Κύριε διευθυντά,
1. Γιατί είµαστε µε την ειρήνη και όχι µε τον πόλεµο, και η βάση της Σούδας είναι ορµητήριο πολέµου. Αλήθεια, τι θα έκανε η στρατιωτική µηχανή των ΗΠΑ αν δεν είχε τις στρατιωτικές διευκολύνσεις που της παρέχουν οι περίπου 800 στρατιωτικές βάσεις ανά τον κόσµο; Ζήσαµε οκτώ δεκαετίες χωρίς µεγάλο πόλεµο. Ίσως εµείς, η «Gen Z», και η προηγούµενη γενιά να είµαστε οι µοναδικοί που είχαµε αυτήν την τύχη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μπροστά σε αυτήν την τρέλα που ζούµε τα τελευταία χρόνια, όπου ο Τραµπ απειλεί µε αφανισµό πολιτισµών, όπου ένας πυρηνικός όλεθρος έχει µπει στην ηµερήσια διάταξη και ο ∆ένδιας µάς καλεί να συνηθίσουµε τη θέα φερέτρων µε ελληνόπουλα, για τον πόλεµο που έχει εξαπολύσει «η ∆ύση», πρέπει να πούµε ένα µεγάλο, έµπρακτο ΟΧΙ.
2. Γιατί οι ΗΠΑ είναι δύναµη χάους και αποσταθεροποίησης και θέτουν πλέον ζητήµατα επιβίωσης για το ανθρώπινο είδος. Οι ΗΠΑ είναι µια επεκτατική, φιλοπόλεµη, ιµπεριαλιστική δύναµη εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Ο 20ός αιώνας µπορεί να χαρακτηριστεί και ως «αµερικανικός αιώνας». Ως χώρα έχουν µακρά ιστορία πολέµων, επεµβάσεων και πραξικοπηµάτων. Όµως τώρα, µπροστά στην άνοδο άλλων δυνάµεων (Κίνα, BRICS) και υπό την ηγεσία Τραµπ, βρίσκονται σε παροξυσµό. Πολλοί λένε ότι χρειαζόµαστε συµµάχους. Χρειαζόµαστε όµως συµµάχους που δεν διστάζουν να απειλούν ακόµα και µε πυρηνικό αφανισµό; Που καταλύουν το ∆ιεθνές ∆ίκαιο και εγκαθιδρύουν έναν κόσµο χωρίς κανόνες, όπου επικρατεί ο νόµος της ζούγκλας;
3. Γιατί η βάση της Σούδας χρησιµοποιείται για την επίθεση σε µια κυρίαρχη, ανεξάρτητη χώρα και η επίθεση στο Ιράν είναι µια ανήθικη και απρόκλητη ενέργεια. Καµία «δηµοκρατία» δεν εξάγεται και κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγµατικά για το αν το Ιράν είναι κοσµικό ή θεοκρατικό κράτος. Πρέπει να σταµατήσουµε αυτήν την επίθεση και, κυρίως, τη ρατσιστική και αποικιοκρατική ρητορική που υπάρχει πίσω από αυτήν, που θεωρεί νόµιµο και ηθικό εµείς οι «δυτικοί» να βοµβαρδίζουµε, να διαµελίζουµε χώρες και να αλλάζουµε κυβερνήσεις, ανάλογα µε τα ενεργειακά, γεωπολιτικά και γενικότερα συµφέροντα των ΗΠΑ.
