενθυµίζοντας πως η παιδεία και ο πολιτισµός αποτελούν διαχρονικές αξίες που συνεχίζουν να εµπνέουν.
Επιστρέφοντας στα Χανιά, οι αποσκευές µας ήταν γεµάτες όχι από αντικείµενα, αλλά από βιώµατα, εικόνες και συναισθήµατα. Η ιστορία δεν ήταν πια ένα µάθηµα· ήταν εµπειρία, ανάσα και µνήµη. Και αυτή η εµπειρία θα συνοδεύει τους µαθητές µας για πάντα, ως πολύτιµος οδηγός γνώσης και ζωής.
Ο ∆ιευθυντής του Σχολείου Βαγγέλης Παγωνίδης και οι δάσκαλοι Παύλος Τσιχλάκης, ∆ήµητρα Αποστολίδου και Βιολέτα Τσουµάτου
ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙ∆ΙΩΝ
Στον Ισθµό της Κορίνθου εντυπωσιάστηκα από το βάθος και τη στενότητα του καναλιού. ∆εν φανταζόµαστε ότι οι άνθρωποι µπορούσαν να κόψουν τη γη στα δύο για τα πλοία.
Γιάννης Μπουρµπάκης- Μάνος Μαυροµάτης-
Μπολανάκης Πέτρος Ε1
Στο Ασκληπιείο Επιδαύρου έµαθα πώς θεράπευαν οι αρχαίοι άνθρωποι τους ασθενείς. Συνδύαζαν την ιατρική µε τη θρησκεία. Ήταν σαν ένα αρχαίο νοσοκοµείο.
Ελπίδα Γιανναράκη, Στ
Στις αρχαίες Μυκήνες µπήκαµε σε άλλο κόσµο. Οι τεράστιοι λίθοι και η Πύλη των Λεόντων ήταν απίστευτα. Αναρωτηθήκαµε ποιοι και πώς τα µετέφεραν τότε.
Σταµατουλάκης Γιάννης- Μποράκης Νίκος Ε2
Ο Τάφοςς του Ατρέα ήταν τεράστιος και εντυπωσιακός. Όταν µπήκαµε µέσα, νιώσαµε µια περίεργη ησυχία και µυστήριο.
Σιβαροπούλου Εύα- Πράπα Κωνσταντίνα Ε2
Στο Παλαµήδι η θέα ήταν καταπληκτική και βλέπαµε όλο το Ναύπλιο από ψηλά.
Κουνδουράκης Γιώργος- Πισσαδάκης Γιώργος Ε1 και Ε2
Στο κελί του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη νιώσαµε συγκίνηση. Ήταν µικρό και σκοτεινό. Μας έκανε να σκεφτούµε τις θυσίες για την ελευθερία.
Αποστολάκης Γιώργος – Χατζηµιχελάκης Προκόπης Στ
Μου άρεσε το Μπούρτζι γιατί βρίσκεται µέσα στη θάλασσα. Φαινόταν σαν παραµυθένιο κάστρο.
∆ανάη Αλυγιζάκη Στ – Γιανναράκη Στέλλα
– Κατσαµάκη Μαρία Ε1 και Ε2
Στο Θέατρο Επιδαύρου η ακουστική· ακούγαµε ακόµη και ψίθυρο. Το βιωµατικό που κάναµε όλοι µαζί (γονείς, παιδιά και συνοδοί) µε τα παλαµάκια ήταν ανατριχιαστικό.. Σαν να ζωντάνευε η αρχαία Ελλάδα.
Μαζάνη Μαρία Ε1
Στο Πολεµικό Μουσείο Ναυπλίου υπήρχαν στολές και όπλα από την επανάσταση. Έµαθα πράγµατα που δεν είχα καταλάβει από το βιβλίο.
Μπαλαντίνος Στέλιος Ε2
