Τούτο το χαϊδευτικό όνοµα «ΛΟΥΛΟΥ» µε την πρώτη µατιά ,σε παραπέµπει σε κάποιο ζωάκι ή ίσως κάποιο γυναικείο όνοµα…
Όµως ανήκει σε µια ξεχασµένη βάρκα του λιµανιού των Χανίων και εγώ όντας µεγαλωµένος στην αλµύρα της θάλασσας του κόλπου της ΣΟΥ∆ΑΣ ,σταµάτησα και άρχισα να µιλώ µαζί της ,σαν γνώριµης από καιρό από τα χρόνια που η θάλασσα ήταν δεµένη απόλυτα µε τα χρόνια της νιότης µου! Γνώριµη µορφή σκαριού, σαν αυτών που πέρασα ώρες ατέλειωτες κοντά τους ,στάθηκα να ξαποστάσω από την καλοκαιρινή ζέστη ,πάνω της …
Άρχισα να της µιλώ για να µου πει την ιστορία της και πως βρέθηκε στο σηµείο αυτό :
« Εδώ βρέθηκα να λικνίζοµαι στα αβαθή νερά του λιµανιού από το 1967 όταν ο Γιώργος και Κυριάκος Παριωτάκης µε κατασκεύασαν για να πηγαινοέρχονται απέναντι .Ήµουν το καλύτερο εργαλείο του καρνάγιου και όλοι µε ήξεραν µε αυτό το χαϊδευτικό όνοµα .Όµως από τότε που έκλεισε το καρνάγιο έχω µείνει στο µώλο του λιµανιού και µε χτυπούν τα κύµατα και µε καίει ο ήλος ! Προκαλώ το ενδιαφέρον των ντόπιων και των ξένων επισκεπτών της πόλης των Χανίων. Εδώ και χρόνια, σταθερά κάποιο περαστικοί µε ξεχωρίζουν µε φωτογραφίζουν , γιατί τους προκαλώ εντύπωση. Ίσως για το όνοµα µου ,ίσως για το ξεθωριασµένο χρώµα µου ,ίσως για την πρωτότυπη και δυνατή θωριά µου Όµως µε τον καιρό , µε θεώρησαν σκουπίδι, και προχώρησαν προς έκπληξη πολλών στον καθαρισµό της περιοχής, από την παρουσία µου
Όµως εγώ της έδωσα ζωή ξανά , λέγοντας της ,πως ζει ακόµα µέσα στις καρδιές όλων , σε ένα εξαιρετικό πίνακα ζωγραφικής και σε µια έκδοση από φωτογραφίες που αφορούν τη θάλασσα και τους ανθρώπους που την αγαπούν !
«Μάθε λοιπόν πως είσαι ζωγραφισµένη πάνω σε ξύλο, µε ορυκτά χρώµατα σε σκόνη και υδρύαλο. Υλικά άφθαρτα στο χρόνο και τεχνική που έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Η ζωγράφος Αρχοντιά Καρακώστα- Καρελιώτη σε ταξίδεψε στην Πάρο, στην έκθεση “Αιγαίων Φώς”. Να σου θυµίσω επίσης ότι αποτέλεσες το θέµα της ενδιαφέρουσας έκθεσης γλυπτικής, κεραµικής και φωτογραφίας της ∆ανάης Γεµενάκη µε τίτλο «Η Λουλού και οι άλλες» που παρουσιάστηκε και στα Χανιά το 2011.» Η καλλιτέχνης είπε τότε για σένα:«Στο όµορφο λιµάνι των Χανίων, η βάρκα η Λουλού, εκτεθειµένη στον ήλιο και την αλµύρα βρίσκεται σε αποσύνθεση. Κάθε ηλιοκαµένη φλούδα µπογιάς φανερώνει µία φροντίδα, ένα νεράκι και τελικά µία ιστορία ολόκληρη. Απέναντι από τα µαγαζιά µε τα φώτα, τις µουσικές, καθώς και τα σύγχρονα σκάφη που µπαινοβγαίνουν στο λιµάνι, το γέρικο σκαρί κάθεται και περιµένει τον κάθε περαστικό να το ανακαλύψει. Στο όνοµα σου αντανακλάται µια εγκατάλειψη …γενικότερη !
∆εν είσαι όµως µόνη τώρα πια ….Εγώ σε έβαλα σε περίοπτη θέση στις «Ιστορίες της θάλασσας » και σε είδαν ξανά πολλά µάτια που θυµούνται πόσο χρήσιµη στάθηκες στο καρνάγιο των Χανίων πριν γίνει και αυτό ένα πολύτιµο κοµµάτι ιστορίας αυτού του ευλογηµένου τόπου!
*Ο Σταύρος Μυριδάκης είναι ερασιτέχνης φωτογράφος.
