Τον Απρίλιο του 2025 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Annubis» µια διασκευή του εξαιρετικού µυθιστορήµατος του Κόρµακ Μακάρθι σε κόµικς, η οποία κυκλοφόρησε στο εξωτερικό ένα χρόνο πριν από τις εκδόσεις «Harry N. Abrams» και τη µοναδική εικονογράφηση του Manu Larcenet.
Ο ξεχωριστός συγγραφέας Κόρµακ Μακάρθι
Ο Κόρµακ Μακάρθι είναι αναµφισβήτητα ένας από τους µεγαλύτερους µυθιστοριογράφους όλων των εποχών και στο έργο του επέδρασαν βαθιά ο Φώκνερ και ο Τζόις. ∆ιαθέτει ένα ιδιαίτερο συγγραφικό στιλ µε µακροπερίοδο λόγο, απουσία εισαγωγικών στα διαλογικά µέρη, ύφος αυθάδικο και ατµοσφαιρικό. Το έργο του έχει χαρακτηριστεί προκλητικό, βίαιο, µηδενιστικό, όµως την ίδια στιγµή παρουσιάζεται µε τον πιο σαγηνευτικό τρόπο. Έτσι, γίνεται κατανοητό πόσο απαιτητική µπορεί να γίνει η διασκευή του έργου του σε άλλη µορφή τέχνης. Ήδη έχουν γίνει ταινίες τα έργα του «Καµία πατρίδα για τους µελλοθάνατους» το 2007 και «ο ∆ρόµος» το 2009. Ο «∆ρόµος» διασκευάζεται σε κόµικς από τον δηµιουργό Manu Larcenet σε ένα οµολογουµένως δύσκολο εγχείρηµα το οποίο όµως στέφθηκε µε επιτυχία.
Η υπόθεση του «∆ρόµου»
Σε µια δυστοπική και µεταποκαλυπτική εποχή ο ουρανός είναι καλυµµένος µε στάχτη, ο πολιτισµός έχει καταρρεύσει και στη θέση του βλέπεις µόνο συντρίµµια και απόγνωση. Η ιστορία ακολουθεί έναν πατέρα µε τον γιο του οι οποίοι διασχίζουν µια έρηµο πηγαίνοντας προς τα νότια µε την ελπίδα να βρουν κάτι καλύτερο. Αναζητούν προµήθειες και προσπαθούν να επιβιώσουν. Ταξιδεύουν, κατασκηνώνουν, τρώνε και µετά ξαναρχίζουν την ίδια διαδικασία κάθε µέρα. Το ταξίδι τους είναι γεµάτο κινδύνους, από τα ίδια τα στοιχεία της φύσης µέχρι τους άλλους ανθρώπους, συµµορίες πλέον αποφασισµένες να κάνουν τα πάντα προκειµένου να επιβιώσουν. Οι αναγνώστες δεν µαθαίνουν ποτέ πώς ο κόσµος οδηγήθηκε σε αυτόν τον όλεθρο, ούτε στο κόµικς αλλά ούτε και στο µυθιστόρηµα. Αντίθετα, ο Μακάρθι εστιάζει στη διαχρονική τάση της ανθρωπότητας για βία, στην άσκοπη σφαγή που ξεπερνά κάθε αίσθηση ηθικής.
Η εικονογράφηση του Manu Larcenet
Όπως σε όλα τα µυθιστορήµατα του Μακάρθι, «ο ∆ρόµος» έχει έναν µοναδικό ρυθµό. Η απουσία εισαγωγικών σηµαίνει ότι πρέπει να προσέχεις πολύ την επιλογή των λέξεων και ταυτόχρονα να αφεθείς στη µουσικότητα των διαλόγων για να καταλάβεις ποιος µιλάει. Σε ορισµένες στιγµές, οι χαρακτήρες του Μακάρθι φαίνονται αδιακρίτως παρόµοιοι, καθώς επαναλαµβάνουν παρόµοιες ιδέες και ερωτήσεις. Αυτό είναι ένα στοιχείο που δυσκολεύει το σενάριο ενός κόµικς. Ωστόσο, ο Larcenet κάνει αξιοθαύµαστη δουλειά προσπαθώντας να αποδώσει µια παρόµοια αίσθηση ρυθµού µέσω των γραµµάτων, αφού χρησιµοποιεί σύντοµες, άµεσες προτάσεις που απεικονίζονται ως µια σειρά από µπαλόνια το ένα πάνω στο άλλο.
Ο Larcenet ξεκινά την ιστορία µε εικόνες της ερηµωµένης γης και του καπνού που σιγά-σιγά σχηµατίζουν τις φιγούρες των κύριων χαρακτήρων µας. Η ανθρωπότητα παίρνει µορφή από τα ερείπια ενός κατεστραµµένου κόσµου, βαµµένου µε πυκνές, µαύρες σκιές και ασαφείς γραµµές που θολώνουν τα όρια µεταξύ ανθρώπου και κόσµου. Αυτές οι εικόνες δίνουν τον τόνο του βιβλίου και αποτίουν φόρο τιµής στον τρόπο µε τον οποίο ο Mακάρθι αποκαλύπτει τον κόσµο του στον αναγνώστη, αξιοποιώντας πλήρως το µέσο του κόµικς. Τέλος, δεν αντιγράφει απλώς τους διαλόγους του Μακάρθι, ο Larcenet επιλέγει να συνεχίσει µε εκτεταµένες ακολουθίες χωρίς διάλογο και χωρίς καµία αφήγηση, ενώ κάθε σελίδα χωρίζεται σε µεγάλα πλαίσια.
Φιλοσοφικά ζητήµατα ηθικής
Όπως και σε άλλα µυθιστορήµατα «ο ∆ρόµος» εγείρει προβληµατισµούς για την ανθρωπιά µας- υπάρχει όταν εκφράζεται µόνο για την προστασία της οικογένειάς µας αλλά χάνεται για τον διπλανό µας-; Ταυτόχρονα, υπενθυµίζει και φωτίζει ένα όχι και τόσο µακρινό σενάριο, την καταστροφή της φύσης, την απειλή να γίνουµε όλοι κάποια στιγµή µετανάστες, για λόγους οικολογικής καταστροφής, πολέµου ή τεχνολογικής κατάρρευσης. Ποιοι γινόµαστε όταν απειλείται η ζωή µας και πόσο έτοιµοι είµαστε να θυσιάσουµε το εγώ µας στην προστασία των άλλων;
γραμμοσκιάσεις… Σοφία Γεωργιάδη
