Υπάρχουν αναµφισβήτητα ιστορικά ορόσηµα που είναι πηγές ζωτικές, από τις οποίες οι µεταγενέστερες γενεές αντλούν τόλµη και θάρρος για κάθε δύσκολη εθνική περίσταση. Ένα τέτοιο ιστορικό ορόσηµο είναι η 28η Οκτωβρίου 1940, στεφανωµένο µε θριάµβους και νίκες. Επάλεψε ο Γολιάθ, η Ιταλία µε τον τροµακτικό εξοπλισµό της και ο ∆αυίδ, η µικρή αλλά γενναία Ελλάδα.
Ανέκαθεν οι αγώνες της Ελλάδος ήσαν αµυντικοί και όχι επιθετικοί. Γι’ αυτό είχαν στους εθνικούς πολέµους οι Έλληνες σαν χαρακτηριστικά γνωρίσµατα την ακατάβλητη τόλµη, το θάρρος, αλλά και την πίστη ότι πολεµούν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Η άµυνα κατά «το έπος του ’40» ήταν «υπέρ των αιωνίων και ακαταλύτων της χριστιανικής θρησκείας αληθειών, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, αληθείας και αγάπης, υπέρ ων Χριστός απέθανε…» (ενθαρρ. επιστ. του Αθηνών Χρυσάνθου από 16/11/40). Τα συναισθήµατα αυτά κυριαρχούσαν στο «έπος του ’40 µε το γενναίο ΟΧΙ», µε αποτέλεσµα ν’ αντιµετωπισθεί ηρωικά η Ιταλική επίθεση και να µείνει η «ΠΙΝ∆ΟΣ» χαραγµένη στην καρδιά των Ελλήνων, ως βάθρον και σύµβολον της ελευθερίας των λαών του κόσµου.
Το «έπος του ’40» θα µείνει στην υπέρ χρόνου ιστορία χαραγµένο µε τις δύο κυρίως όψεις του. Πρώτον της νίκης κατά των ισχυρών αντιπάλων και δεύτερον της κατά γενική οµολογία των κρατούντων την εποχή εκείνη, νίκης των Ελλήνων η οποία άλλαξε τον ρουν του πολέµου γενικά και τα επεκτατικά σχέδια πολλών κρατούντων έµειναν στα χαρτιά, ανίσχυρα και εκ των πραγµάτων απραγµατοποίητα.
Η 28η Οκτωβρίου έχει βαθύτερο νόηµα για εµάς τους Έλληνες. Έχει πλέον γίνει ζωτική πηγή από την οποία και τότε και ανέκαθεν η ελληνική ηρωική ψυχή αντλούσε ακατάβλητη δύναµη και θάρρος. Είναι η πίστη στο Θεό ότι οι αγώνες µας ήσαν δίκαιοι, υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ο ψαλµωδός δίνει την ερµηνεία του θαυµαστού τούτου γεγονότος: «Ούτοι εν άρµασι και ούτοι εν ίπποις, ηµείς δε εν ονόµατι Κυρίου Θεού ηµών µεγαλυνθησόµεθα» (Ψαλµ. 19,8). Οι εχθροί αυτοί µε άρµατα και ίππους, πανίσχυροι, οπλισµένοι µε τα σύγχρονα τότε όπλα, ενώ εµείς, οι Έλληνες, µια χούφτα άνθρωποι, µε το όνοµα Κυρίου ενικήσαµε. «Αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν, ηµείς δε ανέστηµεν και ανωρθώθηµεν» (Ψαλµ. 19,9). Η Παναγία, η Υπέρµαχος Στρατηγός, υπερµάχησε και πολλάκις εµφανίσθηκε και έδωσε θάρρος και δύναµη στους Έλληνες στρατιώτες. Αξιωµατικοί και οπλίτες οµολογούν την επέµβαση της Παναγίας µας, όπως η ιστορική µαρτυρία κατά την οποία εµφανίσθηκε η Παναγία την 25η Μαρτίου 1941, την οποία αναφέρει η ηµερήσια διαταγή του Στρατού στη Βόρειο Ήπειρο (Ιστορ. Αρχ.).
Ελλάδα και ορθοδοξία, δύο ακαταµάχητα φρούρια που θα µένουν στους αιώνες φάροι καθοδηγητικοί, φάροι πορείας µε νίκες και θριάµβους, κατά παντός εχθρού που επιβουλεύεται το θεόσδοτο δώρο της ελευθερίας. Ας διαφυλάξουµε την ορθόδοξη πίστη µας στο Θεό, η οποία είναι σωτήρια σε δύσκολες εθνικές στιγµές και ιδιαίτερα στην καθηµερινή ζωή µας, µε τον ωραίο χριστιανικό αγώνα και την πνευµατική ζωή συνοδεία και να είµεθα βέβαιοι ότι νίκες πολλές θα µας συνοδεύουν, σαν µαρτυρία θαυµαστής επεµβάσεως του Θεού.
Του Πανοσιολογιότατου Αρχιµανδρίτου κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΛΑ
Θεολόγου Καθηγητή Συνταξιούχου – Ιεροκήρυκα
