∆εκέµβριος… «Ο τελευταίος «αναστεναγµός» του χρόνου, αλλά και ο πρώτος «παλµός» πολλών καινούργιων υποσχέσεων». Σε λίγες µέρες θα τον υποδεχτούµε…
Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι ο ∆εκέµβριος µοιάζει σαν κατώφλι που βρίσκεται ανάµεσα σ’ ένα τέλος και σε µια αρχή; Ότι κλείνει έναν κύκλο εµπειριών και γεγονότων και ανοίγει έναν άλλο κύκλο υποσχέσεων και δυνατοτήτων; Κι από την άλλη, ότι µοιάζει και µε µια λεπτή διάφανη µεµβράνη χρόνου, που διαφαίνεται η στιγµή που µας εγκαταλείπει το παρελθόν και που το µέλλον µας, ξεδιπλώνεται µπροστά µας; Σε κάθε περίπτωση -και νοµίζω θα συµφωνήσεις- είναι ένας γοητευτικός µήνας. Χειµωνιάτικο κρύο… αναµµένο τζάκι… ασηµένιο και γκρίζο φως που γλιστρά από τα παράθυρα το απόγευµα λίγο πριν νυχτώσει… αλλά και ξηµερώµατα και δειλινά, γεµάτα µε την παγωµένη ηρεµία του χειµώνα… Κι ωστόσο, είναι σταθερά όµορφος, ακόµα κι όταν αγριεύει µε βοριάδες και χιόνια. Κι όσο συµβαίνουν αυτά, µέρα τη µέρα που περνά, µας καλεί να βουτήξουµε βαθιά µέσα µας και να αναµετρηθούµε µε όσα ζήσαµε τη χρονιά που πέρασε.
Κι εκεί, λίγο πριν το τέλος του, έρχονται τα Χριστούγεννα. Η µεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Κι αλήθεια! Ο ∆εκέµβριος µε τα Χριστούγεννά του, δε σου µοιάζει να φωτίζει τη θλίψη του φθίνοντος χρόνου µε µια ζεστή, τρυφερή, σχεδόν παιδική λάµψη; ∆ε σου θυµίζει, πως παρ’ όλες τις δυσκολίες, υπάρχει πάντα χώρος για θαύµατα; ∆ε σε βάζει να σκεφτείς ότι ο κόσµος µπορεί να γίνει πιο συµπονετικός, όταν µοιράζεσαι µε τους άλλους τη ζεστασιά της καρδιάς σου, την καλοσύνη σου, την αληθινή ανθρωπιά σου, την ελπίδα σου, αλλά προπάντων και πολλές µικρές πράξεις αγάπης; ∆ε σου φαίνεται και σαν µια υπενθύµιση πως η µαγεία δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη; Κι όσο γίνεται όλο και πιο µαγικός και απλώνει ένα λεπτό πέπλο γοητείας πάνω από την όµορφη πόλη µας και την καρδιά σου, δε θα έλεγες πως σε βάζει στο δρόµο του αναστοχασµού και σε επιστρέφει στην ανθρωπιά σου; Πιθανόν και να σε καλεί να κρατήσεις κοντά σου ό,τι αξίζει και να αφήσεις να χαθεί ό,τι δε σου προσφέρει χαρά πια… Κι όταν τελικά, στις 31 του, το ρολόι θα χτυπήσει το τέλος του, µπορεί και να σε παρακινεί να πορευτείς λίγο πιο σοφότερος, λίγο πιο ευγνώµων και λίγο πιο αισιόδοξος
Όπως και να ‘χει, ο ∆εκέµβριος, µε τις οµορφιές του, τα κρύα του, τα χιόνια του, τους βοριάδες του και τα Χριστούγεννά του, δεν κουβαλάει απλές µέρες. Θες οι γιορτές… θες η ανάγκη να µαζευτεί η οικογένεια… θες οι προσδοκίες… η νοσταλγία… και ο απολογισµός της χρονιάς, φορτίζει τις µέρες του µε έντονα συναισθήµατα. Μπορεί και να κρύβει µέσα του, όσο κανείς άλλος µήνας, το συµβολικό µεταβατικό χρόνο και να λειτουργεί σαν µια γέφυρα από το παλιό στο νέο, από την αµφιβολία στην προετοιµασία για αλλαγή και από την αδιαφορία στην αυτοπαρατήρηση… Πού είµαι; Τι θέλω; Τι αλλάζει; Αν σκεφτούµε κυριολεκτικά, ότι… χειµώνας… ∆εκέµβριος… νύχτα… όλα αυτά µαζί, είναι µια φάση πριν το ξηµέρωµα και την Άνοιξη και µεταφορικά… εσωτερική πάλη… παρακµή… τέλος… όλα αυτά µαζί, οδηγούν στην προσωπική αναγέννηση… τότε ενδεχοµένως, ο ∆εκέµβριος να είναι και µια επισήµανση… ‘Οτι ακόµη και στις πιο κρύες στιγµές µοναξιάς, η θαλπωρή θα βρει πάντα τον τρόπο να επιστρέψει. Ότι ακόµα κι όταν όλα µοιάζουν να έχουν πεθάνει, η γέννηση άλλων καλύτερων και σηµαντικότερων, είναι ένα αδιαµφισβήτητο γεγονός. Ότι, όσες µέρες το ηµερολόγιο γράφει… «∆εκέµβριος», εµείς γινόµαστε για λίγο ταξιδιώτες του ίδιου µας του εαυτού και ανακαλύπτουµε όλα τα παραπάνω και συχνά, κατανοούµε και τι πραγµατικά επιθυµούµε. Και άλλα, που τώρα µπορεί να σκεφτείς… Θα µπορούσαµε να τον λέγαµε λοιπόν, µήνα περισυλλογής, επανατοποθέτησης και µεταµόρφωσης; Και ενδεχοµένως να µην είναι µόνο ο επίλογος του χρόνου, έτσι απλά, αλλά και µια «τελετή φωτός» µέσα στο -κυριολεκτικά και µεταφορικά- βαθύ χειµωνιάτικο σκοτάδι (µας), αφού φέρνει στιγµές φωτεινής χαράς, ελπίδας και εορταστικής ζεστασιάς;
Πολλές οι αναρωτήσεις και ο καθένας έχει τις απαντήσεις του… Αλλά και ο καθένας ξέρει καλά, πώς έχει βιώσει τους ∆εκέµβρηδές του και πώς έχει σκοπό να βιώσει και τούτο το ∆εκέµβρη που έρχεται… Μαγικό ∆εκέµβρη για όλους! Κι ας φέρει τα Χριστούγεννά του, όχι σαν µέρες στο ηµερολόγιο, αλλά σαν στιγµές εσωτερικής ηρεµίας, αλήθειας και µικρών θαυµάτων!
