Μακαρίως καθεύδοµεν

Η κοινή γνώµη στις δυτικές χώρες µαστίζεται από τους περιφερειακούς ηγέτες που αποκτούν κύρος και µπορούν, αφού υποβαθµίσουν τη ζωή, να προκαλέσουν αλλαγές συσχετισµών και να καταργήσουν εµµέσως την αντιπροσωπευτική δηµοκρατία.
Εµείς βρισκόµαστε στον ατάραχο βαθύ «ύπνο του δικαίου». Νέες συνθήκες αναβαθµίζουν τον ρόλο ενδιάµεσων δυνάµεων κατά τη διάρκεια των 80 τελευταίων ετών. Τον πρώτο λόγο έχει η Τουρκία. Προετοιµάζεται χρόνια να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναµη. Εµείς αργήσαµε να αντιδράσουµε όταν χτύπησε το καµπανάκι του Τουρκολιβυκού συµφώνου και όταν τα τουρκικά µέσα ενηµέρωσης ασχολούνται µε την ισορροπία στρατιωτικών εξοπλισµών. Υπό εξέλιξη βρίσκεται η συµφωνία µε τη Γερµανία για την προµήθεια 40 µαχητικών Γιουροφάοτερ και για άλλα 20 από το Ηνωµένο Βασίλειο. Υπ’ όψιν ότι είναι κατασκευάστρια αξιόλογων ντρόουν.
Μεγάλη κεραµίδα µας έρχεται όταν βλέπουµε πόσο προσεκτικά έχει επενδύσει η Τουρκία στην εξωτερική της πολιτική, όχι µόνο στις Μεσανατολικές αλλά και στις Αφρικανικές χώρες.
Έχει διεισδύσει ακόµα και στο λεγόµενο Σαχέλ. Πρόκειται για µια στεπική λωρίδα της Αφρικής που ενώνει τον Ειρηνικό ωκεανό µε τη Μαύρη Θάλασσα. Αποτελείται από 16 χώρες και θεωρείται η µεταβατική ζώνη µεταξύ Σαχάρας και Σαβάνας, το λεγόµενο τµήµα της υποσαχάριας ή Σαχελιανής περιοχής.
∆εν αρκείται µόνο σ’ αυτό η Τουρκία. Αναπτύσσει προνοµιακές σχέσεις µε τη Σοµαλία, της οποίας εκσυγχρόνισε το διεθνές αεροδρόµιο της πρωτεύουσας Μογκαντίσου και ανακατασκεύασε το µεγαλύτερο νοσοκοµείο της χώρας που πήρε το όνοµα του Τούρκου προέδρου.
Η χώρα µας ζει στο µικρόκοσµο της… Ασχολείται µε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την τραγωδία των Τεµπών, την κατάληψη της πλατείας του µνηµείου του Αγνώστου Στρατιώτη, του κλεισίµατος των 204 καταστηµάτων των ΕΛΤΑ, τις πολεοδοµίες, την ακρίβεια και δεν ξέρουµε τι άλλο θα βγει στην επιφάνεια για ιδιωτικοποίηση. Μακαρίως καθεύδοµεν!