Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου, 2022

Κάθε τόπος και το στέκι του…

Ο καφενές που έγινε ένα σύγχρονο μπαρ-καφέ, η ψαροταβέρνα που για χρόνια ήταν η μοναδική στην περιοχή της, το εστιατόριο που κράτησε μέσα στα χρόνια, η ψησταριά που διατηρείται 45 χρόνια αναλλοίωτη… Μικρά αγαπημένα στέκια που χαρακτήρισαν χωριά, κωμοπόλεις, τόπους ολόκληρους. Αναζητήσαμε την ιστορία και το παρόν καταστημάτων που θυμούνται οι παλαιότεροι και γνωρίζουν καλά και οι σύγχρονες γενιές από άκρη σε άκρη του νομού Χανίων.

“Το καφενείο της Καίτης” στο Καλάμι
“Συνώνυμο” με το Καλάμι, στέκι για ντόπιους, σημείο αναφοράς για επισκέπτες, το “Καφενείο της Καίτης”. Με πανοραμική θέα στον κόλπο της Σούδας, αλλά και με ιστορία 78 χρονών έχει κερδίσει τις καρδιές πολλών.
Ηταν τον Μάιο του 1952 όταν ο Μαν. Μετοχιανάκης έκανε πράξη το όνειρό του και άνοιξε το καφενείο στην πιο όμορφη γωνιά του χωριού. 65 χρόνια μετά η κόρη του Καίτη συνέχισε το καφενενείο με τον ίδιο τρόπο.
«Το καφενείο άνοιξε από τον πατέρα μου και εδώ και 21 χρόνια το δουλεύω η ίδια», μας λέει η Καίτη Μετοχιανάκη.
«Τα χρόνια που το δούλευε ο πατέρας μου ήταν το καφενείο του χωριού. Εγώ του έδωσα το όνομα: “Το Καφενείο της Καίτης”. Και έτσι καθιερώθηκε».
Ολα αυτά τα χρόνια, όπως μας λέει η ίδια, «έχει περάσει πάρα πολύς κόσμος. Από διάσημους και μη. Και καλλιτέχνες και πολιτικοί. Το μαγαζί έχει τους πελάτες του. Ακόμα εγώ έχω τους πελάτες που είχε ο πατέρας μου, που είναι μεγάλοι πλέον στην ηλικία. Και όλα αυτά τα χρόνια έχω αποκτήσει τη δική μου πελατεία. Νέα παιδιά. Και φυσικά τους περαστικούς, τους τουρίστες. Αγαπούν αυτό το καφενείο γιατί προσπαθώ με κάθε τρόπο να το διατηρώ παραδοσιακό. Με οποιαδήποτε παρέμβαση προσέχω να μην του χαλάσω το χρώμα του. Και ελπίζω να είμαι για αρκετό καιρό εδώ γιατί το αγαπάω. Το αγαπάω αυτό το καφενείο γιατί εδώ μεγάλωσα, ήταν οι γονείς μου και το συνεχίζω. Ελπίζω να το συνεχίσει και ο γιος μου», μας λέει.

Μια… “Argentina” στο Κολυμπάρι
Γνωστή πέραν από τα όρια των Χανίων και της Κρήτης, είναι η ταβέρνα: “Argentina” στο Κολυμπάρι. Με πελάτες όχι μόνο από τον νομό Χανίων αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα και την Ευρώπη.
«Το εστιατόριό μας είναι μια από τις πιο παλιές ταβέρνες στον νομό Χανίων», μας λέει ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, Μανώλης Καπενεκάκης.
«Κατά καιρούς έχουν περάσει πολύ διάσημοι από το εστιατόριό μας, αλλά σαν τους Κρητικούς πελάτες μας “άρχοντες” είναι πολύ λίγοι», αναφέρει.
«Αξία για εμένα έχουν οι απλοί, πιστοί και καθημερινοί φίλοι που με συντηρούν και τους ευχαριστώ από καρδιάς», σημειώνει.
«Από αυτό το μαγαζί έχω μεγαλώσει την οικογένειά μου, που με τη σειρά τους τώρα αγαπούν αυτό τον τρόπο ζωής μου και συνεχίζουν μαζί μου το επάγγελμα», λέει ο Μ. Καπενεκάκης.
Αναφερόμενος στα πιάτα του μαγαζιού σημειώνει ότι «προσφέρουμε θαλασσινή κουζίνα με κλασικά και πιο σύγχρονα πιάτα ψαριού με καλές πρώτες ύλες απ’ τα δικά μας ιχθυοπωλεία».

