Από πότε χορεύει ο άνθρωπος? Η απάντηση δεν είναι συγκεκριµένη, κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πόσο πίσω χρονολογείται η πρακτική του χορού. Ωστόσο, σπηλαιογραφίες στην κεντρική Ινδία που είναι τουλάχιστον 10.000 ετών, απεικονίζουν ξεκάθαρα ανθρώπους να χορεύουν. Και ενώ αυτές οι αρχαίες απεικονίσεις δείχνουν τη βαθιά µας σύνδεση µε τη ρυθµική κίνηση, η ανθρωπότητα σίγουρα δεν εφηύρε την τέχνη του χορού. Στη φύση, πλάσµατα κάθε µεγέθους εκτελούν πολύπλοκες ρουτίνες που ανταγωνίζονται την καλύτερη ανθρώπινη χορογραφία. Αυτοί οι χοροί σπάνια προορίζονται για ψυχαγωγία. Αντίθετα, χρησιµεύουν ως κρίσιµα εργαλεία για την επιβίωση, την επικοινωνία και την αναπαραγωγή. Από περίπλοκες επιδείξεις ζευγαρώµατος µέχρι αµυντικούς ελιγµούς που σώζουν ζωές, τα ζώα χρησιµοποιούν τον «χορό» για να επιβιώσουν µε επιτυχία. Σήµερα, οι Ιστορίες από τον Κόσµο, µε ανάλαφρες κινήσεις, σας παρουσιάζουν µερικές από τις πλέον εντυπωσιακές χορευτικές ρουτίνες που απαντώνται στο ζωικό βασίλειο.
Όταν χορεύουν τα φλαµίγκο
Εντυπωσιακά, µε έντονο χρώµα και δυνατό ράµφος. Τα φλαµίνγκο είναι από τα πιο ενδιαφέροντα πουλιά στον πλανήτη. Με µακριά πόδια και ροζ χρώµα -που προέρχεται από καροτενοειδή χρωστικά τα οποία βρίσκονται στις γαρίδες και τα φύκια, µε τα οποία τρέφονται- τα φλαµίνγκο χορεύουν όταν έρθει ο καιρός να αναπαραχθούν. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, χιλιάδες φλαµίνγκο συγκεντρώνονται σε οµάδες και εκτελούν συγχρονισµένες κινήσεις, «ερωτοτροπώντας», καλώντας το αντίθετο φύλο σε ερωτική συνεύρεση. Βαδίζουν µαζί σε σφιχτό σχηµατισµό, τεντώνοντας τους λαιµούς τους προς τον ουρανό, χαιρετώντας, χτυπώντας τα φτερά τους και κουνώντας τα κεφάλια τους από τη µία πλευρά στην άλλη µε αξιοσηµείωτη αρµονία. Αυτή η οµαδική παράσταση διεγείρει τα φλαµίνγκο του αντίθετου φύλου και επιτρέπει την αξιολόγηση πιθανών συντρόφων. Ενώ τα φλαµίνγκο είναι εποχιακά µονογαµικά και όχι ισόβια σύντροφοι, ένα µόνο επιτυχηµένο χορευτικό µπορεί να καθορίσει την επιτυχία µιας ολόκληρης αναπαραγωγικής περιόδου.
Ναι. Τα φλαµίνγκο χορεύουν, και το κάνουν σωστά, αν θέλουν να δουν απογόνους!
∆είτε τον χορό των φλαµίνγκο εδώ: www.youtube.com/watch?v=QLV_K7DVeyU
Ο χορός των µελισσών
Παρά το γεγονός ότι διαθέτουν εγκέφαλο µικρότερο από έναν κόκκο σουσαµιού, οι µέλισσες είναι ικανές για εκπληκτικά κατορθώµατα. Έρευνα που δηµοσιεύτηκε στο Biology Letters έδειξε ότι οι µέλισσες µπορούν να διακρίνουν µεταξύ χρονικών διαστηµάτων, κάτι που κάποτε θεωρούνταν προνόµιο των σπονδυλωτών. Αυτή η εσωτερική αίσθηση του χρονισµού παίζει κρίσιµο ρόλο σε έναν από τους πιο διάσηµους χορούς της φύσης. Οι µέλισσες επικοινωνούν την τοποθεσία της τροφής µέσω χορού, ενός δονούµενου µοτίβου που εκτελείται στην κάθετη κηρήθρα µέσα στην κυψέλη. Όσο περισσότερο διαρκεί ο χορός, τόσο πιο µακριά βρίσκεται η τροφή. Οι άλλες µέλισσες παρακολουθούν και αποκωδικοποιούν αυτήν την παράσταση µε εξαιρετική ακρίβεια. Αυτό το σύστηµα επικοινωνίας συνδυάζει την ηλιακή πλοήγηση, τη µνήµη και τον χρονισµό των διαστηµάτων σε µια ενιαία συντονισµένη ρουτίνα. Μεταφράζοντας την κίνηση σε χάρτη, οι µέλισσες µετατρέπουν τον χορό σε δεδοµένα – επιτρέποντας σε µια ολόκληρη αποικία να κινητοποιηθεί αποτελεσµατικά εντοπίζοντας περισσότερη τροφή. Η κοµψότητα και η αποτελεσµατικότητα αυτού του µικροσκοπικού µπαλέτου απαντάται µόνο σε λίγα έντοµα.
