Ο Χοακίν Γκουσµάν, Μεξικανός διαβόητος βαρόνος ναρκωτικών, συνελήφθη και φυλακίστηκε το 2011. Γνωστός, λόγω του ύψους του και µε το παρατσούκλι «Ελ Τσάπο» (σ.σ: el chapo σε ελεύθερη µετάφραση σηµαίνει «κοντός», «τσαχπίνης». Ο Γκουσµάν έχει ύψος 1.68) , κατάφερε να δραπετεύσει κρυµµένος µέσα σε ένα καλάθι µε άπλυτα. Τρία χρόνια µετά, οι αρχές τον εντόπισαν και τον έστειλαν ξανά φυλακή, απ΄όπου δραπέτευσε και πάλι µέσω τούνελ. Συνελήφθη εκ νέου το 2016 και εκδόθηκε στις Ηνωµένες Πολιτείες το 2017. Είναι καταδικασµένος σε ισόβια κάθειρξη συν 30 χρόνια και βρίσκεται σε φυλακή υψίστης ασφαλείας των ΗΠΑ. Η απίστευτη απόδρασή του µέσω τούνελ έγινε παγκοσµίως γνωστή, ωστόσο δεν είναι ο µόνος που κατάφερε να ξεφύγει από τη φυλακή µε αυτόν τον τρόπο. Σήµερα, οι Ιστορίες από τον Κόσµο, βρήκαν και σας παρουσιάζουν «εµβληµατικές» αποδράσεις των δυο τελευταίων αιώνων που έγιναν µέσω τούνελ!
Απόδραση από τις φυλακές Libby
Στις 9 Φεβρουαρίου 1864, 109 κρατούµενοι απέδρασαν από τις φυλακές Libby στο Ρίτσµοντ της Βιρτζίνια µέσω τούνελ. Οι κρατούµενοι, αιχµάλωτοι πολέµου, κατάφεραν, σύµφωνα µε γραπτές διηγήσεις ενός άλλου κρατούµενου σε κοντινή φυλακή, του Robert Knox Sneden, να σκάψουν ένα τούνελ προς την ελευθερία. Η απόδραση, σύµφωνα πάντα µε τον Robert Knox Sneden δεν ήταν καθόλου οργανωµένη. «Όλοι ήθελαν να είναι πρώτοι», γράφει, και η συνειδητοποίησή ότι «µόνο λίγοι µπορούσαν να βγουν» τους έκανε να σπρώχνονται άτακτα. Μέσα στην απελπισία τους, οι δυνατότεροι κατάφεραν να ξεφύγουν, παραµερίζοντας τους πιο αδύναµους. Τελικά 109 κρατούµενοι βρήκαν από τη φυλακή, αλλά για 51 από αυτούς, η ελευθερία ήταν βραχύβια. Σαράντα εννέα συνελήφθησαν σχεδόν αµέσως και δύο πνίγηκαν στον ποταµό James. Ο Robert Knox Sneden όχι µόνο κατέγραψε την ιστορία της απόδρασης, αλλά τη διάνθισε και µε σκίτσα που αργότερα ζωγράφισε µε ακουαρέλες.
∆ιαβάστε περισσότερα στα: https://uncommonwealth.lva.virginia.gov/blog/2024/02/09/the-great-escape
και: https://en.wikipedia.org/wiki/Libby_Prison_escape
Η αληθινή ιστορία της «µεγάλης απόδρασης»
Στις 23 Μαΐου 1940, έπειτα από την κατάρριψη του αεροσκάφους του, ο αρχηγός της Μοίρας της Βασιλικής Πολεµικής Αεροπορίας, Ρότζερ Τζόις Μπούσελ συνελήφθη από τους Ναζί και φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου κρατούνταν δυτικοί αιχµάλωτοι πολέµου. Το στρατόπεδο βρισκόταν 160 χιλιόµετρα νοτιοανατολικά του Βερολίνου. Αµέσως µόλις φυλακίστηκε, ο Μπούσελ συνασπίστηκε µε τους Άγγλους κρατούµενους και οργάνωσε Επιτροπή Απόδρασης, σχεδιάζοντας τούνελ που θα τους οδηγούσαν στην ελευθερία. Μετά από δυο αποτυχηµένες προσπάθειες (σ.σ: οι λίγοι κρατούµενοι που κατάφεραν και απέδρασαν εντοπίστηκαν σχεδόν αµέσως και επέστρεψαν πίσω στη φυλακή) ο Μπούσελ εµπνεύστηκε τη «µεγάλη απόδραση». Σχεδίασε 3 τούνελ που θα σκάβονταν επίτηδες ταυτόχρονα: τον «Τοµ», τον «Ντικ» και τον «Χάρι». Στην πορεία, ο «Ντικ» εγκαταλείφθηκε γιατί ήταν πολύ δύσκολο να ολοκληρωθεί. Ο «Τοµ» ανακαλύφθηκε από τους Ναζί. Ο «Χάρι» όµως, παρά τα προβλήµατα, τα εµπόδια και τις απογοητεύσεις κατάφερε και οδήγησε 76 δραπέτες στην ελευθερία – τουλάχιστον για κάποιο διάστηµα. Όλοι τους – εκτός από τρεις – συνελήφθησαν ξανά, και ο Χίτλερ διέταξε την εκτέλεση 50 από αυτούς – ανάµεσά τους και ένας έλληνας, ο υποσµηναγός Σωτήρης Σκάντζικας. Η απίστευτη ιστορία της µεγάλης απόδρασης, έγινε από τις πλέον σηµαντικές ταινίες του παγκόσµιου κινηµατογράφου µε πρωταγωνιστή τον Στιβ ΜακΚουίν.
