Ευρώπη – Κίνα

Η πράσινη µετάβαση στην Ευρώπη παρουσιάστηκε ως ιστορική ευκαιρία.
Θα σώζαµε το κλίµα, θα γινόµασταν τεχνολογική υπερδύναµη και θα αποκτούσαµε ενεργειακή ανεξαρτησία.
Στην πράξη συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Η Κίνα έγινε πλουσιότερη και ισχυρότερη, η Ευρώπη έµεινε µε εκρηκτικούς λογαριασµούς ρεύµατος, κατεστραµµένη βιοµηχανία και µια επικίνδυνη ψευδαίσθηση ηθικής ανωτερότητας.
Το πιο καθαρό παράδειγµα είναι τα φωτοβολταϊκά.
Η Ευρώπη απέτυχε στο σχέδιό της, γιατί αυτό δεν ήταν καλά οργανωµένο σε βάθος χρόνου και γιατί ξέσπασε ο ρωσοουκρανικός πόλεµος.
Μόλις πριν από δύο εβδοµάδες, ο Γερµανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς οµολόγησε δηµόσια ότι πολλοί τοµείς της γερµανικής οικονοµίας δεν πάνε καθόλου καλά.
Η βαριά βιοµηχανία χρειάζεται (για να είναι ατµοµηχανή ανάπτυξης) παραδοσιακά καύσιµα και ενέργεια.
Και µετά, έγινε η εισβολή των Ρώσων στο σύνορο της Ευρώπης, στην Ουκρανία.
Τότε άλλαξαν όλα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατανόησαν ότι χρειάζονται πολλά δισεκατοµµύρια, τεχνοκρατική γνώση και γρήγορη (έως ταχεία) απεξάρτηση από τον ενεργειακό κολοσσό της Ρωσίας.
Αλλά δεν έχουν αντιδράσει ακόµη.
Ακόµη και σήµερα ψάχνουν τρόπους να αντιδράσουν σε αυτό το ψυχολογικό σοκ.
Αµέσως µετά από αυτήν την ψυχρολουσία ακολούθησε η εκλογή Τραµπ στην Αµερική.
Ο νέος Αµερικανός πρόεδρος απεχθάνεται την “πράσινη” ενέργεια και πιστεύει στην ισχύ των όπλων και των ορυκτών καυσίµων.
∆εν πρόλαβε να ωριµάσει η αντίδραση της Ευρώπης.
Ο Τραµπ άρχισε αµέσως τους εκβιασµούς στους Ευρωπαίους ηγέτες και οι ηγέτες µπερδεύτηκαν καίρια.
∆εν ξέρουν τι να κάνουν και πώς να το κάνουν…