Από το “1960” στην Κίσσαμο
Aπό το 1960, όταν και ξεκίνησε, η ταβέρνα “Παπαδάκη” στην παραλία στο Καστέλι Κισσάμου ήταν συνώνυμη του καλού φαγητού. Την παράδοση της οικογένειας Παπαδάκη συνεχίζουν τα αδέλφια Σκουνάκη που εργάζονται για χρόνια πολλά στην ταβέρνα και τα τελευταία 4 χρόνια έχουν αναλάβει τη λειτουργία της και έδωσαν το πιο σύγχρονο όνομα της, το “1960”.
«Δουλεύουμε εδώ και χρόνια και με Ελληνες και με ξένους. Για χρόνια ήταν από τις λίγες ταβέρνες στην περιοχή όταν δεν υπήρχε τουρισμός. Ακόμα και τώρα έρχονται άνθρωποι που ήταν πελάτες και πριν από πάρα πολλά χρόνια. Το δυνατό “όπλο” του μαγαζιού ήταν πάντα το ψάρι αλλά τα τελευταία χρόνια εμείς το έχουμε ενισχύσει ακόμα περισσότερο με ακόμα περισσότερα ψαρικά από τον κόλπο της Κισάμου και την ευρύτερη περιοχή» μας λέει ο Γιάννης Σκουνάκης ένας εκ των τριών αδελφών που λειτουργούν το κατάστημα.
Ο ίδιος θυμάται ότι του έχει συμβεί να βρίσκεται σε εκθέσεις εστίασης στην Αθήνα, να συνομιλεί με άλλους επαγγελματίες και πολλοί να γνωρίζουν το κατάστημα. «Όποιος έχει κάνει διακοπές στην Κίσσαμο αποκλείεται να μην είχε περάσει από την ταβέρνα» αναφέρει χαρακτηριστικά. Πέρα από την παράδοση και την κουζίνα, προνομιακή είναι και η θέση της ταβέρνας δίπλα στη θάλασσα.
Αναφορικά με τη φετινή χρονιά «ήταν πολύ δύσκολη για όλους ειδικά για το προσωπικό. Αναγκαστήκαμε να μην πάρουμε όλα τα παιδιά που δούλευαν εδώ μέχρι πέρυσι. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε, προσλάβαμε αρκετούς αλλά δεν μπορούσαμε όλους! Στόχος μας για το μέλλον είναι να κρατήσουμε την υψηλή ποιότητα και να παραμείνουμε στην προτίμηση του κόσμου ως ένα από τα κορυφαία εστιατόρια» καταλήγει ο Γιάννης.

