Αυτά που διαδραµατίζονται τούτες τις µέρες µε το πετρέλαιο και τον πόλεµο είναι µια εικόνα από ένα ζοφερό µέλλον, όσο επιµένουµε στη χρήση ορυκτών καυσίµων, πετρελαίου και φυσικού αερίου. Πετρέλαιο και φυσικό αέριο µας υπόσχονται ένα µέλλον γεµάτο πολέµους, οικολογική καταστροφή, φτώχεια για τους πολλούς και αµύθητα πλούτη για λίγους, κλιµατική κατάρρευση, ρύπανση αέρα, γης και νερών.
Τα ορυκτά καύσιµα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, είναι τα κύρια αέρια που συµβάλλουν στην κλιµατική κατάρρευση, την υπερθέρµανση του πλανήτη και τα ακραία καιρικά φαινόµενα που πολλαπλασιάζονται τα τελευταία χρόνια προκαλώντας τεράστια ανθρώπινη, οικονοµική και οικολογική καταστροφή.
Αλλά, αν όλα αυτά µας φαίνονται ακραία και µακρινά, και προτιµούµε να ζούµε στην ψευδαίσθηση ότι δε µας αφορούν, φρόντισε ο Τραµπ µε το νέο πόλεµο στη Μέση Ανατολή να µας θυµίσει τις πραγµατικές συνέπειες και τους κινδύνους από τη χρήση των ορυκτών καυσίµων. Οι χώρες κι οι περιοχές που διαθέτουν κοιτάσµατα ορυκτών καυσίµων αποτελούν αντικείµενο άγριων πολέµων για τον έλεγχο και την εκµετάλλευσή τους. Οι περιοχές αυτές αποτελούν «θυσιασµένες ζώνες», όπως τις αποκαλεί η συγγραφέας Ναόµι Κλάιν, όπου καταστρέφεται το περιβάλλον αλλά και οι άνθρωποι που ζουν εκεί.
Μια µατιά για το τι συµβαίνει στην περιοχή του Νίγηρα αρκεί για να µας πείσει.
Η καταστροφή φύσης και ανθρώπων της περιοχής είναι ο κανόνας στις περιοχές εξόρυξης ορυκτών καυσίµων και δυστυχώς, ακόµη και πλούσιες χώρες δεν αποτελούν εξαίρεση. Ακόµη και χώρες όπως ο Καναδάς ή οι ΗΠΑ έχουν τέτοιες «θυσιασµένες ζώνες» καταστροφής της φύσης και ανθρώπων (συνήθως φυλών ιθαγενών αυτοχθόνων) που ζουν εκεί: Οι περιοχές όπου εξορύσσουν πισσώδη άµµο στον Καναδά και οι περιοχές όπου γίνεται εξόρυξη φυσικού αερίου µε τη µέθοδο της υδραυλικής ρωγµάτωσης (fracking) στις ΗΠΑ (γι’ αυτήν ακόµη κι η τεχνητή νοηµοσύνη επισηµαίνει «προκαλεί έντονες περιβαλλοντικές ανησυχίες, όπως ρύπανση των υδάτων, εκποµπές µεθανίου και σεισµική δραστηριότητα»).
Ο πόλεµος όµως στη Μέση Ανατολή µας υπενθυµίζει πολλά: Πετρέλαιο και φυσικό αέριο γίνονται όπλα στα χέρια δικτατόρων και αυταρχικών καθεστώτων που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώµατα χωρίς κανέναν ενδοιασµό. ∆εξαµενές κι εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελούν πρώτης τάξεως στόχους σε καιρούς πολέµου όπως τώρα, προκαλώντας τεράστια φυσική καταστροφή και προβλήµατα υγείας στους ανθρώπους. Η προσπάθεια ελέγχου των ορυκτών καυσίµων οδηγεί σε ατελείωτους πολέµους και σε πολιτικό έλεγχο. Όποιος ελέγχει τα ορυκτά καύσιµα, ελέγχει και πολιτικά περιοχές και χώρες.
Όσο λοιπόν επιµένουµε στη χρήση ορυκτών καυσίµων θα είµαστε ελεγχόµενοι πολιτικά εκείνων που τα ελέγχουν, θα υποµένουµε τιµές που ανεβοκατεβαίνουν, µόλυνση αέρα, γης και νερών, πολέµους, φυσικές και ανθρωπιστικές καταστροφές.
∆ιέξοδο πέρα από όλα αυτά µπορούν να µας δώσουν οι Ανανεώσιµες Πηγές Ενέργειας, ο ήλιος κι ο άνεµος που ανήκουν σε όλους κι όχι σε έναν δικτάτορα, έναν πλούσιο ή µια πολυεθνική εταιρεία. Προϋπόθεση όµως γι’ αυτό είναι να υπάρχει αποκεντρωµένη, τοπική παραγωγή που να ελέγχεται τοπικά από τους ίδιους τους πολίτες πχ µέσα από τους ∆ήµους τους. Σήµερα, υπάρχει πλέον η τεχνολογία για να ξεφύγουµε από τη δικτατορία και τους πολέµους του πετρελαίου και των ορυκτών καυσίµων. Αρκεί να επιλέξουµε ένα πράσινο µέλλον αντί για το µαύρο νέφος του πετρελαίου και των πολέµων. Ο ήλιος και ο άνεµος δεν κολλάει στα στενά του Ορµούζ.
*Ο Φώτης Ποντικάκης είναι εκπαιδευτικός, µέλος των Πράσινων – Οικολογία
