Επιτελικό κράτος «Ελλάδα 2.0»

∆ιαµαρτύρονται οι πολίτες για την κακοδαιµονία των κρατικών λειτουργών. ∆εν εµπιστεύονται τους κυβερνώντες, τα κόµµατα, τη Βουλή, τα µέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τούτο σηµαίνει ότι τα πράγµατα δεν πάνε καλά και ότι το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαµψης και Ανεκτικότητας κατά της απάτης, το επονοµαζόµενο και «Ελλάδα 2.0.» δεν προστατεύει την ανθρώπινη προσωπικότητα ή κάθε οντότητα που ανήκει στην ανθρώπινη κοινωνία.
Αιφνιδιαζόµαστε όταν ακούµε ότι οι πολιτικοί απ’ όλες τις παρατάξεις είναι ίδιοι, λόγω των κακών επιδόσεων και κυβερνήσεων τους, στην ακρίβεια, στα σκάνδαλα, στη διαφθορά. Οι βολεµένοι, οι πολύ φανατικοί, δεν κάνουν άλλο από το να έχουν εκχωρήσει τη συνείδησή τους στις ηγεσίες τους και να ζουν αιχµάλωτοι σ’ ένα περιβάλλον γεµάτο ήττες.
Το αίσθηµα ανασφάλειας ένεκα δολοφονιών, η µία µετά την άλλη, τα ξεκαθαρίσµατα λογαριασµών, όρα τη βεντέτα στα Βορίζια, οι οπαδικές συµπλοκές και η ασταµάτητη παιδική βία, κλονίζουν τους πολίτες απέναντι στους θεσµούς. Μπορεί να βελτιώνονται τα οικονοµικά της χώρας, αλλά επιδεινώνεται η καταναλωτική εµπιστοσύνη. Η κακοτροπία, ο άσχηµος τρόπος αντίδρασης των ανθρώπων, που δεν σέβονται την υπεράνω προσώπων και πραγµάτων δηµοκρατία, προκαλεί προβλήµατα στους άλλους που σέβονται τη θεσµική λειτουργία της και την ανθρώπινη προσωπικότητα.
Στη χώρα µας ο σεβασµός στην ανθρώπινη προσωπικότητα ψυχορραγεί λόγω του ιδιόµορφου πολιτικού καθεστώτος. Πενθούντες γονείς αγωνιζόµενοι να µάθουν, γιατί έχασαν τη ζωή οι δικοί τους στα Τέµπη, κάνουν απεργία πείνας, αγρότες στερούνται τις περιουσίες τους και εµπαίζονται από τους κλέφτες των επιδοτήσεων, δηµόσια αγαθά µετατρέπονται σε εµπορεύµατα, ο θύτης γίνεται θύµα, κάποιοι αποδεκατίζουν δηµόσιους οργανισµούς και άλλοι µέσω καρτέλ αποµυζούν µε την ανοχή της πολιτείας το οικογενειακό πενιχρό εισόδηµα.
Αφότου υποβαθµιστεί ο πολίτης, µειώνεται και η αξία των θεσµών. Συζητάµε για κρίση θεσµών, παραβλέποντας το χάος στο οποίο µπορεί να περιπέσει η κοινωνία και δεν ξέρουµε τι ήταν εκείνο που έκανε τον πολίτη να είναι απογοητευµένος και καχύποπτος απέναντι σε όλο το σύστηµα και στο πολίτευµα.
∆υστυχώς η ∆ηµοκρατία γίνεται εργαλείο στη διάθεση εκείνων που οι πολίτες ανέδειξαν µε την εξαγορασµένη ή φοβική ψήφο τους, οι οποίοι µε τη σειρά τους έχουν παρατήσει τη µοίρα τους στον ξένο παράγοντα.