Στης Χρυσούλας στο Νιο Χωριό
«Αν δεν έχεις δοκιμάσει σουβλάκι από τα χέρια της Χρυσούλας στο Νιο Χωριό Αποκορώνου, δεν ξέρεις τι είναι σουβλάκι…» ήταν το σχόλιο θαμώνα της ψησταριάς. Με αίθριο χώρο, πάνω στον κεντρικό δρόμο του χωριού, ιδανικό για ξεκούραση το κατάστημα συμπληρώνει φέτος 45 χρόνια λειτουργίας! “Ψυχή” της ψησταριάς η κα Χρυσούλα Λιναράκη-Πανηγυράκη. «Αποφάσισα να κάνω κάτι για να ενισχύσω το εισόδημά μας. Ο άνδρας μου είχε το καφενείο, και άρχισα να φτιάχνω σουβλάκια, σαλάτες, πατάτες τηγανιτές. Απλά πράγματα… τα σουβλάκια μας έδωσαν το όνομα. Ποιο το μυστικό μου; Πάντα έδινα σημασία στο να είναι το κρέας άριστο. Φρέσκο και πάντα μπούτι. Αλάτι, ξιδάκι, λάδι και ρίγανη… Αυτό άρεσε στον κόσμο, ξεκινήσαμε με λίγους πελάτες και χρόνο με το χρόνο επεκταθήκαμε. Εμείς δουλεύαμε πάντα με Ελληνες, ντόπιους, Χανιώτες, κόσμο που έρχονταν συστημένος για τα σουβλάκια μας» μας εξηγεί η κα Χρυσούλα.
Μας δείχνει τη ψησταριά, δεν χρησιμοποιεί κάρβουνα αλλά ξύλα για τη φωτιά, ενώ οι πατάτες οι τηγανιτές γίνονται στο πυρομάχι… «Οι παλιοί πελάτες με ζητάνε και μου δίνουν συγχαρητήρια, που έχω κρατήσει το μαγαζί όπως ήταν, με την αυλή του χωρίς τσιμέντο, με τα δέντρα της. Στα φαγητά έχω πιάτα ψησταριάς, όχι μαγειρευτά και ψάρια» λέει η κα Χρυσούλα που παραμένει το βασικό στήριγμα του καταστήματος αλλά προετοιμάζει την εγγονή της Χρυσούλα που θα είναι η διάδοχός της…

