Το 2004 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ανατολικός» το βιβλίο «Τα τραγούδια των Ελλήνων – 1500 τραγούδια από το 1910 µέχρι σήµερα» των Γιάννη Πετρίδη και Κώστα Ζούγρη.
Στο βιβλίο, πέρα από τις πληροφορίες για τους συντελεστές και κάποια συνοπτικά σχετικά ιστορικά στοιχεία για τα 1500 τραγούδια που γίνεται αναφορά, φιλοξενούνται και σύντοµα κείµενα γνωστών δηµιουργών που µιλάνε για αγαπηµένα τραγούδια συναδέλφων τους.
Μεταξύ αυτών, συνθετών, στιχουργών και ερµηνευτών, που καταθέτουν τις σκέψεις και τις προτιµήσεις τους για τραγούδια άλλων, είναι και ο σπουδαίος Μίκης Θεοδωράκης.
Γνωστός για το τεράστιο έργο του, την καθοριστική συµβολή στο να φτάσουν οι στίχοι των µεγάλων ποιητών σε κάθε σπίτι µέσα από τη µελοποίησή τους, αλλά και την ικανότητά του να συνθέτει πολλά και διαφορετικά είδη µουσικής, από µπαλάντες και µουσική για τον κινηµατογράφο έως όπερες, ορατόρια και συµφωνίες για µεγάλες ορχήστρες, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε, µεταξύ άλλων, κι ένας απολαυστικός αφηγητής.
Έχοντας ζήσει µια «κινηµατογραφική» ζωή, συµµετέχοντας σε όλα τα µεγάλα ιστορικά γεγονότα της εποχής του ως ένας άνθρωπος έντονα πολιτικοποιηµένος, γνωστός για τις αριστερές πεποιθήσεις του και πάντα τολµηρός στις δηµόσιες τοποθετήσεις του, το να ζητήσει κανείς από τον Μίκη Θεοδωράκη να ξεχωρίσει ένα αγαπηµένο του τραγούδι έχει χωρίς αµφιβολία εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Κι η αλήθεια είναι ότι η απάντηση που έδωσε ο µεγάλος, Χανιώτης στην καταγωγή, συνθέτης επιβεβαίωσε τον γεµάτο εκπλήξεις χαρακτήρα του, που κινούνταν έξω από στεγανά, παρέµεινε απρόβλεπτος έως το τέλος και συχνά δεν δίσταζε να ανατρέψει ακόµα και την ίδια την «εικόνα» του, ως ένας συνθέτης που ζούσε και ανέπνεε για την πολιτική.
Να, λοιπόν, τι απάντησε ο 79χρονος τότε που βγήκε το βιβλίο, Μίκης Θεοδωράκης, στο ερώτηµα να ξεχωρίσει ένα αγαπηµένο του τραγούδι:
«Θα εκπλαγείτε ίσως, όµως η γενιά η δική µου µεγάλωσε µε τα τραγούδια της “παλαιάς σχολής” των Σουγιούλ- Γιαννίδη. Αυτά τραγουδούσαµε πριν την Κατοχή, µέσα στην Κατοχή και µετά την Κατοχή. ∆ηλαδή έως τα είκοσι και πλέον χρόνια µας. Εποµένως, αυτά µας θυµίζουν τα νιάτα µας, τις άσχηµες και τις όµορφες στιγµές, τα πρόσωπα που αγαπήσαµε και προ παντός τον έρωτά µας. Έτσι ανάµεσα στα τραγούδια αυτά επιλέγω το θρυλικό “Τέτοια µάτια γαλανά σαν το πέλαγος µεγάλα”. ∆υστυχώς, δεν θυµάµαι ούτε τον συνθέτη του ούτε τον τραγουδιστή ή την τραγουδίστρια. Εσείς όµως θα τους βρείτε και θα τους τιµήσετε καθώς πρέπει από µέρους των χιλιάδων και χιλιάδων της παλαιάς εποχής».
Ποιοι είναι οι δηµιουργοί πίσω από το τρυφερό αυτό ερωτικό τραγούδι; Όπως διαβάζουµε στο βιβλίο των Πετρίδη και Ζούγρη ήταν ο Μιχάλης Σουγιούλ, που έγραψε τη µουσική, και οι Αλέκος Σακελλάριος και Χρήστος Γιαννακόπουλος, που έγραψαν τους στίχους.
Το τραγούδι «Τέτοια µάτια γαλανά» πρωτακούστηκε από τον Κώστα Μανιατάκη στην επιθεώρηση των Σακελλάριου, Ευαγγελίδη, «Αττικός ουρανός», στο θέατρο «Πάνθεον», που ανέβηκε από τον θίασο Φιλιππίδη µε πρωταγωνίστριες τις αδελφές Καλουτά και την Κρεββατά. Αργότερα το τραγούδησαν ο Φώτης Πολυµέρης, στο φιλµ «Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν» καθώς και η Πάολα, που είχε γεννηθεί το 1916, το επώνυµό της ήταν Σπηλιωτοπούλου και έφυγε από τη ζωή την 1η Φεβρουαρίου 1990.
