Ως σύνθεση και ερµηνεία κινηµατογραφικής µουσικής από την Ευανθία Ρεµπούτσικα

«Αυτό που µετράει είναι το πάθος που βάζω στα πράγµατα[…]Το σινεµά είναι µια έκρηξη της αγάπης µου για την πραγµατικότητα»

Πιέρ Πάολο Παζολίνι

Η Ευανθία Ρεµπούτσικα, µία από τις πιο αγαπηµένες και πολυβραβευµένες συνθέτριες της Ελλάδας, επέστρεψε στη σκηνή του Ηρωδείου για µια µοναδική βραδιά, την Πέµπτη 16 Οκτωβρίου 2025.

“Με τίτλο «Soundtracks», η συναυλία που έλαβε χώρα στο συναρπαστικά φωτισµένο Ηρώδειο, ήταν ένα ταξίδι στον µαγικό κόσµο της κινηµατογραφικής µουσικής, µέσα από τις µελωδίες που έχει υπογράψει η Ευανθία Ρεµπούτσικα για ταινίες που άφησαν ανεξίτηλο το στίγµα τους στο ελληνικό και διεθνές κοινό.

Στη σκηνή την Ελληνίδα συνθέτρια την συνόδεψε η Istanbul Cinema Symphonic Orchestra, µια από τις σηµαντικότερες συµφωνικές ορχήστρες της Τουρκίας, µε πολυετή παρουσία στη διεθνή µουσική σκηνή. Η ένωση της χαρακτηριστικής µεσογειακής γραφής της Ευανθίας µε τον πλούσιο ήχο της συµφωνικής ορχήστρας προσέφεραν µια ανεπανάληπτη εµπειρία κάτω από τον αττικό ουρανό.

Το κοινό, το οποίο χειροκρότησε θερµά κάθε µελωδία, είχε την ευκαιρία να απολαύσει ζωντανά µουσικές που αγαπήθηκαν, και ταξίδεψαν πέρα από τα σύνορα, γεµάτες εικόνες, συναίσθηµα και νοσταλγία.

Αξεπέραστος ο διάλογος των ερµηνευτών της Συµφωνικής Ορχήστρας της Κωνσταντινούπολης µε τους ερµηνευτές των κρουστών και όλης της οµάδας της Ευανθίας Ρεµπούτσικα που πέρασε στην ιστορία για την εκπληκτική τους “συνοµιλία” !!!!Στο µνηµειώδες µαγικά φωτισµένο Ηρώδειο δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για να αποχαιρετήσει µοναδικά το µοναδικό θέατρο τους αγαπηµένους τους φανατικούς χρήστες του για τα τρία επόµενα χρόνια αφού θα παραµείνει κλειστό για την αποκατάσταση του. ∆ιευθυντής Ορχήστρας ο κ. Στάθης Σούλης και το κοινό συγκινηµένο και συνειδητοποιηµένο στο ασφυκτικά γεµάτο Ηρώδειο συµµετείχε µε κοµµένη την ανάσα σε κάθε ερµηνεία-συνοµιλία που λειτούργησε ως διαπολιτισµικός αναστοχασµός µέσω της µουσικής συγχορδίας.

Είναι γεγονός ότι σε κάθε της εµφάνιση όπου και αν συντελείται , η χαρισµατική δηµιουργός ερµηνεύτρια και συνθέτης Ευανθία Ρεµπούτσικα , αγαπηµένη σε όλες τις οµάδες κοινού Ευανθία Ρεµπούτσικα ενεργοποιεί δέος και ανάταση ψυχής στο ακρωατήριο. Η πολυτροπική αισθητηριακή εµπειρία που προσφέρει γενναιόδωρα θέασης και ακρόασης την χαρακτηρίζει, αφού διαπνέεται από µε υψηλή επιµέλεια, αισθητική και αξιοθαυµαστο επαγγελµατισµό!!! Υπέρτατη εντύπωση και θαυµασµό προκαλεί και η σκηνική της παρουσία αφού µε άνεση,απόλυτη αρµονία και ισορροπία διαµορφώνει µια επιτέλεση που όµοια της δεν συντελείται µε οποιοδήποτε είδος µουσικής και αν συνοµιλήσει.

