Εύθυµα και σοβαρά

Βρήκα τη λύση για την πράσινη µετάβαση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτό µε βοήθησε πολύ το γνωστό ελληνικό δαιµόνιο που µας χαρακτηρίζει εδώ και δύο χιλιετίες.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, λ.χ. ο καθένας δήλωνε ό,τι ήθελε, χωρίς κανένα έλεγχο.
Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίσαµε µετρήσιµα (και αποδεδειγµένα) οφέλη για το περιβάλλον, δεδοµένου ότι µια Φεράρι ή µια Τζάγκουαρ επιβαρύνει λιγότερο το περιβάλλον από όσο δεκαπέντε Φιατάκια.
Αλλά πού να το σκεφτούν αυτοί οι Ευρωπαίοι µε το µυαλό που κουβαλούν;
Προφανώς και το σκεφτήκαµε πρώτοι γι’ αυτό είµαστε άξιοι πολλών συγχαρητηρίων.
Τα οποία όµως δεν µας δίνουν, αλλά µας κυνηγούν.
Παράξενοι άνθρωποι οι Ευρωπαίοι.
∆εν ξέρεις τι µπορείς να περιµένεις από αυτούς.
∆ιότι συνεισφέρουµε τα µάλα στην πράσινη αρχιτεκτονική ευρωπαϊκής αγροτικής οικονοµίας.
Με το δικό µας, µοναδικό τρόπο.
Είναι βλέπετε, το κύρος που έχουµε στην Ευρώπη γι’ αυτό το θέµα.
Γνωστό στην Κοµισιόν από τη δεκαετία του ‘80, µε τη γνωστή υπόθεση για το «γιουγκοσλαβικό καλαµπόκι».
Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται.