In vitro ή in vivo;

Υπάρχει µια -κατά κύριο λόγο- ευρωπαϊκή τάση, ο αντίκτυπος των έργων, των δράσεων και των προγραµµάτων ενίσχυσης να µετριέται µε τους περιβόητους δείκτες απόδοσης ή αλλιώς KPI’s. Επίσης, συνηθίζεται να δίνεται έµφαση στο πόσα δώσαµε, αλλά όχι και στο τι απέγιναν αυτά που δώσαµε και ποιοι πραγµατικά επωφελήθηκαν.
Το σήριαλ αυτό, το παρακολουθήσαµε για δεκαετίες µε τα διάφορα πακέτα (Ντελόρ που έγιναν ΕΣΠΑ) για την ενίσχυση της συνοχής, αλλά και την ad hoc αντιµετώπιση κρίσεων, όπως η πανδηµία. Ως περιοχή, το ζήσαµε και το ζούµε µε την περιβόητη µετάβαση και το Ταµείο ∆ίκαιης Μετάβασης.
Όσο αγνές κι αν είναι οι προθέσεις (που δεν είναι πάντα), στο τέλος το αποτέλεσµα είναι που µετρά. Γι’ αυτό και πραγµατικές υπηρεσίες προσφέρουµε όταν εκφράζουµε ουσιαστική κριτική και εστιάζουµε στις διαδικασίες που θα φέρουν τα αποτελέσµατα, τα οποία µε τη σειρά τους θα κάνουν τους δείκτες να ευηµερούν. ∆ιαφορετικά, θα συζητάµε διαρκώς και µόνο για το πόσα χρήµατα δόθηκαν, αλλά ποτέ για το αν έπιασαν τόπο, που είναι και η ουσία. Και οι έχοντες το γενικό πρόσταγµα κάθε φορά µόνο να επωφεληθούν έχουν όταν βγαίνουν από το γυαλί και παρατηρούν από κοντά τη ζωή.