4. Γιατί η βάση της Σούδας έχει ενεργητικό ρόλο στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη είναι το ηθικό µέτρο του κόσµου σήµερα. Αποτελεί στίγµα για όσους τη στηρίζουν, όπως ακριβώς το Ολοκαύτωµα ήταν στίγµα για τους Γερµανούς επί δεκαετίες. Στην Παλαιστίνη δεν έχουµε πόλεµο. Έχουµε ένα ζήτηµα κατοχής, εποικισµού, κράτους απαρτχάιντ και πλέον γενοκτονίας από ένα πάνοπλο κράτος απέναντι σε έναν λαό. Με αποφάσεις του ΟΗΕ που αναγνωρίζουν τα δικαιώµατα των Παλαιστινίων, µε αποφάσεις του ∆ιεθνούς Ποινικού ∆ικαστηρίου που καταδικάζουν τον Νετανιάχου ως εγκληµατία πολέµου, µε ένα κράτος φασιστικό στο εσωτερικό και πολεµικό στο εξωτερικό, που αυτήν τη στιγµή βοµβαρδίζει πέντε χώρες και παρακολουθεί ακόµη και υποτίθεται φιλικές χώρες (υπόθεση υποκλοπών στην Ελλάδα), ποια είναι αλήθεια η σωστή πλευρά της Ιστορίας; Ήταν το ’40 η συστράτευση µε τη ναζιστική Γερµανία η σωστή πλευρά της Ιστορίας;
5. Γιατί η βάση της Σούδας δεν µας προσφέρει ασφάλεια, αλλά αντιθέτως µας καθιστά πολεµικό στόχο. Αυτό που επί δεκαετίες υποστήριζε το αντιβασικό κίνηµα στην Κρήτη και στα Χανιά αποδείχθηκε αληθές από την έναρξη της επίθεσης στο Ιράν. Εφόσον η βάση της Σούδας χρησιµοποιείται για την επίθεση σε ένα κυρίαρχο κράτος, αποτελεί νόµιµο στόχο για τον αµυνόµενο. Η άµεση εµπλοκή της βρετανικής βάσης στην Κύπρο, το γεγονός ότι τα Χανιά βρίσκονται εντός βεληνεκούς των Ιρανών, καθώς και η στρατηγική επιθέσεων και καταστροφών αµερικανικών βάσεων σε µια σειρά χωρών της Μέσης Ανατολής, δεν αφήνουν περιθώρια παρερµηνειών. Η Ελλάδα συµµετέχει στον πόλεµο µε βασικό κορµό τη βάση της Σούδας. Τα Χανιά αποτελούν πλέον νόµιµο στόχο. Όσοι αφελώς υποστηρίζουν ότι δεν µπορεί κανείς να χτυπήσει µια τέτοια βάση, ας δουν πού κατέληξε ο περίφηµος Σιδηρούς Θόλος (Iron Dome) του Ισραήλ.
6. Γιατί η βάση της Σούδας κάνει ζηµιά στον τουρισµό, που αποτελεί βασική οικονοµική δραστηριότητα στα Χανιά. Όσοι υποστηρίζουν ότι τα «έσοδα» από τα αµερικανικά αεροπλανοφόρα είναι απαραίτητα για την κοινωνία των Χανίων, πέρα από το ηθικό ζήτηµα -που θυµίζει την ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια» του 1963 και αφορούσε τις επισκέψεις Αµερικανών ναυτών στην περιοχή της Τρούµπας- προσφέρουν κακές υπηρεσίες στις εκατοντάδες τουριστικές επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζοµένους που κινδυνεύουν µε λουκέτο από την πολεµική κλιµάκωση. Ήδη ο Απρίλιος και ο Μάιος ήταν πιο «παγωµένοι» από άλλες χρονιές, ενώ η αβεβαιότητα λόγω της ακρίβειας και του πληθωρισµού, που τροφοδοτεί ο πόλεµος, δηµιουργεί πολλά ερωτήµατα για τη φετινή τουριστική σεζόν. Ειδικά οι εκατοντάδες µικρότερες τουριστικές επιχειρήσεις, που δεν έχουν τη δυνατότητα κάλυψης µε µεγάλα ασφαλιστικά συµβόλαια, είναι οι πιο ευάλωτες.
