Τετάρτη, 12 Μαΐου, 2021

Λεωνίδας Κακάρογλου: Χρόνος διάφανος

» 40 χρόνια κινηματογράφος 1979 – 2019

Ζωντανή καταγραφή της κινηματογραφικής ιστορίας της πόληςτων Χανίων, από την πλευρά του ανθρώπου που διοργάνωσε αμέτρητες πολιτιστικές εκδηλώσεις και έφερε κοντά μας μεγάλες προσωπικότητες της τέχνης, αποτελεί το νέο βιβλίο του Λεωνίδα Κακάρογλου “Χρόνος διάφανος”, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Ραδάμανθυς”.

Μπορεί η συστηματική ενασχόλησή του με τη διοργάνωση προβολών και εκδηλώσεων να αρχίζει στα 1979, όλα ξεκίνησαν όμως το καλοκαίρι του 1966 στο Σινέ «Άπτερα«. Από εκεί κι έπειτα παρακολουθούμε μια διαδρομή ζωής, συνυφασμένη με τους χώρους των προβολών, τους ανθρώπους που πλαισίωναν τις συλλογικότητες, τις ίδιες τις εικόνες που άφησαν ανεξίτηλο μέσα στην ψυχή μας το σημάδι τους.

Στις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν:
– O Δημοτικός Κινηματογράφος «Κήπος», με τις ζωντανές παρουσίες του Παντελή Βούλγαρη, του Μάνου Χατζιδάκι, οι αντιπαραθέσεις με τους επικριτές του, και άλλα πολλά,
– O Γιώργος Χειμωνάς,
– H «υπόθεση Ταρκόφσκι» στα Χανιά,
– Tο φρούριο Φιρκά που μετατράπηκε σε αίθουσα προβολών
– O Παζολίνι στα Χανιά και ο Γιώργος Χρονάς,
– Τα ΟΛΥΜΠΙΑ και οι προβολές στο Βενιζέλειο Ωδείο, με τη… γνωστή σόμπα,
-οι συναντήσεις με τους: Θόδωρο Αγγελόπουλο, Εμίρ Κουστουρίτσα, Σαββίνα Γιαννάτου, Ιρίνα Βαλεντίνοβα, Χρήστο Βακαλόπουλο, Μπομπ Ράφελσον, Θοδωρή Παπαδουλάκη, Νίκο Λυγγούρη, Μπομπ Ράφελσον,
– Προσεγγίσεις στο έργο σκηνοθετών που οι ταινίες τους φιλοξενήθηκαν στο πλαίσιο των προβολών: Τζων Χιούστον, Άλφρεντ Χίτσκοκ, Φίλιπ Μάρλοου, Κώστα Γαβρά, Άλαν Ρούντολφ, και μαζί τους περισσότερες από 40 ταινίες,,,

Ο Λεωνίδας Κακάρογλου κρατά για το τέλος δύο κινηματογραφικά σενάρια-εκπλήξεις, ενώ τις σελίδες «κλείνει» ο Ηλίας Κανέλλης, ο οποίος μας χαιρετά προσωρινά με μία «Βότκα Κόκα-Κόλα».

Επιμέλεια έκδοσης & σημειώσεις: Χρήστος Τσαντής – Συνεργάστηκε η Άννα Λαμπαρδάκη – Πίνακας στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο: Μιχάλης Μανουσάκης.

«Απόψε, τα φώτα του κινηματογράφου «ΟΛΥΜΠΙΑ» δεν θ’ ανάψουν. Οι γνωστές φιγούρες που είχαν δραπετεύσει απ’ την οθόνη, έγιναν οριστικά ίσκιοι της νύχτας κι αναζητούν τη διέξοδο για την αθανασία. Πιο εκεί, το VIDEO CLUB, απειλητικό φως στο σκοτάδι, δεν διστάζει να πιστοποιήσει την κλινική περίπτωση του νεκρού σώματος. Ακόμη ένα μεγάλο θηλαστικό της εποχής των χρωματικών και των μαυρόασπρων ονείρων, κοιμάται τον ανήσυχο ύπνο του χρόνου. Κι εμείς, νοσταλγοί των εικόνων που διαθλώνται στη μνήμη και την ιστορία, αναρωτιόμαστε αν η επόμενη στιγμή θα φέρει θρήνους ή επινίκια άσματα για ό,τι απόμεινε…», Λεωνίδας Κακάρογλου.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες