Οι ιατρικές πρακτικές συνοδεύουν τον άνθρωπο από τη στιγμή που έκανε τα πρώτα τουβήματα στη γη. Ο δρόμος που ακολούθησε η ιατρική στο πέρασμα του χρόνου, είναι γεμάτος από εκπληκτικές ιστορίες αυτοσχεδιασμού, άγνοιας, απάτης, πάθους ή και λάθους.
1 από 9
Διαφήμιση για το ‘’Elliman's Royal Embrocation’’, ένα από τα πιο διάσημα «γιατροσόφια» του 19ου αιώνα. Το σκεύασμα αποτελούνταν από απλά υλικά (αυγά, νέφτι και ξύδι) και χρησιμοποιούνταν για την ανακούφιση από στραμπουλήγματα, ρευματισμούς, κοψίματα και μώλωπες (Αγγλία, 1847).
Η εικόνα απεικονίζει το ιατρικό εργαστήριο του Βασιλικού Ναυτικού Νοσοκομείου Haslar στο Hampshire της Αγγλίας, κατά τη δεκαετία του 1890.
Ξυλογραφία που δημοσιεύτηκε το 1895 και δείχνει τον Emil von Behring να χορηγεί τον αντιτοξικό ορό για τη διφθερίτιδα σε ένα παιδί. Η διφθερίτιδα ήταν κάποτε μια από τις κύριες αιτίες θανάτου των παιδιών, γνωστή και ως «ο στραγγαλιστής των παιδιών». Ο Γερμανός φυσιολόγος Emil von Behring ανακάλυψε τον αντιτοξικό ορό το 1890, για τον οποίο τιμήθηκε με το πρώτο Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1901.
Πίνακας με τίτλο "La Pharmacie Rustique" (Το Αγροτικό Φαρμακείο) και δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Gottfried Locher, στη Βέρνη το 1774. Απεικονίζει μια σκηνή ουροσκοπίας με τον Ελβετό γιατρό Michel Schuppach, μια κοινή ιατρική πρακτική της εποχής για τη διάγνωση ασθενειών.
Ανατομική γκραβούρα με τίτλο «Anatomy of the Organs of Digestion» (Ανατομία των Οργάνων της Πέψης), σε σχέδια Henry Winkles (Νέα Υόρκη, 1851).
Νωπογραφία (fresco) του 15ου αιώνα με τίτλο «Φροντίδα των Ασθενών», που αποδίδεται στο εργαστήριο του διάσημου Ιταλού ζωγράφου Domenico Ghirlandaio (Φλωρεντία Ιταλίας, 1480)
Απεικόνιση με τίτλο: ‘’Τραυματίας από το μέτωπο: εντοπισμός σφαίρας Mauser με ακτίνες Χ σε νοσοκομείο του Λονδίνου’’. Ιστορικό έργο του 1900 από τον Σκωτσέζο εικονογράφο William Small, που απεικονίζει τη χρήση της τότε νέας τεχνολογίας των ακτινών Χ, που ανακαλύφθηκαν το 1895 από τον Wilhelm Röntgen, για στρατιωτικούς ιατρικούς σκοπούς.
Ιστορική μέθοδος για τη θεραπεία της πνευμονικής φυματίωσης στα τέλη του 19ου αιώνα, με μία από τις πρωτότυπες συσκευές που χρησιμοποιούνταν για να βοηθήσουν στην αναπνοή ή τη ροή του αίματος σε ασθενείς. Πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών, η κύρια "θεραπεία" για τη φυματίωση ήταν η έκθεση στον καθαρό αέρα, η ανάπαυση και η καλή διατροφή σε ειδικά ιδρύματα.


