Μνήµη αγωνιστών στα Τσουρουνιανά*

Συναντηθήκαµε για άλλη µια ακόµη χρονιά εδώ, στο µικρό αλλά πανέµορφο χωριό µας, για να τιµήσουµε µε την παρουσία µας τους 7 άδικα εκτελεσθέντες χωριανούς µας από τα φασιστικά καθάρµατα στις 29 Αυγούστου 1944. Ανήκουν κι αυτοί στον µακρύ κατάλογο των θυµάτων που άφησε πίσω της στα χωριά µας η χιτλερική θηριωδία.
Στα εκατοµµύρια των αµάχων, αλλά και των αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους ενάντια στο φασιστικό τέρας που απείλησε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Τα αναφέρω αυτά, γιατί είναι προκλητικό και προσβλητικό για την Κρήτη, για τη χώρα µας και για τους άλλους λαούς που αγωνίστηκαν πολεµώντας τον φασισµό, να εµφανίζονται και σήµερα, και µάλιστα µε την ταµπέλα του πατριώτη, υµνητές αυτών των αντιλήψεων και των πρακτικών. ∆εν θα περάσει ο φασισµός, όπως λέει και το τραγούδι µε όποια µορφή και όποιο προσωπείο κι αν εµφανίζεται.
Γιατί ο λαός µας έχει µνήµη και ιστορία. Έχει ιστορία αγώνων, θυσιών και αυτοί δεν ξεχνιούνται και οφείλουµε, έχουµε καθήκον να µιλήσουµε γι’ αυτούς τους αγώνες και στα παιδιά µας, στις επόµενες γενιές. Είναι αλήθεια ότι ο λαός µας στην Κρήτη και σε όλη την Ελλάδα δεν φοβήθηκε, δεν έκανε πίσω µπροστά στην υπεροπλία του Γερµανού κατακτητή. Τον πολέµησε και αντιστάθηκε µε όλα τα µέσα και όχι χωρίς αποτελέσµατα. Γιατί αποδείχτηκε πόσο πολύτιµη ήταν η βοήθεια του ελληνικού λαού και συνέβαλε στην οριστική συντριβή του φασισµού στο σοβιετικό µέτωπο.
Είναι επίσης µια µεγάλη αλήθεια ότι µέσα στις γραµµές της αντίστασης συµµετείχαν άνθρωποι του λαού, γυναίκες, άνδρες και παιδιά και όχι οι δωσίλογοι και οι δήθεν «εξόριστοι» που είχαν έτοιµες τις βαλίτσες τους για να την κοπανήσουν στο εξωτερικό και «κάρβουνο να γίνει η Ελλάδα» Αντιστάθηκε µε όλα τα µέσα, στάθηκε µπροστά στον καλύτερο στρατό του κόσµου και έδειξε απαράµιλλο ηρωισµό. ∆εν µπερδεύτηκε για το ποιος είναι ο πραγµατικός αντίπαλος. Ο Γερµανός κατακτητής και όχι οι αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ οργάνωναν σαµποτάζ και έστηναν ενέδρες για να κλονίσουν τον τσαµπουκά του εχθρού. Γιατί είναι γεγονός, ότι µετά τη µάχη στην Άναβο στις 4 Αυγούστου του 1944 µε τους 7 νεκρούς Γερµανούς και τους 7 αιχµαλώτους και την ενέδρα στη ΣΗΡΑΓΓΑ, όπου σκοτώθηκαν 25 Γερµανοί και ο τοπικός αρχηγός της Γκεστάπο Βάλτερ, οι Γερµανοί προχώρησαν σε αντίποινα.
Ακολούθησαν οι εκτελέσεις των 61 πατριωτών στη Μαλάθυρο, στις 26 Αυγούστου, στις 28 και 29 στα Τσουρουνιανά και στον Αϊ Κυρ Γιάννη, το κάψιµο στο Κουνένι στη Λίµνη, τα αντίποινα στα Παλιά Ρούµατα και στα Φλώρια.
Οι επιτήδειοι και τότε διέδιδαν ότι η αντίσταση ήταν καταστροφή και ότι καλύτερα θα ήταν να συµβιβαστούµε, να υποστούµε την ατίµωση, τη ληστεία, τον εξευτελισµό, την κατοχή.
Μ’ αυτή την έννοια, το να µνηµονεύσεις και να τιµάς τέτοιους επετείους έχει τεράστια αξία, αν συνδέονται µ’ αυτά που επιβάλλεται να κάνουµε σήµερα. Οι κάτοικοι των Τσουρουνιανών και των άλλων καµένων και κατεστραµµένων χωριών µε τεράστιες θυσίες, προσπάθησαν να σταθούν όρθιοι και να οργανώσουν ξανά τη ζωή τους, χωρίς τους αγαπηµένους τους και η αντίσταση συνεχίστηκε και η ήττα για τον κατακτητή δεν άργησε να έρθει.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες συγχωριανοί,
Η κατάσταση στον κόσµο και στη χώρα µας, µόνο ανησυχία και αβεβαιότητα µπορεί να δηµιουργεί για το αύριο το δικό µας, αλλά προπαντός των παιδιών µας.