1 από 10

Η νεράιδα µε το κόκκινο βιολί έχει πετύχει ιδεατά να γονιµοποιεί µε το έργο της και αµοιβαία αυτό να γονιµοποιείται από διαφορετικά είδη µουσικής µεταγγίζοντας µουσικές επιρροές σε νέες συνθέσεις που δεν αντιστέκεται κανείς διαγράφοντας νέους δρόµους µουσικής αλληλεπίδρασης “Σε κάθε live Η εµπειρία της διάδρασης µε την Ευανθία Ρεµπούτσικα σε καθηλώνει. Βυθίζεσαι χωρίς επιστροφή σε µια µουσική επιτέλεση όπου κάθε ερµηνεία από την δηµιουργό και την οµάδα της χτίζει έναν µαγικό βυθό πλούσιο σε όλα όσα βιώνεις στο ανεπανάληπτο ταξίδι της ζωής. Και κυριολεκτικά δε λείπει τίποτα Όµως όλα ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΓΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Γίνονται ηχόχρωµα τόνος ένταση ρυθµός παύση Το σώµα δονείται µε τον δικό του κώδικά για να αποκριθεί στη µουσική πανδαισία. Στο µουσικό κάλεσµα που δεν έχει αναστολές µόνο αλήθεια καθαρότητα και συν(γ)κίνηση Ωδή στην χαρά στον έρωτα στον θάνατο στη µοναξιά αλλά και στη συγχορδία που ενδυναµώνει ξεσηκώνει παρασύρει παθιάζει.. Και αν οι καλλιτέχνες συνοµιλούν µε λαχτάρα και σεβασµό µεταξύ τους χωρίς να προδίδουν το δικό τους µουσικό όργανο και αν το κοινό εναρµονίζεται στο παραλήρηµα της ζωής η Ευανθία Ρεµπούτσικα µε το κρέσεντο του βιολιού της και το δυναµικό της εκφραστικό ταπεραµέντο διεισδύει στο κοινό µε πολλούς τρόπους. Οι εναλλαγές των συναισθηµάτων συνοδεύονται από εναλλαγές στα µουσικά µοτίβα και τις ενορχηστρώσεις, µέσα από µια ανεπανάληπτη πολυτροπική µουσική παραγωγή.

Η πολυβραβευµένη συνθέτης και ερµηνεύτρια την επόµενη µέρα συγκινηµένη ευχαρίστησε δηµόσια όλους όσοι συναντηθήκαµε σε αυτή την ανεπανάληπτη µέθεξη της µουσικής που ξεπέρασε κάθε προηγούµενο.

“Ο κινηµατογράφος για µένα είναι ζωή.

Κάθε φορά που γράφω µουσική για µια ταινία, είναι σαν να ζω πολλές ζωές ταυτόχρονα.

Να περπατώ σε δρόµους άγνωστους,

να αγαπώ, να ελπίζω, να ξαναγεννιέµαι.

Αυτό είναι που µε γεµίζει περισσότερο στη ζωή µου, να βρίσκω τον εαυτό µου µέσα στις ιστορίες των άλλων.

Και όλα ξεκίνησαν από τα παιδικά µου χρόνια, εκεί, µέσα στο σινεµά του πατέρα µου.

Ανάµεσα στις µποµπίνες και στα φώτα της προβολής, έµαθα να ταξιδεύω.

Οι ταινίες τότε δεν ήταν απλώς εικόνες, ήταν παράθυρα σε άλλους κόσµους.

Με έδεναν µε ανθρώπινες ιστορίες,

µε έκαναν να ψάχνω τη ζωή µέσα από τις µουσικές και τα όνειρα των άλλων.

Γιατί η µουσική είναι η πιο αληθινή γλώσσα της ψυχής.

∆εν έχει λόγια κι όµως, λέει τα πάντα.

Είναι η γέφυρα που ενώνει, που δεν χρειάζεται µετάφραση, µόνο ανοιχτή καρδιά.

Ευχαριστώ θερµά την Συµφωνική Ορχήστρα Κινηµατογράφου της Κωνσταντινούπολης και τον µαέστρο Στάθη Σούλη, ταξιδέψαµε σε ιστορίες ανθρώπων και τόπων, µοιραστήκαµε ιστορίες.

Η συµµετοχή όλων σας ήταν πάνω από συγκινητική.

Μέσα από την καρδιά µου θέλω να σας ευχαριστήσω όλους και όλες για την συγκίνηση που µου χαρίσατε.

Ήταν η τελευταία παράσταση πριν κλείσει αυτός ο µοναδικός χώρος του Ηρωδείου για τρία χρόνια.

Να µην ξεχνάµε πως κάθε χώρος είναι κυρίως οι άνθρωποι του. Μακάρι να ανταµώσουµε σύντοµα ξανά.

Ένα µεγάλο ευχαριστώ σε όλους µου τους συνεργάτες που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.

Ανδρέας Συµβουλόπουλος – πιάνο

Πάνος ∆ηµητρακόπουλος – κανονάκι

Βασιλης Κετετζόγλου – κιθαρα

∆ηµήτρης Τσεκούρας – κόντρα µπάσο

Πέτρος Κούρτης – κρουστά

Μάκης Κρέτσης – κρουστά

Νίκος Παπαβρανούσης – τύµπανα

Επιµέλεια Ήχου: Νίκος Βεκύρης

Σχεδιασµό φώτων: Γιώργος Χαραλάµπους

Ευχαριστώ τον συνεργάτη µου για πολλά χρόνια Στάθη Σκουρόπουλο.

Αυτό το όνειρο δεν θα γινόταν πραγµατικότητα χωρίς τις εταιρείες παραγωγής Pure Public Relations και Art Info Theater και την καθοριστική συµβολή τους.

