» Ένα κειµήλιο του 1897 κινδύνεψε µε κατάσχεση και ο ιδιοκτήτης του βρέθηκε στο σκαµνί
“Γλύτωσε” από την επίταξη όπλων της δικτατορίας του Μεταξά, “πολέµησε” στη µάχη του φαραγγιού της Καντάνου τους ναζί εισβολείς, κρύφτηκε την περίοδο της κατοχής, έγινε µουσειακό έκθεµα στο Ιστορικό Μουσείο της Καντάνου και χθες το πρωί απέφυγε την… κατάσχεση στο Μονοµελές Πληµµελειοδικείο Χανίων.
Ο λόγος για µια καραµπίνα Winchester του 1897, ο ιδιοκτήτης της οποίας Ευτύχης Κορκίδης αθωώθηκε εντός της δικαστικής αίθουσας από την κατηγορία ότι δεν είχε ανανεώσει την άδεια κατοχής της. Η δικαστής δέχθηκε την αµέλεια του κ. Κορκίδη που λόγω σοβαρών προβληµάτων υγείας δεν προχώρησε στην ανανέωση της άδειας του όπλου αλλά και τις αναφορές του µάρτυρα Μ. Στεφανογιάννη και του δικηγόρου Α. Τζεβελέκου για την ιστορική αξία του όπλου που αποδόθηκε στον κ. Κορκίδη και δεν κατασχέθηκε όπως γίνεται συχνά σε τέτοιες υποθέσεις ακόµα και αν αθωωθεί ο κάτοχος του.
«Το όπλο αυτό το είχε ο παππούς µου, Ηλίας Κορκίδης, που είχε πολεµήσει στο Μακεδονικό αγώνα και το είχε ως κυνηγετικό. Την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά όταν µάζεψαν όλα τα όπλα ο παππούς µου το έκρυψε και δεν το έδωσε! Τότε στην επαρχία Σελίνου είχαν κρύψει και 180 όπλα, κάπως τα πιο καλά, γιατί τα χάλια τα έδωσαν» αναφέρει ο Ευτύχης Κορκίδης.
Παρότι 65 χρονών και κουτσός ο Ηλίας Κορκίδης πήρε την Winchester του 1897 και βρέθηκε στο φαράγγι της Καντάνου ώστε να ανακόψει µαζί µε τους συγχωριανούς την προέλαση των Γερµανών. «Θα έριξε 3-4 τουφεκιές, δεν είχαν και πυροµαχικά. Την εποµένη περνούσαν οι Γερµανοί από την περιοχή µέσα σε ένα καµιόνι, ο παππούς µου ήταν σε ένα χωράφι και τον εκτέλεσαν έτσι απλά. Η γιαγιά µου, µια πανέξυπνη γυναίκα, πήρε την καραµπίνα την τύλιξε σε τσουβάλια και την έβαλε µέσα σε ένα σωρό από κοπριά και όταν κάηκε η Κάντανος µετά από µερικές ηµέρες και κατέστρεψαν όλα τα σπίτια διατηρήθηκε. Μετά τον πόλεµο επειδή ήταν δύσκολες οι εποχές ο πατέρας µου Γιώργος Κορκίδης και η γιαγιά µου την πούλησαν» λέει ο συνοµιλητής µας.
Τα χρόνια κύλησαν και τη δεκαετία του ‘80 οι Καντανιώτες αποφάσισαν να κάνουν µια προσπάθεια να φτιάξουν ένα µικρό µουσείο ιστορικό και λαογραφικό. «Ήταν η εποχή που βγήκε πρόεδρος ∆ηµοκρατίας ο Σαρτζετάκης και ήλθε στο χωριό, γιατί από εδώ ήταν η καταγωγή και είπαν οι χωριανοί να κάνουµε ένα µουσείο. Ανέλαβα την επιµέλεια και αρχίσαµε να µαζεύουµε υλικό από όλους τους Καντανιώτες. Τότε ήλθε αυτός που του είχαν πουλήσει οι δικοί µου την καραµπίνα και µου λέει: «Ευτύχη, αυτή η καραµπίνα έχει µεγάλη αξία για την οικογένεια σου, παρ’ την πίσω και βάλε την στο Μουσείο”. Την είχα ως έκθεµα αλλά επειδή δεν υπήρχε ασφάλεια ειδικά για όπλα, την έπαιρνα στο σπίτι πολλές φορές και έτσι αποφάσισα να βγάλω µια άδεια οπλοκατοχής να την έχω νόµιµα. Μου λέει τότε ο διοικητής της χωροφυλακής “δώσε το να το βάλουµε στο µουσείο της αστυνοµίας που δεν έχουµε τέτοιο όπλο”. Του απαντώ “δεν γίνεται γιατί έχει µεγάλη τοπική ιστορία και είναι καλύτερα να βρίσκεται στο δικό µας µουσείο. Έκτοτε µου ζήτησαν πολλοί να την αγοράσουν, µου έδωσαν και 5 φορές πιο πολλά χρήµατα από την αξία της, αλλά ο συναισθηµατισµός υπερτερούσε!» δηλώνει ο κ. Κορκίδης.
Όσο για τη δικαστική του περιπέτεια παρατηρεί πως «η άδεια οπλοκατοχής έληξε το 2018 και το λάθος µου ήταν ότι δεν την ανανέωσα. ∆εν θέλω να την κάνω συλλεκτική γιατί θα πρέπει να την κάνω µη χρηστική. Τώρα που σχεδιάζεται να γίνει µια σωστή παρέµβαση για να γίνει ένα καλό µουσείο στην Κάντανο θα την παραχωρήσω ώστε να είναι µόνιµα εκεί!».