Ο “Αγιος” της Παλαιόχωρας
«Μικρό παιδί μεγάλωσα στο καφενείο του πατέρα μου. Αγιόπαιδο με φώναζαν οι θαμώνες γιατί ήμουν… ατίθασο νιάτο. Μου έμεινε λοιπόν το… όνομα και το 1990 όταν πήρα το καφενείο του πατέρα μου έδωσα το όνομα “Αγιος”» μας εξηγεί ο Νεκτάριος Ζουριδάκης που μαζί με τον αδελφό του Μιχάλη είναι οι ιδιοκτήτες του καφέ – σήμα κατατεθέν της Παλαιόχωρας.
«Ο πατέρας μου το λειτουργούσε ως καφενείο με το όνομα “Συνάντηση” από το 1966 μέχρι το 1989. Πριν από αυτόν το είχε ένας Μάρκος Βιτσιλάκης, πιο πριν κάποιος Μανιατάκης. Ολοι οι παλιοί χωριανοί το θυμούνται καφενείο» μας λέει ο Νεκτάριος που μαζί με τον αδελφό του Μιχάλη “γεννήθηκαν” στο παλιό καφενείο. Τι θυμούνται τα αδέλφια από την εποχή εκείνη; «Στις αρχές του τουρισμού ήταν δύο καφενεία του πατέρα μου και του Νταμπακάκη. Νοέμβρη μήνα ακόμα άνοιγε η πόρτα και μπαίνανε 5-6 άτομα με τα σακίδια τους. Ηταν η εποχή που οι “χίπις” έρχονταν και στην Παλαιόχωρα. Οι περισσότεροι έμεναν και το χειμώνα, δούλευαν στα χωράφια, στις ελιές, κάποιοι από αυτούς έρχονται ακόμα και πολλές κοπελιές που έρχονταν εδώ παντρεύτηκαν και έκαναν οικογένεια εδώ. Οι Παλαιοχωρίτες έρχονταν πρωί – πρωί να πιουν τον πρώτο τους καφέ και να ακούσουν στο ραδιόφωνο τον καιρό» αναφέρει ο Νεκτάριος. Την εποχή εκείνη το καφενείο σέρβιρε ελληνικό, φραπέ, ένα κονιάκ, ένα βερμούτ, μπύρες, υποβρύχιο βανίλια, λουκούμια και ΒΙΟΧΥΜ πορτοκαλάδα, σουμάδα, τσάι του βουνού από τη σόμπα στη μέση του μαγαζιού.
«Θυμάμαι χαρακτηριστικά τους παππούδες στο βάθος σε ένα μεγάλο τραπέζι που έπαιζαν τα χαρτιά τους και να έχουν τους ρεφενέδες τους με το κρασί, το τυρί, το ψάρι τους… Είχαν και τους κανόνες τους τότε π.χ. δεν έβαζες τα πόδια πάνω στις καρέκλες. Τη δεκαετία ’70-’80 που ήταν πιο έντονα τα πολιτικά πάθη έρχονταν στο σταυροδρόμι και μιλούσαν όλοι οι πολιτικοί, όλων των κομμάτων. Ομως στο μαγαζί δεν θυμάμαι ποτέ αντιπαραθέσεις, υπήρχε “καλαμπούρι”, “πείραγμα” αλλά μέχρι εκεί» αναφέρουν τα αδέλφια.
Στα 1990 το μαγαζί γίνεται “Αγιος” εκσυγχρονίζεται, εμπλουτίζεται, γίνεται ένα εξαιρετικό καφέ-μπαρ, στέκι του κάθε φίλου της Παλαιόχωρας. «Ο “Αγιος” είναι ένα μαγαζί φτιαγμένο για μας, τους ντόπιους αλλά και τους επισκέπτες αυτούς που απολαμβάνουν τον τόπο, δεν θέλουν το all inclusive και το μαζικό τουρισμό. Εδώ θα ακούσεις το καλημέρα, εύκολα θα αποκτήσεις προσωπική σχέση με τον πελάτη, θα μπορείς να πιεις και την τσικουδιά αλλά και τον πολύ ποιοτικό καφέ μας, με ανάμιξη των ποικιλιών, με άριστο καβούρντισμα, με μονοποικιλιακούς espresso, αλλά και ιδιαίτερα αποστάγματα, ξεχωριστά τοπικά προϊόντα και τα γνωστά στον κόσμο κοκτέιλ του “Αγιου”» τονίζει ο Μιχάλης. Ο ίδιος δεν μπορεί να ξεχάσει όταν είχε πάει στη Βιέννη για να παρουσιάσει μια σειρά από coctail του “Αγιου” και σε όλα τα καταστήματα που πήγε υπήρχαν άτομα που γνώριζαν τον “Αγιο” (σ.σ. η Παλαιόχωρα αποτελεί αγαπημένο τόπο διακοπών για τους Αυστριακούς). Aπό τη μεριά του ο Νεκτάριος δεν μπορεί να μην αναφέρει την εποχή που στην Παλαιόχωρα έκανε διακοπές ένα γκρουπ με παιδιά με ειδικές ανάγκες που έρχονταν κάθε μέρα στο μαγαζί και τα εξυπηρετούσα όσο καλύτερα μπορούσα… «όταν έφευγαν στις 11 το βράδυ, σταμάτησαν τα δύο λεωφορεία που τους μετέφεραν έξω από το μαγαζί και βγήκαν όλα τα παιδιά και με αγκάλιασαν! Για κάτι τέτοιες στιγμές λες ότι αξίζει τελικά αυτό που κάνεις…»
Στο τραπέζι του “Αγιου” συναντάμε και ένα ζευγάρι από την Ολλανδία, που από το 1995 έρχονται κάθε χρόνο δύο φορές στην Παλαιόχωρα, τον Γούλφριντ και την Ζακλίν. «Λατρεύουμε τους ανθρώπους είναι πολύ φιλικοί, η ατμόσφαιρα είναι μοναδική γιατί να μην ερχόμαστε κάθε μέρα» λένε καθώς απολαμβάνουν τον φραπέ τους. «Εδώ πίνεις το καλύτερο καφέ αλλά έχει και μοναδικά, φανταστικά κοκτέιλ. Το προσωπικό, ο Μιχάλης, ο Νεκτάριος είναι εξαιρετικοί! Εχουμε συνδυάσει τις λέξεις “Διακοπές”, “Παλαιόχωρα” και “Άγιος”» καταλήγουν.


Ακολουθήστε τα Χανιώτικα Νέα στο Google News στο Facebook και στο Twitter.

Δημοφιλή άρθρα

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Χρήσιμα