Οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισµού ισχυρίζονται ότι το κράτος είναι σπάταλο και αντιπαραγωγικό και δεν θα πρέπει να ‘χει κρατικούς οργανισµούς. Αυτοί οι οργανισµοί πρέπει να περάσουν στην ιδιωτική οικονοµία, για να απαλλαγεί το κράτος από το κόστος της λειτουργίας τους και να προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες στον πολίτη.
Όµως δεν εξαιρούν και εκείνους τους οργανισµούς που προσφέρουν κοινωνικό έργο και που δεν µπορεί να το προστατέψει καµιά ιδιωτική οικονοµία. Και είναι γεγονός ότι στη χώρα µας σχεδόν όλη η οικονοµία έχει αλωθεί από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και η κοινωνία δεν βλέπει καλύτερες µέρες και καλύτερο βιοτικό επίπεδο.
Η ∆ΕΗ, ο ΟΣΕ, τα αεροδρόµια, τα λιµάνια, οι τράπεζες, η εναέρια συγκοινωνία έχουν περιέλθει στο µονοπωλιακό µεγάλο κεφάλαιο. Προς την ίδια κατεύθυνση πορεύονται οι τοµείς της υγείας και παιδείας και τα ΕΛΤΑ που σήµερα η κατάργηση 204 καταστρωµάτων τους, έχει αναστατώσει την ελληνική περιφέρεια. Το κράτος συµπεριφέρεται σαν επιχειρηµατίας και έχει ξεχάσει την κοινωνική του διάσταση.
Η ∆ΕΗ
Κάποτε υπήρχε η ∆ΕΗ που το ∆έλτα της σήµαινε δηµόσια. Yπήρξε µια προπαγάνδα ότι παρουσιάζει µεγάλα ελλείµµατα, ότι το κράτος πληρώνει την αντιπαραγωγική και σπάταλη λειτουργία της και ότι απαιτείται η ιδιωτικοποίηση της. Έλεγαν ότι η ιδιωτικοποίηση θα προσφέρει φτηνότερο ρεύµα και το κράτος θα σταµατήσει να επιδοτεί τη ∆ΕΗ. Όµως δεν συνέβη ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η ∆ΕΗ πέρασε στα ιδιωτικά οικονοµικά συµφέροντα και απεµπόλησε τον κοινωνικό της χαρακτήρα. ∆εν υπήρξε ανταγωνισµός µε τις άλλες ιδιωτικές εταιρείες παροχής ηλεκτρικού ρεύµατος, αλλά δηµιουργήθηκε ένα πανίσχυρο καρτέλ, που τα υπερκέρδη του φτάνουν στα 2-3 δισ. τον χρόνο. Ο Έλληνας καταναλωτής όχι µόνο δεν έχει φτηνό ρεύµα, αλλά και το κράτος έρχεται κατά καιρούς και επιδοτεί της εταιρείες µε δισεκατοµµύρια. ∆ηλαδή το κράτος δεν απαλλάχτηκε από τις επιδοτήσεις. ∆εν θα ήταν καλύτερα λοιπόν να υπάρχει ο δηµόσιος χαρακτήρας της ∆ΕΗ, για να προστατευθεί ο πολίτης από την ασυδοσία των άλλων ιδιωτικών εταιρειών παροχής ρεύµατος;
Σήµερα ο καταναλωτής θέλει σχεδόν τον µισό µισθό του για να πληρώσει το ρεύµα και οι µικρές επιχειρήσεις κλείνουν εξαιτίας της αδυναµίας τους να πληρώσουν το ρεύµα.
Ας θυµηθεί ο καταναλωτής και ο µικροµεσαίος πόσο πλήρωνε στη ∆ΕΗ όταν ήταν υπό δηµόσιο έλεγχο και πόσο πληρώνει τώρα που περιήλθε στα ιδιωτικά συµφέροντα!
Το αφήγηµα των νεοφιλελεύθερων καταρρέει.