Οι πόλεµοι που έχουν ξεσπάσει στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη και αλλού, τροφοδοτούνται συνεχώς µε καινούργια καύσιµα και η χώρα είναι µπλεγµένη, συµµετέχει και διευκολύνει τους δολοφονικούς ιµπεριαλιστικούς σχεδιασµούς.
Την ίδια ώρα που η ακρίβεια καλπάζει, που οι εργαζόµενοι και λαός µας οδηγείται σε φτωχοποίηση, οι εκτοξεύσεις των πολεµικών δαπανών για τους εξοπλισµούς προµηνύουν ακόµη χειρότερες µέρες για το λαό. ∆εν αξίζει σ’ αυτόν τον λαό, που έχει κάνει τόσες θυσίες, αυτή η προοπτική. Χρειάζεται να αντισταθούµε, όπως και τότε. Να σταθούµε στο πλάι των λαών που αγωνίζονται. Είµαστε µε τους Παλαιστίνιους και όχι µε τους φονιάδες σιωνιστές.
Είµαστε µε την ειρήνη και όχι µε τον πόλεµο. Θέλουµε ζωή αξιοπρεπή µε δικαιώµατα. Για όλα αυτά οφείλουµε να αγωνιστούµε, γιατί τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα κατακτιούνται. Έτσι τιµάµε τους νεκρούς µας. Με αγώνες. Έτσι στεκόµαστε αλληλέγγυοι στο πλάι των λαών που αγωνίζονται ενάντια στη βαρβαρότητα. Η παλαιστινιακή αντίσταση είναι σχολείο για όλους τους λαούς που αγωνίζονται για το δίκιο τους.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες, σ’ αυτό το σηµείο θεωρώ σκόπιµο να αναφέρω ότι φέτος συµπληρώθηκαν 40 χρόνια από τα αποκαλυπτήρια αυτού του µνηµείου το οποίο κρατάει ζωντανή τη µνήµη µας για τα θλιβερά γεγονότα των εκτελέσεων στα Τσουρουνιανά. Θα πρέπει να αναγνωρίσουµε την προσφορά όλων αυτών που είχαν την ιδέα να φτιαχτεί αυτό το µνηµείο, όσο και όλων των υπολοίπων που συνέδραµαν είτε οικονοµικά είτε µε την προσωπική τους εργασία.
Τιµάµε σήµερα τους αδικοχαµένους εκτελεσθέντες των Τσουρουνιανών και του Αϊ Κυρ Γιάννη:
Τον Νίκο Τσουρουνάκη, 22 χρόνων που προσπάθησε να ξεφύγει από τον κλοιό των Γερµανών και τον σκότωσαν µπροστά στα µάτια της αδελφής του Καλλιόπης.
Τον Νικόλαο Περάκη, 78 χρόνων
Τον 18χρονο Γιώργο Κωνσταντίνου Τσουρουνάκη
Τον 85χρονο Οδυσσέα Μοτάκη
Τον Γεώργιο Τσουρουνάκη, πατέρα 6 µικρών παιδιών
Τον 20χρονο Κώστα Μπιριτάκη που ήταν τραυµατίας του Αλβανικού µετώπου
Τον 30χρονο Εµµανουήλ Γεωργίου Τσουρουνάκη, αδελφό του σκοτωµένου Νίκου Τσουρουνάκη
Τον 19χρονο Τζανινάκη Ιωάννη και
Τον 35χρονο Παλιµετάκη Μανόλη που εκτελέστηκαν το ίδιο πρωί στη θέση Μύλος στον Αϊ Κυρ Γιάννη.
Στεκόµαστε µε θαυµασµό, ευγνωµοσύνη και υπερηφάνεια απέναντι στις ηρωικές γυναίκες του χωριού µας, στις χήρες και στις χαροκαµένες µανάδες που στάθηκαν όρθιες που ενταφίασαν τους νεκρούς, αδέλφια, πατεράδες, άνδρες, παιδιά. Που διαφύλαξαν την αξιοπρέπεια τους, την υπερηφάνεια τους και κατάφεραν να αντέξουν τον πόνο τους και να κάνουν αυτό που επέβαλλε η περίπτωση. Να µεγαλώσουν τα παιδιά τους και να συνεχίσουν τη ζωή.
Να προσθέσω ακόµη ότι ο Γιάννης Τσουρουνάκης του Μιχάλη, από το Κατσιµατάδο, µόλις πληροφορήθηκε το κακό που βρήκε το χωριό, έφυγε αµέσως και πήγε να βοηθήσει για τον ενταφιασµό των νεκρών και να συµπαρασταθεί στους ανθρώπους που χάσανε τους δικούς τους…
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!!!
*Απόσπασµα από οµιλία στην εκδήλωση τιµής και µνήµης
ΜΙΧΑΛΗΣ
ΙΩΑΝΝΗ
ΤΣΟΥΡΟΥΝΑΚΗΣ