Μέσα από τα µάτια µας

 Όλοι έχουµε διαφορετικά µάτια. Μοναδικά. Όχι µόνο στο σχήµα και στη µορφή τους, αλλά και στα «φίλτρα» µέσα από τα οποία µεταφράζουµε τα ερεθίσµατα του κόσµου σε προσωπικό βίωµα.
Με απλά λόγια, είµαστε όλοι διαφορετικοί. Και βιώνουµε τη ζωή µε τον δικό µας, ξεχωριστό τρόπο.
Αυτό σηµαίνει ότι η ίδια κατάσταση, το ίδιο γεγονός, µπορεί να µας επηρεάσει τελείως διαφορετικά από κάποιον άλλον – ακόµη κι από ανθρώπους µε τους οποίους µεγαλώσαµε µαζί.
Υπάρχει όµως κάτι κοινό για όλους:
Τα ερεθίσµατα που δεχόµαστε έχουν τη δύναµη να διαµορφώνουν, σιγά σιγά, τον τρόπο που βλέπουµε τη ζωή.
Τα δύσκολα, τα στρεσογόνα, τα δυσάρεστα – όλους θα µας επηρεάσουν. Λιγότερο ή περισσότερο. Γρηγορότερα ή αργότερα.
Το ίδιο όµως ισχύει και για τα όµορφα.
Και τις περισσότερες φορές, δεν είµαστε καν συνειδητοί όταν αυτό συµβαίνει.
Η αντίληψή µας για τον κόσµο αλλάζει σχεδόν αθόρυβα. Σπάνια αναρωτιόµαστε σε τι ερεθίσµατα έχουµε εκθέσει τον εαυτό µας, ώστε να βιώνουµε αυτή την εσωτερική κατάσταση.
Συχνά λέµε για τους άλλους πως ζουν «στον κόσµο τους», στον δικό τους «µικρόκοσµο». Κι όµως, ίσως αυτός ο µικρόκοσµος να είναι ο πιο σηµαντικός από όλους.
Γιατί από εκεί ξεκινά η εµπειρία µας.
Εκεί διαµορφώνεται ο τρόπος που βλέπουµε, σκεφτόµαστε και αισθανόµαστε. Εκεί γεννιούνται οι απόψεις, οι στάσεις και οι επιλογές που φέρνουµε στη ζωή µας – και στον κόσµο γύρω µας.
Αν φροντίσουµε αυτόν τον µικρόκοσµο, αν του δώσουµε χώρο για χρώµα, άρωµα, γεύση, ποιοτικές σχέσεις και εµπειρίες, για µελωδίες αλλά και σιωπή, τότε κάτι αλλάζει.
Η εµπειρία µας γίνεται πιο ουσιαστική. Πιο ζωντανή. Πιο δική µας.
Και ίσως τότε, αυτό που θα φέρουµε µαζί µας στον κόσµο – σε κάθε συνάντηση, σε κάθε επαφή – να είναι κάτι λίγο πιο φωτεινό.
Και αυτό, µε τη σειρά του, να αγγίξει κάποιον άλλον. Γιατί µέσα από αυτές τις μικρές στιγμές μπορούμε να αλλάξουμε τη διάθεσή μας.