Εξάλλου έχουν τρελάνει την ελληνική κοινωνία µε τα έγχρωµα τιµολόγια. ∆εν έχει µείνει άλλο χρώµα εντός από το µαύρο. Μάλλον όµως αυτό το χρώµα να ταιριάζει στα τιµολόγια των εταιρειών. Ενώ λοιπόν έχουν θησαυρίσει οι εταιρείες, όχι µόνο ο καταναλωτής δεν έχει φτηνότερο ρεύµα, αλλά το κράτος κατά καιρούς τις επιδοτεί κιόλας. Αυτό είναι ένας παραλογισµός. Πρόκειται για µια νεοφιλελεύθερη γελοιογραφία.
Και δεν φτάνει µόνο αυτό. Ταυτόχρονα οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισµού καµαρώνουν, γιατί η µετοχή της ∆ΕΗ εκτοξεύτηκε στο χρηµατιστήριο. Αυτό και µόνο δείχνει το ιδεολόγηµα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Προηγείται το κέρδος και όχι η ανθρώπινη ζωή. Τι σχέση έχει ο φτωχός καταναλωτής µε το χρηµατιστήριο; Τι σχέση έχει µε την εκτόξευση της µετοχής την ∆ΕΗ; Αυτό αφορά µια δράκα µεγαλοκεφαλαιούχων που έχουν πάρει τις µετοχές της ∆ΕΗ. Αυτοί µε το δίκιο τους πανηγυρίζουν. Και µάλιστα µε υποκρισία µας λένε ότι διέσωσαν τη ∆ΕΗ. Ο λαός τι κέρδισε; ∆υστυχώς, αυτός κλαίει τη µοίρα του όταν του έρχεται ο λογαριασµός της ∆ΕΗ!
ΥΓΕΙΑ KAI ΠΑΙ∆EIA
Επικρατεί µια παραπλανητική προπαγάνδα σε βάρος του δηµόσιου χαρακτήρα της υγείας και της ανώτατης παιδείας. Ο στόχος είναι προφανής. Να αποµακρυνθεί το κράτος σταδιακά από τη λειτουργία τους. Λέγεται ότι τα πανεπιστήµια αποτελούν αιτία αναρχισµού, εστίες ανοµίας. ∆ηλαδή ότι είναι σχεδόν… επικίνδυνα.
Καµιά κουβέντα δεν γίνεται για την υψηλή θέση των πανεπιστηµίων µας και για την ανάγκη χρηµατοδότησης τους. Η αναφορά των προπαγανδιστών περιορίζεται στην αστυνόµευση των πανεπιστηµίων. Και στον «παράδεισο» των ιδιωτικών πανεπιστηµίων. Ο χαρακτηρισµός τους σαν µη κερδοσκοπικά είναι τουλάχιστον υποκριτικός. Είναι επιχειρήσεις ιδιωτικές και θα λειτουργούν µε τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Καµιά συζήτηση δεν γίνεται από την κεντρική εξουσία για την υποχρηµατοδότηση των κρατικών πανεπιστηµίων. Περίπου 3% δίνεται στην παιδεία από το ΑΕΠ στην Ελλάδα και 6% είναι ο µ.ο στην Ε.Ε!
Παρόλα αυτά τα κρατικά πανεπιστήµια βρίσκονται στις 500 πρώτες θέσεις, ανάµεσα σε 6.000 πανεπιστήµια. Εδώ το «σύστηµα» σιωπά και επί ένα µήνα ασχολείται µε ένα τσακωµό στο κυλικείο του Πολυτεχνείου. Καµιά αναφορά δεν γίνεται για το έργο των φοιτητών και των καθηγητών, που κρατούν τα ΑΕΙ σε υψηλό επίπεδο. Η Νοµική της Αθήνας ήλθε τρίτη στον κόσµο και το ΕΜΠ στα 150 καλύτερα πολυτεχνεία στον κόσµο.
Το «σύστηµα», σιωπά, γιατί θέλει να προβάλλει τα ιδιωτικά πανεπιστήµια σε βάρος των κρατικών. Θέλει να επιβάλλει τα ιδιωτικά πανεπιστήµια στην ελληνική κοινωνία. Έχει ξεχαστεί η αριστεία, η αξιοκρατία, η ισοπολιτεία.
