Μία από τις θεµελιώδεις αξίες της Ε.Ε., που ισχύει για όλους και προστατεύει τους πολίτες από κρατικές αυθαιρεσίες είναι το Κράτος ∆ικαίου. Η ουσιωδέστερη αρχή της σύγχρονης δηµοκρατίας είναι η δικαιοσύνη, οπότε κάθε εξουσία δεν µπορεί να παραβιάζει τον νόµο που ισχύει για όλους.
Κανείς δε είναι υπεράνω του νόµου, περιλαµβανοµένων των κυβερνώντων και των ισχυρών. Απαγορεύεται δε κάθε παρέµβαση από την εκτελεστική ή νοµοθετική εξουσία. Σε ένα Κράτος ∆ικαίου κατοχυρώνεται η ατοµική ελευθερία του λόγου, τα δικαιώµατα ιδιοκτησίας και η ασφάλεια των πολιτών. Επίσης δεν καθορίζεται από το τι κάνει το Κράτος ∆ικαίου για τον πολίτη, αλλά από το τι δεν µπορεί να κάνει εις βάρος του.
Με αφορµή το σκάνδαλο των υποκλοπών έγινε στη Βουλή συζήτηση περί Κράτους ∆ικαίου, που δεν µας έκανε σοφότερους. Η κυβέρνηση όταν «τεντώθηκαν τα σχοινιά» αντέδρασε και τα στελέχη της στάθηκαν αµήχανα µπροστά σε επίµονες ερωτήσεις των αντιπολιτευοµένων, που ζητούσαν απαντήσεις σε καίρια ερωτήµατα. Αλλά αντί τούτων, να απαντούν µε λεκτικά σχήµατα και επιθετικές ειρωνείες.
Καµία συζήτηση δεν άγγιξε τη δυσώδη υπόθεση των υποκλοπών, του παράνοµου λογισµικού predator, του καταδικασθέντα Ισραηλινού Ντίλιαν.
Η άποψη ότι τέτοιου είδους γεγονότα, υποκλοπές, µπαζώµατα, παράνοµες χρηµατοδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ διαγράφονται όταν το κόµµα συγκεντρώσει 41% στις εκλογές, δεν ευσταθεί, διότι η ιστορία αυτού του τύπου διδάσκει ότι οι δηµοκρατικοί θεσµοί είναι πολύ πιο ισχυροί απ’ αυτούς που επιδιώκουν να τους υπονοµεύσουν και ότι το Κράτος ∆ικαίου επιβάλλεται πάντα στο παρακράτος.
Όσοι έχουν γαντζωθεί στα κυβερνητικά πλοκάµια, µιλούν περί ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής µε τις άνωθεν παρεµβάσεις, που είναι η αιτία να γίνεται δυσκολότερη η επιστροφή στην κανονικότητα των υγειών πολιτών. Τούτο φαίνεται απ’ το ότι η κοινωνία έχει στραφεί προς τη φυλή, απ’ την πολιτική αλλά και από τη χώρα, ιδίως των νέων, που όταν ακούνε για κάλπες αλλάζουν κουβέντα. Όσοι καταφέρνουν και φεύγουν στο εξωτερικό δεν έχουν διάθεση να επιστρέψουν, γιατί δεν υπάρχει πολιτικό όραµα που θα τους κάνει να επανέλθουν και να τους κρατήσει.
Μας «δίδαξε»(;) η Ευρωπαία εισαγγελέας Κοβέσι ότι «όσα αναφέρονται στη δικογραφία, ορίζονται ως εγκλήµατα, σύµφωνα µε το ελληνικό ∆ίκαιο, αλλά και σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.» και ότι κανείς δεν θα µπορέσει να την πείσει ότι«αυτά αποτελούν µέρος της δουλειάς των πολιτικών στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη».
