∆ήµοι για τους πολλούς ή για τα συµφέροντα των λίγων;

∆ύο χρόνια µετά τις τελευταίες τοπικές εκλογές και µε αφορµή το Συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης ∆ήµων Ελλάδας (ΚΕ∆Ε), που πραγµατοποιείται από τις 6 έως τις 8 Νοεµβρίου 2025 στην Αλεξανδρούπολη, οφείλουµε να µιλήσουµε και πάλι µε ειλικρίνεια. Οι εξαγγελίες για «ισχυρούς και αποτελεσµατικούς δήµους» και οι δήθεν µεταρρυθµίσεις που προβάλλονται, δεν µπορούν να κρύψουν την ουσία: η Τοπική ∆ιοίκηση χρησιµοποιείται ως εργαλείο εφαρµογής αντιλαϊκής πολιτικής, απολύτως προσαρµοσµένης στις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων όλων των αποχρώσεων που υπηρέτησαν και συνεχίζουν να υπηρετούν αυτό το µοντέλο ανάπτυξης.
Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: να εξυπηρετηθούν τα συµφέροντα των λίγων, σε βάρος των αναγκών των πολλών. Η κατάσταση που διαµορφώνεται στους δήµους δεν είναι προϊόν αδράνειας ή αστοχίας, αλλά αποτέλεσµα συνειδητών πολιτικών επιλογών. Η πλειοψηφία στην ΚΕ∆Ε έχει σοβαρό µερίδιο ευθύνης, καθώς λειτουργεί ως βασικός υποστηρικτής και συνδιαµορφωτής αυτής της πολιτικής.
Η εικόνα είναι πλέον κοινός τόπος: δηµόσιες υπηρεσίες παραδίδονται στους ιδιώτες, υποδοµές αφήνονται στη φθορά και εγκαταλείπονται, οι εργαζόµενοι ζουν σε καθεστώς οµηρίας, ενώ η τοπική φορολογία επιβαρύνει όλο και περισσότερο τα λαϊκά νοικοκυριά. Κι όλα αυτά, για να προκύψουν τα περίφηµα πλεονάσµατα που κατευθύνονται στις τσέπες του µεγάλου κεφαλαίου.
Στον ∆ήµο Πλατανιά, η πραγµατικότητα το αποδεικνύει µε τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Η «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει αναδείξει µε συνέπεια τα τοπικά παραδείγµατα αυτής της πολιτικής: η πολυετής απουσία ενός Πολυδύναµου Ιατρείου και, στη συνέχεια, η σηµαντική καθυστέρηση στην ολοκλήρωσή του, αποτελούν κραυγαλέο δείγµα της υποβάθµισης των δηµόσιων δοµών υγείας — ιδιαίτερα σε έναν δήµο µε ορεινές περιοχές και µεγάλη απόσταση αυτών από το Νοσοκοµείο Χανίων.
Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε ότι η εγκατάλειψη της υπαίθρου δεν είναι σχήµα λόγου. Όταν ζητήσαµε να µην κλείσουν τα τρία τελευταία υποκαταστήµατα των ΕΛΤΑ στον δήµο µας, ήµασταν σαφείς: αυτό σηµαίνει υποβάθµιση υπηρεσιών, αποµόνωση των χωριών, αποκλεισµό των ηλικιωµένων από βασικά αγαθά.
Την ίδια στιγµή, η πολιτική επιλογή για σιωπή και αδιαφάνεια αποτυπώνεται και στον τρόπο λειτουργίας του ∆ηµοτικού Συµβουλίου: η διαχρονική άρνηση της ∆ηµοτικής Αρχής να προχωρήσει σε ζωντανή µετάδοση των συνεδριάσεων, όπως έχουµε επανειληµµένα επισηµάνει, είναι αποκαλυπτική για το πώς αντιλαµβάνεται τον δηµοκρατικό έλεγχο και τη συµµετοχή των δηµοτών.