Αυτοί του τα επικαλούντο, έχουν καταστρατηγήσει αυτά τα ιδανικά µε την εµπορευµατοποίηση της ανώτατης παιδείας. Ένα Ελληνόπουλο για να εισαχθεί στην Ιατρική του δηµοσίου πανεπιστηµίου και να βγει γιατρός, θέλει βαθµό εισαγωγής 19.000 µόρια. Ένα άλλο Ελληνόπουλο που δεν µπορεί να φθάσει σ’ αυτή την επίδοση, µπορεί να γίνει γιατρός πληρώνοντας στο ιδιωτικό πανεπιστήµιο. Αυτό δεν λέγεται εκσυγχρονισµός της παιδείας, αλλά βαρβαρισµός της καπιταλιστικής Ιδεολογίας!
Προβλήµατα όµως υπάρχουν και στο ΕΣΥ. Το δηµόσιο σύστηµα υγείας έχει σχεδόν καταρρεύσει και οι Έλληνες δίνουν δισεκατοµµύρια στην ιδιωτική υγεία. Άφησαν τα νοσοκοµεία χωρίς γιατρούς και εξοπλισµούς. Οι γιατροί παίρνουν ένα µισθό που δεν ανταπο κρίνεται στο έργο που προσφέρουν. Χιλιάδες Έλληνες γιατροί έχουν µεταναστεύσει. Στην Κύπρο ο γιατρός παίρνει 8-10.000 ευρώ και στην Ελλάδα 1.500-2.000 ευρώ. Εάν το κράτος έχει κοινωνική διάσταση, θα πρεπε να ακολουθεί την οικονοµική πολιτική της ανακατανοµής του εθνικού εισοδήµατος. Θα πρεπε να αυξήσει τους µισθούς των γιατρών, για να µην καταρρεύσει το ΕΣΥ. Όταν ο Γ. Παπανδρέου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 1964, το πρώτο οικονοµικό µέτρο που έλαβε ήταν ο διπλασιασµός των µισθών των δικαστικών. Έπρεπε να προστατευθεί το κύρος των δικαστών και τη δικαιοσύνη και να περιχαρακωθεί η ανεξαρτησία τους. Το µέτρο αυτό έγινε αποδεκτό από την ελληνική κοινωνία και καµιά κοινωνική τάξη δεν αντέδρασε. Ο ελληνικός λαός δεν αντιδρά στα οικονοµικά µέτρα που αποσκοπούν στην ισχυροποίηση ενός κράτους δικαίου πάλι δεν θα αντιδράσει όταν θα υπάρξει αύξηση των µισθών των γιατρών.
ΤΑ ΕΛΤΑ
Σήµερα κοντά στα άλλα προβλήµατα, έχει προκύψει και ένα κοινωνικό πρόβληµα εξαιτίας της κατάργησης 204 καταστηµάτων των ΕΛΤΑ. Και µάλιστα στις ακριτικές περιοχές, που αυτά τα ΕΛΤΑ εξυπηρετούν τον πληθυσµό τους. Ένα πληθυσµό που κρατά την ξεχασµένη περιφέρεια. Αντί το κράτος να δώσει κίνητρα για να κρατήσει αυτόν τον πληθυσµό στην περιφέρεια, παίρνει µέτρα που µετά θα τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την περιφέρεια. Και µετά «κλαψουρίζουµε», γιατί το δηµογραφικό πρόβληµα, έχει γίνει εθνικό πρόβληµα. ∆εν λύνεται το δηµογραφικό πρόβληµα, όταν δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος. ∆εν υπάρχει µέλλον στην ακριτική περιφέρεια, όταν έχει παραµερισθεί η κοινωνική πολιτική.
