Έχει συνθέσει µέχρι σήµερα µουσική για 54 κινηµατογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές και για 56 θεατρικές παραστάσεις µε έργα που εκτείνονται σε όλο το φάσµα της σκηνικής δηµιουργίας από αρχαία τραγωδία έως κλασικό και σύγχρονο θέατρο, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.
Είναι, επίσης, γνωστός για το ενορχηστρωτικό ταλέντο του, το οποίο διέκρινε από νωρίς ο Μάνος Χατζιδάκις αναπτύσσοντας στενή συνεργασία µαζί του και εµπιστευόµενος σε αυτόν, κατ’ επανάληψη, πολλές συνθέσεις του.
Εκτός των άλλων, είναι και µεταξύ εκείνων που «σηµάδεψαν» µε τις µελωδίες τους ολόκληρες γενιές µέσα από την παιδική ραδιοφωνική σειρά του Τρίτου Προγράµµατος «Λιλιπούπολη».
Κι όµως ο Νίκος Κυπουργός έµελε να γνωρίσει την εµπορική επιτυχία µέσα από ένα τζινγκλάκι ενός διαφηµιστικού σποτ, διάρκειας µόλις µισού λεπτού, που έγραψε για ένα σοκολατούχο γάλα, τη µακρινή δεκαετία του ΄80.
Η ιστορία επί της οθόνης ξεκινάει από ένα παιδικό σαλούν, όπου ο Τσοκολάτας Carnation απολάµβανε (τι άλλο;) µια Carnation και ξαφνικά ένας πιτσιρικάς έµπαινε µε ορµή µέσα στον χώρο και φώναζε: «Έπιασε φωτιά η αποθήκη του Σαµ και κινδυνεύει η Λόλα!», για να ακολουθήσει το τζιγκλάκι:
«Τη Λόλα απ’ τη φωτιά ποιος θα τη βγάλει;
Ο Τσοκολάτας που ‘χει δύναµη µεγάλη.
Κάθε παιδί τον Τσοκολάτα τον θαυµάζει.
Ορµά στις φλόγες και το κορίτσι βγάζει.
∆υνατός και γερός για να γίνεις
κάθε µέρα Carnation να πίνεις».
Και βέβαια ο επίλογος – δίδαγµα της ιστορίας ήταν η φράση «ο Τσοκολάτας Carnation πάντα πιο δυνατός!», που έκλεινε το µάτι σε παιδιά και κυρίως µαµάδες που ήθελαν να δουν τα βλαστάρια τους να δυναµώνουν.
Ο ίδιος ο συνθέτης µιλώντας για την απρόσµενη -και εν πολλοίς µη επιδιωκόµενη- επιτυχία του αυτή, στο χορταστικό αφιέρωµα στο έργο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μετρονόµος, τεύχος Ιανουάριος – Μάρτιος 2026, µε τίτλο «Νίκος Κυπουργός – Εφ’ όλης της ύλης», όταν τον ρωτούν οι Μάκης Γκαρτζόπουλος και Ηρακλής Οικονόµου για το ποιος θα βγάλει, εν τέλει, τη Λόλα από τη φωτιά, απάντησε: «Εγώ δεν ήθελα να ασχοληθώ µε τη διαφήµιση γιατί ένιωθα λίγο σαν να ξεπουλάς, ρε παιδί µου, εκείνο που αγαπάς. Προτιµούσα να ασχοληθώ µε τα νοµικά που είχα σπουδάσει παρά µε τη διαφήµιση, δεν ήθελα να µπω σε αυτόν τον χώρο. Είχα έναν φίλο συµµαθητή, τον Πέτρο καλή του ώρα, δούλευε σε µια διαφηµιστική εταιρεία τότε και µου λέει: “Νίκο, έλα να κάνεις καµιά διαφήµιση, να πάρεις και κανένα φράγκο, να πας να κάνεις τις σπουδές σου”. Το έκανα σχεδόν µε το ζόρι και µετά προσπάθησα να το ξεχάσω. Όταν όµως γύρισα από το Παρίσι µου λέει ο Πέτρος: “Ζήτα τα δικαιώµατά σου, παίζεται πέντε χρόνια στην τηλεόραση”. Έβγαλα όλα τα έξοδα της νεογέννητης κόρης µου. Λοιπόν, αυτό ήταν αλίµονο το πιο δηµοφιλές και το πιο προσοδοφόρο δηµιούργηµά µου! Τώρα αν εννοείται ποιος θα µας σώσει από τη φωτιά όλους µας δεν ξέρω. Σε αυτή τη φάση της ιστορίας του είδους µας βρισκόµαστε ίσως στο ναδίρ του κύµατος, ή όχι ακόµα στο ναδίρ, αλλά εγώ θέλω να παραµένω αισιόδοξος».