[…] Όταν διαβάζω ένα σενάριο, νιώθω αυτόµατα ότι θα µπορούσα να έχω κι εγώ έναν ρόλο µέσα στην ταινία, γίνοµαι αµέσως κοµµάτι της ιστορίας. Έτσι, αρχίζω να αντλώ πράγµατα και ξεκινάει ένα µουσικό τραγούδισµα µέσα στο κεφάλι µου που µετά γίνεται νότες. Έµπνευση µπορώ να πάρω από πολλά πράγµατα, από την ίδια την ταινία, αλλά και από βιώµατα µου. Υπάρχει για παράδειγµα µια σκηνή στον Νοτιά που διαδραµατίζεται στον κινηµατογράφο Ρεξ, όπου µεγάλωσα, κι αυτό έπαιξε πολύ σηµαντικό ρόλο στη σύνθεση. Πολλές σκηνές του Νοτιά είναι σαν να της έχω ζήσει, όπως ας πούµε οι σκηνές της µεταπολίτευσης, είναι κάτι που έχω ζήσει στην εφηβεία µου. Αυτό µε φορτίζει και το αποτυπώνω στη µουσική µου. Η µουσική για µένα είναι ψυχοθεραπεία, το ίδιο και το σινεµά. Και τα δύο µε γιατρεύουν και µε απελευθερώνουν. Η σύνθεση µουσικής για µια ταινία γίνεται σαν παιχνίδι µε τον εαυτό που γεµίζει, αλλά και αδειάζει µέσα στον κόσµο της ιστορίας. Στις ακροάσεις που έκανα αργότερα σε φίλους µε τις µελωδίες του Νοτιά, άρχισα να αποστασιοποιούµαι και να καταλαβαίνω τι ακριβώς έχω γράψει. Ήταν σαν γέννα, και τώρα το παιδί µεγάλωσε και φεύγει, βγαίνει στον κόσµο.

Το βίωµα του κινηµατογράφου στην παιδική της ηλικία είναι φανερό ότι γέννησε το θαύµα της ερµηνείας και της σύνθεσης της. Η µουσική τη διαπερνά ,αλλά και την καθορίζει ακόµη και στη γλώσσα του σώµατός της. Είναι µια µούσα που έχει εσωτερικεύσει όλες τις µορφές τέχνης στην καλλιτεχνική της οντότητα. Η αλήθεια της είναι εσωτερική, το πάθος της για να επικοινωνήσει τη µουσική της έχει βαθιά ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και ακτινοβολεί τον απόλυτο σεβασµό σε κάθε µέλος του κοινού της, Η ίδια δεν παραλείπει να υποκλίνεται και να απευθύνει τη µουσική της ερµηνεία κατεβαίνοντας από τη σκηνή. ΜΑΖΙ µε το κοινό της ακόµη και αν ο θεατής είναι στην τελευταία θέση, ερµηνεύει κοντά του µε γνήσια βλεµµατική επαφή και αυτό την καθορίζει ως άνθρωπο δηµιουργό και την καθιστά και για αυτή της την στάση ΜΟΝΑ∆ΙΚΗ και ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ για την προσφορά της στο πολιτισµό και τις τέχνες.

“Ο κινηµατογράφος είναι η τέχνη της αλήθειας στην ψευδαίσθηση -και η ψευδαίσθηση ανταποδίδει µε το να γίνεται η αλήθεια του σινεµά . Χάρη σ’αυτήν ανοίγονται κόσµοι….” γράφει ο Μιχάλης Μακρόπουλος στο βιβλίο του “Το ποτάµι του χρόνου ( µια ερωτική επιστολή προς την τέχνη του κινηµατογράφου” ( Πανεπιστηµιακές Εκδόσςις Κρήτης , Ηράκλειο 2023)

Αφιερωµένο στην Ευανθία Ρεµπούτσικα για όλα όσα ονειρικά µας έχει χαρίσει και για όσους συναρπαστικούς κόσµους ανοίγει µε την αλήθεια της αέναα, χτίζοντας µοναδικές γέφυρες στον χώρο και στον χρόνο….Σας ευχαριστούµε πολύ!

*H M.A.∆ρακάκη είναι επιµελήτρια του Μουσείου Σχολικής Ζωής µε ειδίκευση στην πολιτισµική επικοινωνία και πολιτιστική διαχείριση

Οι φωτογραφίες αντλήθηκαν από την σελίδα της δηµιουργού στο F/B

https:facebook.com/reboutsika.gr

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΑ

ΣΤΙΣ παρακάτω

∆ΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ και

στους υπερσυνδέσµους των υποσηµειώσεων

https://www.artandlife.gr/athens/events/eyanthia_rempoytsika_soundtracks_sto_irodeio

https://www.ticketservices.gr/event/evanthia-reboutsika-soundtracks/?lang=el

https://www.huffingtonpost.gr/culture/evanthia-rempoutsika-me-oli-mou-tin-dinami-pistevo-pos-ena-kalitero-xekinima-mas-perimeni/

https://www.in.gr/2017/12/24/life/music/h-rempoytsika-ypografei-ti-moysiki-tis-tainias-1968/

https:facebook.com/reboutsika.gr