Αξίζει το µικρό αφιέρωµα µεγάλης αθηναϊκής εφηµερίδας, γι’ αυτό το εµβληµατικό και πολυτάλαντο πλάσµα, που έζησε µε τόσο πόνο, έρωτα και εµµονή µε τους αγώνες της για τη χειραφέτηση!
Η Μεξικανή ζωγράφος και ακτιβίστρια έµεινε στην υφήλιο ως µια προσωπικότητα απολύτως ιδιαίτερη και προικισµένη, µε το σκούρο, ωραίο πρόσωπο της, να ταξιδεύει σ’ όλα τα πλάτη του κόσµου, µε τους συνειρµούς του βίου της ατελείωτους, ενδιαφέροντες και µοναδικούς!
Τη στιγµή που έζησε χίλιες ζωές γράφεται ξανά και ξανά µέσα στα 47 -µόλις- που έζησε, γράφουν αναλυτές.
Ο σύζυγός της Diego Rivera, αν και έδωσε για τη δηµιουργία Μουσείου, το πλήθος φωτογραφιών (ενός από τα πιο δηµοφιλή µουσεία του κόσµου), το 2003, οι υπεύθυνοι ανακάλυψαν κι άλλο πλούσιο υλικό, γράµµατα, πίνακες ΦΩΤΟ αντικείµενα, αλλά και κοσµήµατα από πράσινες πέτρες του Μεξικού. Μα τι ωραία!
Είναι γνωστά, πασίγνωστα, τα εντυπωσιακά κοσµήµατά της, τα περίτεχνα χτενίσµατα, τα θαυµάσια πολύχρωµα άνθη µε τα οποία στόλιζε το κεφάλι της.
Το υλικό µε µπόλικες φωτογραφίες ανακάλυψαν σε µπαούλο δικό της, µυστικό. Οι φώτο είναι αδηµοσίευτες, άλλο ένα ενδιαφέρον στοιχείο.
Από τις 3 Οκτωβρίου θα εκτίθεται στον κόσµο της συµπρωτεύουσας, η έκθεση.
…Η τελευταία φορά που θυµούµα τη Φρίντα, είναι σε µία έκθεση στο εργαστήρι του αείµνηστου Γιάννη Μαρκαντωνάκη στα Λενταριανά, που µε πολύ σεβασµό, θαυµασµό και γνώση εξέθεσε µερικές θαυµάσιες ΦΩΤΟ… Τη Μελίνα, την Κάλλας, τη Μάγδα Φύσσα, τη Φρίντα Κάλο, απ’ ό,τι πρόχειρα, ενδεικτικές περιπτώσεις θυµήθηκα τώρα.
Ο Γιάννης έτρεφε µεγάλη εκτίµηση σε γυναίκες που έδωσαν το παραπάνω στη συλλογικότητα µε την αξία και την προσφορά τους!
Έχω κι ένα βιβλίο, ωραίο, πολυσέλιδο για τη Φρίντα µε τον άντρα της και τα αγαπηµένα τους ζώα.
Είναι γνωστό παγκόσµια ότι η Κάλο παραµένει µία από τις συµβολικότερες µυστηριώδεις κι επιδραστικές µορφές Τέχνης της Λατινοαµερικανικής δηµιουργίας.
Αξίζουν δύο µικρά ένθετα που αντιγράφω από το αφιέρωµα αυτό, για τη θρυλική Μεξικάνα.
«Υπήρξε σύµβολο χειραφέτησης, ανεξαρτησίας και αντίστασης, απέναντι στις κοινωνικές νόρµες.
Αλλά και σύµβολο αντοχής και υπέρβασης του ανθρώπινου πόνου µέσω της δηµιουργίας».
«Για τη Φρίντα, η φωτογραφία ήταν ένα πολύτιµο κειµήλιο του παρελθόντος, ένα αντικείµενο που έπρεπε να λατρεύεται, όπως η ζωγραφική και ένα ισχυρό εργαλείο για δηµιουργική εργασία».
Καλή επιτυχία στην Έκθεση της Σαλονίκης…
