Από την εκδηµία του µακαριστού ∆αµασκηνού, ζούµε στα Χανιά -αλλά και σε όλη την Κρήτη- ένα… σίριαλ που θυµίζει «Game of thrones» (το παιχνίδι του θρόνου). Τη δηµοφιλή τηλεοπτική σειρά δηλαδή το σενάριο της οποίας είχε ίντριγκες, παρασκηνιακές συµµαχίες και ανατροπές γύρω από τη διεκδίκηση της εξουσίας.
Όσο σηµαντική κι αν είναι η Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, δεν έπρεπε τα πράγµατα να πάρουν αυτή την τροπή και να φτάσουµε στο παρά… 1 µιας ολικής ρήξης της Εκκλησίας της Κρήτης µε το Οικουµενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Οι τελευταίες εξελίξεις (βλ. σελ. 4), φαίνεται πως δροµολογούν τη διόρθωση σε ένα λάθος. Την ανάγκη αυτή άλλωστε αντιλήφθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος, αναλαµβάνοντας το τελευταίο διάστηµα πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.
Κανένας δεν θα ήταν ωφεληµένος από µια ρήξη µε το Οικουµενικό Πατριαρχείο. Κι όσοι πίστευαν ότι ο Βαρθολοµαίος θα έκανε πίσω υποκύπτοντας στα “αντάρτικα”, έκαναν λάθος.
Ο Πατριάρχης µας, βρίσκεται σε µια περίοδο που οι “µετοχές” του διεθνώς είναι ανεβασµένες. Η συνάντηση µε τον Πάπα, οι εξαιρετικές του σχέσεις µε τις Η.Π.Α., η αξιοποίηση των σχέσεων αυτών από τη Λευκωσία ως “γέφυρες” µε την Ουάσιγκτον, αναδεικνύουν το προφίλ µιας προσωπικότητας µε σηµαντικό γεωπολιτικό ρόλο, πέρα από τα θρησκευτικά του καθήκοντα.
Αναλογιστείτε λοιπόν τι θα συνέβαινε αν ο Βαρθολοµαίος δεν “πατούσε πόδι” στο ζήτηµα που έχει προκύψει στην Εκκλησία της Κρήτης. Αν δεν µπορούσε να διοικήσει το «σπίτι του», µε τι ανάστηµα θα στεκόταν στα ανοιχτά “µέτωπα” που έχει το Φανάρι σε Σόφια και Μόσχα
Ευχή κι ελπίδα όλων, να πρυτανεύσει η λογική και να πέσουν οι τίτλοι τέλους σε αυτό το σίριαλ.