∆είτε σχετικά ένα ενδιαφέρον βίντεο εδώ: www.youtube.com/watch?v=DyBFnYPRFvU
Και όσοι δεν έχετε δει την ταινία, δείτε την!
Η ιστορία του «Τούνελ 57»
Το περιοδικό Smithsonian αποκαλεί το τούνελ 57 «το πιο επιτυχηµένο τούνελ διαφυγής στην ιστορία του Τείχους του Βερολίνου». Κατασκευάστηκε από Γερµανούς φοιτητές, οι οποίοι χρησιµοποίησαν µόνο φτυάρια και κουβάδες.
Η ιστορία έχει ως εξής: ο Joachim Neumann κατάφερε να αποδράσει από την Ανατολική Γερµανία στη ∆υτική το 1961, χρησιµοποιώντας το διαβατήριο ενός Ελβετού φοιτητή, Ο Neumann ήθελε να ξαναβρεί την κοπέλα του, Κρίστα Γκρούλε, που βρισκόταν στην άλλη πλευρά του Τείχους, όπως ακριβώς αρκετοί συνοµήλικοί του ήθελαν να ξανασµίξουν µε τις οικογένειες και τους φίλους τους. Όµως τον συνέλαβαν και καταδικάστηκε σε 16 µήνες φυλάκιση. Το 1965, µε τη βοήθεια δώδεκα φοιτητών, ο Neumann ξεκίνησε το σκάψιµο µιας σήραγγας µε µήκος όσο ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, η οποία ξεκινούσε από ένα εγκαταλελειµµένο φούρνο. Πέντε µήνες αργότερα, η σκληρή δουλειά απέδωσε. Όταν το τούνελ ολοκληρώθηκε οι ∆υτικοβερολινέζοι σέρνονταν µέσα από τη σήραγγα για να οδηγήσουν συγγενείς τους από το Ανατολικό Βερολίνο στο ∆υτικό χρησιµοποιώντας κωδικές λέξεις προκειµένου να διασφαλίσουν ότι όσοι περνούν κάτω από το Τείχος δεν θα τους πρόδιδαν. Κάποια στιγµή το τούνελ ανακαλύφθηκε και κατεδαφίστηκε, είχε όµως επιτελέσει το στόχο του: αφενός αψήφησε το συµβολικό Τείχος του Ψυχρού Πολέµου, αφετέρου έδωσε τη δυνατότητα σε 57 άτοµα να «δραπετεύσουν» αναζητώντας καλύτερη µοίρα. Από εκεί πήρε και το όνοµά του. Και κάτι τελευταίο, µια…. ροµαντική πινελιά: ο Neumann παντρεύτηκε τελικά την φίλη του.
∆ιαβάστε επίσης: www.smithsonianmag.com/history/most-successful-tunnel-escape-history-berlin-wall-180953268
Η απόδραση από τη φυλακή Γκιλµπόα
Πιάτα και λαβές κατσαρολικών, αντί για αξίνες και φτυάρια, ήταν τα εργαλεία που χρησιµοποίησαν 6 παλαιστίνιοι κρατούµενοι στην ισραηλινής φυλακής Gilboa για να σκάψουν το τούνελ που θα τους οδηγούσε στην ελευθερία. Τα άδεια φρεάτια στην πτέρυγά τους χρησιµοποιήθηκαν ως χώρος απόρριψης του χώµατος που έβγαζαν. Για περισσότερους από 10 µήνες, µε τη βοήθεια ακόµα 5 κρατουµένων, οι έξι δραπέτες, «παλαιστίνιοι κρατούµενοι ασφαλείας», έσκαψαν µέσα από το δάπεδο του µπάνιου τους για να αφαιρέσουν µια πλάκα που οδηγούσε σε µια σειρά από φρεάτια. Από εκεί, συνέχισαν να σκάβουν µέχρι που «βγήκαν» σε έναν δρόµο δίπλα στη φυλακή και από εκεί ξέφυγαν ελεύθεροι.
∆είτε ένα σχετικό βίντεο εδώ: https://youtu.be/UAHf3W9sjxs