∆είτε τις µέλισσες να χορεύουν εδώ: www.youtube.com/watch?v=12Q8FfyLLso
Το αρσενικό Μανάκιν χορεύει moonwalk
Το αρσενικό µανάκιν (Ceratopipra mentalis) µπορεί να είναι µικρό, αλλά προσφέρει µια από τις πιο εντυπωσιακές χορευτικές παραστάσεις στο τροπικό δάσος. Για να προσελκύσει κάποιο θηλυκό, εκτελεί µια γρήγορη ολίσθηση προς τα πίσω που µοιάζει εντυπωσιακά µε το διάσηµο moonwalk του Michael Jackson. Προτού ξεκινήσει η παράσταση, το αρσενικό καθαρίζει σχολαστικά τη «σκηνή» όπου θα χορέψει για να µπορεί να εκτελέσει το χορευτικό. Όταν δει να πλησιάζει κάποιο θηλυκό, το αρσενικό γλιστρά προς τα πίσω µε τα πόδια του τεντωµένα και σφιχτά. Βίντεο υψηλής ταχύτητας αποκαλύπτει ότι η ψευδαίσθηση της οµαλής κίνησης στην πραγµατικότητα αποτελείται από δεκάδες µικροσκοπικά, αστραπιαία βήµατα – που εκτελούνται σε τέλειο ρυθµό. Το αρσενικό ενισχύει την οπτική απεικόνιση µε ήχους που δηµιουργούνται χτυπώντας τα φτερά του σε γρήγορες «εκρήξεις». Μελέτες από Ιδρύµατα όπως το Εργαστήριο Ορνιθολογίας Cornell υποδηλώνουν ότι τα θηλυκά αξιολογούν τόσο την ακρίβεια της κίνησης όσο και τον συντονισµό των ήχων. Σε αυτόν τον διαγωνισµό χορού, ο συγχρονισµός και η τεχνική σηµαίνουν τα πάντα. ‘Η, µε άλλα λόγια, όποιο µανάκιν χορέψει καλύτερα, «κερδίζει» το κορίτσι!
∆είτε πως χορεύουν τα µανάκιν, εδώ: www.youtube.com/watch?v=o42C6ajjqWg
Ο χορός των ιππόκαµπων
Οι αρσενικοί ιππόκαµποι είναι από τα λίγα ζώα στα οποία το αρσενικό µένει έγκυος. Τα θηλυκά εναποθέτουν τα αυγά τους σε έναν εξειδικευµένο θύλακα στην κοιλιά του αρσενικού, όπου αυτό τα γονιµοποιεί και τα µεταφέρει µέχρι τη γέννα. Προτού όµως συµβεί η µεταφορά, το ζευγάρι πρέπει να ολοκληρώσει έναν εξαιρετικά λεπτεπίλεπτο «χορό» ερωτοτροπίας. Σε αντίθεση µε τα είδη που «χορεύουν» µόνο ως επίδειξη, για να προσελκύσουν το θηλυκό για ζευγάρωµα, οι ιππόκαµποι συµµετέχουν σε καθηµερινές «τελετουργίες» κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Κάθε πρωί, το ζευγάρι συναντιέται και εκτελεί ένα αργό, συγχρονισµένο «µπαλέτο». Συχνά ενώνουν τις ουρές τους και ανεβαίνουν σπειροειδώς προς τα πάνω ταιριάζοντας προσεκτικά τις κινήσεις ο ένας του άλλου. Αυτός ο χορός είναι κάτι περισσότερο από ροµαντική αίσθηση – συγχρονίζει τον αναπαραγωγικό συγχρονισµό. Η συντονισµένη κίνηση ανόδου βοηθά στην ευθυγράµµιση του θηλυκού ακριβώς την κατάλληλη στιγµή για τη µεταφορά αυγών στο αρσενικό. Χωρίς αυτή την προσεκτική χορογραφία, η επιτυχής γονιµοποίηση απλά δεν θα συνέβαινε. Στον κόσµο των ιππόκαµπων, η αγάπη περιλαµβάνει χορευτικά µε πραγµατικά τέλειο συγχρονισµό.
Οι ιππόκαµποι χορεύουν εδώ: www.youtube.com/watch?v=oa3lt7ewW9U
Ο χορός της πεινασµένης µπεκάτσας
Η αµερικανική µπεκάτσα (Scolopax minor) είναι διάσηµη για τον «χορό του ουρανού» της. Κατά την περίοδο αναπαραγωγής, τα αρσενικά ανεβαίνουν σπειροειδώς ψηλά στον αέρα πριν κάνουν ζιγκ-ζαγκ προς τα κάτω για να εντυπωσιάσουν τα θηλυκά που τα παρακολουθούν. Ωστόσο, ακόµη και άσχετα από τον «χορό» ζευγαρώµατος, η µπεκάτσα κάνει ένα ιδιόµορφο ρυθµικό -χορευτικό- περπάτηµα στην καθηµερινότητά της. Λικνίζει το σώµα της µπρος-πίσω σε µια σταθερή, σχεδόν κωµική κίνηση. Οι επιστήµονες πιστεύουν ότι αυτή η κίνηση εξυπηρετεί έναν πολύ πρακτικό σκοπό: Το κούνηµα δηµιουργεί ανεπαίσθητες δονήσεις εδάφους που ωθούν τους γαιοσκώληκες – την κύρια πηγή τροφής της µπεκάτσας – να µετακινούνται µέσα στο έδαφος. Με το εξαιρετικά ευαίσθητο ράµφος του, το πουλί ανιχνεύει αυτές τις κινήσεις και εντοπίζει το θήραµά του. Αυτό που µοιάζει µε έναν αστείο χορό είναι στην πραγµατικότητα µια λεπτή στρατηγική κυνηγιού, αποδεικνύοντας για άλλη µια φορά ότι στο ζωικό βασίλειο, ο ρυθµός συχνά σηµαίνει επιβίωση.
∆είτε τον χορό της µπεκάτσας εδώ: www.youtube.com/watch?v=YF3-LvmHM4E
