Μέρα τη µέρα και ώρα την ώρα, ξηµερώνει η Μέρα που «γιορτάζει» το Παιδί!! Παγκόσµια, οικουµενικά, διαχρονικά.
Κι εγώ θα χαιρετίσω ταπεινά εκείνο το παιδί της δυστυχίας.
Γι’ αυτό το παιδί, τη δροσερή και λαµπερή ελπίδα του κόσµου.
Του µέλλοντος κόσµου!
Που ως είδος αναλώσιµο των ισχυρών και ασυνείδητων, το θυσιάζουν δίχως ενδοιασµό κανένα στην «άνοµη εγκληµατικότητα» της ανθρώπινης ζωής, για τα αργύρια…
Γι’ αυτό το παιδί της ορφάνιας, της ανείπωτης πενίας, του περιθωρίου και της ερηµιάς…
Πρώτα όµως, για το «εµπόλεµο παιδί», που δεν διάλεξε αυτή την πικρή µοίρα. Που του στερούν γονείς και οικογένεια και σπίτι!
Γι’ αυτό το παιδί, που σκοτώνεται εν τη γενέσει του, στη θερµοκοιτίδα νιογέννητο πριν ακόµη προλάβει να δει το φως του κόσµου!
Έτσι, για να µη χάνουν χρόνο οι αχρείοι…
Για το παιδί, που «µεγαλώνοντας» λιγάκι, µηνών ακόµη, µέλος γλυκό και τρυφερό στις «άµαχες αγκαλιές» των γονιών του, του αφαιρούν τη ζωούλα του, κι ύστερα, ύστερα το φρικτό σέµνωµα, το κρατά τρόπαιο τιµής! Μεσ’ το σουδάριο, λευκό, µακάβριο η λιλιπούτεια σορός του, κοσµεί του ισραηλινού φονιά τις επωµίδες, ως δήλωση ανδραγαθίας αδιάψευστη!
Γι’ αυτό το παιδί, που σπαράζει κάτω από τις βόµβες µε τους νεκρούς γονείς του να κολυµπούν στο αίµα, νήπιο, παιδάκι, έφηβος µε αγωνιώδη ερωτηµατικά!
Γι’ αυτό το παιδί, γι’ αυτά τα παιδιά δηλαδή, που ακρωτηριασµένα σέρνουν την «ανάπηρη δυστυχία», µεσ’ τα ερείπια, ύβρη απίστευτη της αθωότητας! Γι’ αυτά τα παιδιά που αγωνιωδώς διαγκωνίζονται στον συνωστισµό για ένα κοµµάτι ψωµί, και τα σκοτώνει ο φρουρός στη στιγµή του πόνου της επετείας!..
Γι’ αυτά τα παιδιά που φορτώνονται στους ώµους τα µωρά αδερφάκια τους αφού γονείς, παππούδες, θείοι, θείες όλοι οι ενήλικες έχουν φύγει…
Τόσα κι άλλα τόσα, που δάκρυ, αίµα και «ρευστοποιηµένη πίκρα» σταλάσει εν αφθονία και απρόσκοπτα, σε µιαν αδιανόητη, παράλογη, σκληρή, ασχήµια Ζωής!
…Επίµετρο: Έντεκα του ∆εκέµβρη
Ξέρω, ξέρω, συνέδρια επί συνεδρίων θ’ ανοίξουν κιτάπια, θα κλείσουν κιτάπια, θα δοθούν υποσχέσεις, θα µετρηθούν θύµατα, θα συγκροτηθούν στατιστικές, θα εκπονηθούν προγράµµατα για το ΠΑΙ∆Ι του πόνου και της δυστυχίας! Με πολλή «αγάπη», εννοείται! Ωστόσο, ο θάνατός του, εδώ!
