…που προσπαθεί να φωτίσει το σκοτάδι και το ιστορικό χθες.
Το χθες, που ενταφιάζουν συχνά οι πολιτικοί
στις σκοτεινές ρωγµές του καιρού µας,
αλλά εγγράφεται και εµπεριέχεται στην ιστορική µνήµη.
Προς τούτο, ζητούµενο το αληθές της ιστορικής συνείδησης.
Αναγκαίο για να υπάρξει το σήµερα και το αύριο,
που είναι η πρώτη µέρα της υπόλοιπης ζωής µας,
παρά το γνήσιο της ανορθόγραφης υπογραφής τους.
Τα περισσότερα δεινά στον κόσµο τούτο έχουν προαναγγελθεί.
Από τις ‘’φυσικές’’ καταστροφές και τα κρατικά εγκλήµατα,
µέχρι την…αριστο-κρατία.
Σε ένα πολιτικό σύστηµα, που προάγει το επουσιώδες,
επιδοτώντας τις ψευδαισθήσεις.
Αγνοώντας σκόπιµα την ουσία των πραγµάτων
και υπηρετώντας διάφορες µορφές εξουσίας.
Καταστάσεις εκτός…ουσίας.
Και το Σύνταγµα;
Εκτός από δηµόσιος χώρος και µνηµείο πεσόντων
για την ελευθερία και την δηµοκρατία,
ο καταστατικός χάρτης της Χώρας.
Η ερµηνεία και καταγραφή των ανθρώπινων.
Αφήνοντας, στο ακροτελεύτιο άρθρο,
την υπεράσπισή του στους πολίτες.
Τι ακριβώς να υπερασπιστούν οι πολίτες;
Μέρος του ή το όλον, στα πλαίσια µιας εκλόγιµης µοναρχίας;
Με άνιση πρόσβαση των ανθρώπων στο διαρκές ζητούµενο.
Το ψωµί, την υγεία, την παιδεία, την εργασία
και πάνω από όλα την ελευθερία.
Θα αρκούσε ένα και µόνον άρθρο,
ασύµφορο για την πολιτική τους.
Υποχρεωτική πρόσβαση όλων των ανθρώπων
σε όλη την κλίµακα της δηµόσιας παιδείας.
Ο µόνος ‘’καταναγκασµός’’ σε µια δηµοκρατία,
που είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας.
Τίποτε δεν είναι απλό αλλά και τόσο σύνθετο.
Άλλωστε προϋπόθεση της σύνθεσης είναι η ανάλυση
µε θεµέλιο λίθο την Γλώσσα και κριτήριο τα ανθρώπινα.
Ανάλυση, σύνθεση και θέσεις µε αντιθέσεις.
Ανακαλύψαµε τα Μαθηµατικά ως αρµονία του φυσικού κόσµου
και για να την περιγράψουµε επινοήσαµε την Γλώσσα.
Αλλά µας διαφεντεύουν πλέον οι αλγόριθµοι της τεχνολογίας,
χωρίς τη αρµονία των Μαθηµατικών, που είναι Γλώσσα και το αντίστροφο.
Η σκέψη, αρθρωµένος εσωτερικός λόγος.
Με τους χειρώνακτες να γνωρίζουν πολύ περισσότερα,
από όσα νοµίζουν οι ίδιοι ότι ξέρουν.
Ανεξάρτητα από την δυνατότητα έκφρασής τους, δια του λόγου,
εκφράζονται µε τις πράξεις τους, που είναι λόγος.
Είναι καιρός για την αναδιάταξη των πάντων,
στο σύνταγµα, την κοινωνία και την πολιτική,
που είναι το παν για να υπάρξει ένα ανθρώπινο όλον.
Παναγιώτης Ι. Κύκλης, χηµικός