Ακόµα και στον τοµέα της διαχείρισης της γης, οι τοπικές µας παρεµβάσεις επιβεβαιώνουν το γενικότερο πλαίσιο: η απόσυρση του Π.∆. για τις µικροϊδιοκτησίες κάτω των 2 στρεµµάτων, που έχουµε απαιτήσει, αφορά άµεσα χιλιάδες κατοίκους του δήµου µας και δείχνει πώς σχεδιάζεται το ξεσπίτωµα του µικρού ιδιοκτήτη προς όφελος των µεγάλων συµφερόντων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ερώτηµα παραµένει ζωντανό και επιτακτικό: Αποτελεσµατικοί δήµοι για ποιον; Για τον λαό ή για τα συµφέροντα των λίγων;
Οι εκλεγµένοι µε τη «Λαϊκή Συσπείρωση» δίνουµε απάντηση στην πράξη. ∆εν στηρίζουµε αυτή την πολιτική, δεν µπαίνουµε στα παζάρια για ψίχουλα. Αντίθετα, προβάλλουµε και διεκδικούµε ένα ολοκληρωµένο, σύγχρονο, ρεαλιστικό και αναγκαίο πλαίσιο:
• Πλήρη απόδοση των θεσµοθετηµένων πόρων στους δήµους και κατάργηση κάθε µορφής ανταποδοτικότητας.
• Έκτακτες χρηµατοδοτήσεις για την οδοποιία, που στον ∆ήµο Πλατανιά έχει επιβαρυνθεί δραµατικά από έργα παρόχων χωρίς καµία πρόβλεψη αποκατάστασης.
• Κατάργηση του τέλους ταφής, που ροκανίζει τους ήδη ανεπαρκείς δηµοτικούς προϋπολογισµούς.
• Μηδενικό τιµολόγιο ενέργειας για τους δήµους και απαλλαγή από ΦΠΑ για όλες τις συναλλαγές τους.
Αναδεικνύουµε ιδιαίτερα την εργασιακή κατάσταση στους δήµους: οι εργαζόµενοι δεν είναι αναλώσιµοι. Η έλλειψη µόνιµου προσωπικού, η πολλαπλή επισφάλεια, η εντατικοποίηση και η αβεβαιότητα δεν είναι ατύχηµα — είναι κεντρική επιλογή. Απαιτούµε άµεσες προσλήψεις, µονιµοποίηση συµβασιούχων, πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώµατα, σύνταξη σε ηλικίες που να διασφαλίζουν αξιοπρέπεια.
Στην τεχνική υποδοµή, απαιτούµε δηµόσιο πρόγραµµα έργων – χωρίς Σ∆ΙΤ και συµβάσεις παραχώρησης. Τα σχολικά κτίρια, οι βρεφονηπιακοί σταθµοί, οι πολιτιστικές και αθλητικές δοµές δεν µπορούν να αφήνονται στην τύχη τους. Σε µια σεισµογενή χώρα, η έλλειψη δευτεροβάθµιων και τριτοβάθµιων ελέγχων αγγίζει τα όρια της εγκληµατικής αδιαφορίας.
Η διαχείριση των απορριµµάτων πρέπει να γίνεται µε βάση τις ανάγκες του λαού και την προστασία της δηµόσιας υγείας — όχι της επιχειρηµατικής κερδοφορίας. Λέµε όχι στις µονάδες καύσης, ναι στην ουσιαστική ανακύκλωση και τη διαλογή στην πηγή. Το ίδιο ισχύει και για το νερό: οι ∆ΕΥΑ δεν πρέπει να συγχωνευτούν ούτε να λειτουργούν µε ιδιωτικοοικονοµικά κριτήρια. ∆ιεκδικούµε φτηνό, ποιοτικό, δηµόσιο νερό για όλους.
Η κοινωνική πολιτική στους δήµους εξαντλείται στη διαχείριση της φτώχειας — και ο ∆ήµος Πλατανιά δεν αποτελεί εξαίρεση. Απουσιάζουν κρίσιµες δοµές για ηλικιωµένους, ΑµεΑ και ευάλωτους συµπολίτες µας, για τις οποίες έχουµε επανειληµµένα καταθέσει προτάσεις, συναντώντας τη σιωπή και την αδράνεια της ∆ηµοτικής Αρχής. ∆ιεκδικούµε καθολική χρηµατοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισµό, µόνιµο προσωπικό και σύγχρονες δοµές πρόνοιας. Παλεύουµε για διατροφικά προγράµµατα σε όλα τα σχολεία, αλλά και για ένα ουσιαστικό πρόγραµµα λαϊκής κατοικίας — ειδικά για τα νέα ζευγάρια και τους εργαζόµενους που υπηρετούν µακριά από τον τόπο τους.
Η ελπίδα δεν βρίσκεται σε µείγµατα διαχείρισης της φθοράς και της µιζέριας. Βρίσκεται στη ρήξη µε την πολιτική που απαξιώνει τη ζωή µας. Στη σύµπραξη µε το εργατικό–λαϊκό κίνηµα. Γιατί αυτά που µας αξίζουν, δεν τα ζητιανεύουµε. Τα διεκδικούµε.