Είναι εθνική ανάγκη να υπάρξει αναπροσανατολισµός της εθνικής οικονοµίας, αν θέλουµε να συγκρατήσουµε τον πληθυσµό της χώρας. Η χώρα µας έχει στραφεί στην πολεµική οικονοµία και προς τα εκεί κατευθύνει τους πόρους της. Όπου υπάρχει πολεµικός εξοπλισµός η Ελλάδα είναι παρούσα. Ακολουθεί το πολεµικό κόµµα της Ε.Ε, που προπαγανδίζει ότι θα ‘ρθουν οι… Ρώσοι να καταλάβουν την Ευρώπη. Οι πόροι της Ε.Ε κατευθύνονται στους εξοπλισµούς και όχι στην κοινωνική πολιτική. Αυτό συµβαίνει και στη χώρα µας. Οι λαοί λιµοκτονούν και οι πολεµικές βιοµηχανίες πανηγυρίζουν. Θα τρίζουν τα κόκαλα των εµπνευστών της Ενωµένης Ευρώπης. Της Ευρώπης της δηµοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της Ειρήνης.
1 δισ. ευρώ κοστίζει µια φρεγάτα. 30 εκατ. ευρώ θέλουν τον χρόνο τα 204 ταχυδροµεία για να λειτουργήσουν. Τα ΕΛΤΑ λένε ότι δεν έχουν λεφτά να τα κρατήσουν.
H διοίκηση των ΕΛΤΑ λειτουργεί µε βάση τους οικονοµικούς αριθµούς και όχι µε κοινωνικά κριτήρια. Το µόνο που τα ενδιαφέρει είναι η πορεία του χρηµατοπιστωτικού συστήµατος και τα κέρδη των ολίγων από το χρηµατιστήριο. Τι τα νοιάζει εάν ο γέροντας συνταξιούχος πρέπει να πάρει καράβι για να πάρει τη σύνταξη του ή να στείλει ένα δέµα ή να πληρώσει το ρεύµα. ∆εν υπάρχει κοινωνικό κράτος.
Ένα κράτος λοιπόν που προπαγανδίζει ότι η οικονοµία έχει εκτοξευτεί αδυνατεί να βρει 30εκ. για να σωθούν 200 ξεχασµένες περιοχές της ελληνικής περιφέρειας. ∆εν θέλει να τα βρει και όχι ότι δεν µπορεί. Ο στόχος είναι εµφανής. Να φύγει το κράτος από τα ΕΛΤΑ. Είναι γνωστό ότι οι µερισµατούχοι κερδίζουν 5 δισ. τον χρόνο και πληρώνουν 5% φόρο, αντί για 42%. Αν το κράτος έκανε τη φορολογία τους 5,01% θα εξοικονοµούσε 50 εκατ. Ναι µεν την αύξηση της φορολογίας 0,01% θα εξοικονοµούσε το κράτος σχεδόν διπλάσιο ποσό, απ’ ό,τι χρειάζεται για να µην κλείσουν τα ΕΛΤΑ. Αυτά συµβαίνουν σε µια νεοφιλελεύθερη οικονοµική πολιτική. Το κράτος ταυτίζεται µε την οικονοµική ολιγαρχία και εγκαταλείπει την κοινωνική του διάσταση. Και για να δικαιολογήσουν µια τέτοια πολιτική οι νεοφιλελεύθεροι επικαλούνται το δήθεν νοικοκύρεµα της οικονοµίας. Ο σκοπός είναι διαφορετικός. Να εξοικονοµηθούν περισσότερα κρατικά κεφάλαια και να περάσουν στην οικονοµική ολιγαρχία. Γιατί είναι γεγονός ότι στη χώρα µας η οικονοµική ολιγαρχία συστάθηκε µε κρατικά κεφάλαια.
Με τους φόρους όλων των Ελλήνων φορολογουµένων! Έτσι λοιπόν στο όνοµα ενός ψευδεπίγραφου νοικοκυρέµατος της οικονοµίας, οι κρατικοί φορείς ενός κοινωνικού κράτους, γίνονται νέκταρ των νεοφιλελεύθερων µελισσών.
*Ο Βασίλης Πεντάρης
είναι π. βουλευτήης Χανίων
