Νύχτα ξελογιάστρα

Είναι κάτι βραδιές στα Χανιά που θέλεις να κοιτάξεις τον ουρανό.
Έτσι µόνο καταλαβαίνεις το καλοκαίρι.
Τότε λοιπόν έρχεται η νύχτα και τα γιατρεύει όλα.
Και τα λάθη και τις παραλήψεις και τα σφάλµατα της τοπικής ηγεσίας την ηµέρα.
Επειδή όµως δεν µπορούµε να ζούµε σε µια πολική νύχτα στα Χανιά, έρχεται µετά η ηµέρα, µε το πρώτο φως του ήλιου να σου υπενθυµίσει και να σου υπαγορεύσει (σε αδρές γραµµές) την πραγµατικότητα.
Φασαρία, θόρυβος, φωνές και ο ήλιος που δεν µπορεί να συγκρατήσει την ορµή του να καίει δυνατά και αλλοπρόσαλλα.
Και τότε λες «να µπω σε ένα σκοτεινό δωµάτιο, να δοξάσω το εφήµερο».
Μα δεν είναι λύση και αυτή.
Η ηµέρα διαδέχεται τη νύχτα, όπως τρέχει το νερό στο αυλάκι.
Κανείς δεν µπορεί να το συγκρατήσει αυτό.