7. Γιατί η βάση της Σούδας δεν µας προστατεύει από τον τουρκικό αναθεωρητισµό. Αντιθέτως, µε τη ρευστοποίηση του διεθνούς δικαίου, µε την απουσία κανόνων και µε την εµπέδωση του νόµου του ισχυρού, δηµιουργείται το υπόστρωµα για περαιτέρω διεκδικήσεις και «γκριζάρισµα» από τον ισχυρό (Τουρκία) απέναντι στον αδύναµο (Ελλάδα). Οι ΗΠΑ και οι βάσεις δεν µας προστάτευσαν τόσα χρόνια από το γκριζάρισµα του Αιγαίου. Το αντίθετο· συνέβαλαν στη διαµόρφωσή του. Και βέβαια, το 1974, ενώ υπήρχε η βάση της Σούδας, οι ΗΠΑ όχι µόνο δεν εµπόδισαν τον «Αττίλα» στην Κύπρο, αλλά µάλλον τον οργάνωσαν. Σήµερα όµως; Για το πώς συµπεριφέρονται οι Αµερικανοί στους συµµάχους τους, ας ρίξουµε µια µατιά στους Κούρδους. Η εξωτερική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης είναι µια αυτοκτονική πολιτική: πιο δεδοµένη και από τους πλέον δεδοµένους, πιο φανατική και από τους πιο πολεµοχαρείς του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ. «∆εν γίνεται αλλιώς, δεν γίνεται να πούµε όχι στους Αµερικανούς», θα πουν αρκετοί. Αλήθεια, η Ισπανία, η Σλοβενία, άλλες χώρες της Ε.Ε., ακόµα και η Τουρκία, δεν έχουν µια πιο ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική; ∆εν συζητούν και µε άλλους πέραν των ΗΠΑ; ∆εν έχουν τη δυνατότητα να βάζουν όρους και να διαπραγµατεύονται; Η Ελλάδα σήµερα έχει καταλήξει σε µια άνευ προηγουµένου µονοδιάστατη εξωτερική πολιτική υποταγής στις ΗΠΑ. Σε τέτοια ένταση δεν υπήρξε από καµία άλλη κυβέρνηση -αν και όλες ήταν φιλονατοϊκές σε τελική ανάλυση- ούτε ακόµη από παλαιότερες κυβερνήσεις της δεξιάς.
8. Γιατί η βάση της Σούδας είναι µνηµείο εθνικής υποτέλειας και αναξιοπρέπειας, που διαβρώνει συνειδήσεις και ταυτόχρονα οδηγεί, µαζί µε άλλες επιλογές, σε ένα καταστροφικό αναπτυξιακό µοντέλο. Οι πρόσφατες δηλώσεις του τύπου «καλώς ήρθε το δολάριο» από µια µειοψηφία -ελπίζουµε- του εµπορικού και επιχειρηµατικού κόσµου των Χανίων αποτελούν όνειδος. Αµερικανοί πεζοναύτες µεθοκοπούν στο παλιό λιµάνι των Χανίων και συµπεριφέρονται, ακόµα και απέναντι σε κορίτσια, σαν ιδιοκτήτες της πόλης. Ισραηλινοί απειλούν µαγαζιά, ντόπιους και άλλους τουρίστες. Αλήθεια, ποιο µοντέλο ανάπτυξης θέλουµε να έχει το νησί σε δύο δεκαετίες; Να έχουν εποικίσει, µέσω του real estate, τη γη µας οι Ισραηλινοί και να είµαστε ένα µεγάλο αµερικανικό οικόπεδο είτε για τους πολέµους των ΗΠΑ είτε ως ενεργειακό τους πολύµπριζο, µε βάση τις εξορύξεις δυτικά και νότια του νησιού;
9. Γιατί η Κρήτη είναι γνωστή σε όλον τον κόσµο για τη λεβεντιά της και όχι για την υποτακτικότητά της. Οι Κρητικοί που έγιναν γνωστοί και µετέφεραν τις κρητικές αξίες σε όλον τον κόσµο, όπως ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Μάνος Κατράκης και ο Μίκης Θεοδωράκης, τι στάση θα κρατούσαν αν από κρητικό έδαφος έφευγαν αεροπλάνα και πλοία που οργανώνουν τη γενοκτονία ενός λαού, βάζουν φωτιά στη Μέση Ανατολή και απειλούν την ανθρωπότητα µε πυρηνικό όλεθρο;
10. Γιατί στη Μάχη της Κρήτης πολεµήσαµε τον ναζισµό, την κατοχή και τον φυλετισµό, όλα αυτά δηλαδή που υποστηρίζουν σήµερα οι Αµερικανοϊσραηλινοί. Όταν οι Γερµανοί «Άρειοι» έβλεπαν τους Κρητικούς ως απολίτιστους και βάρβαρους -όπως σήµερα οι Ισραηλινοί βλέπουν τους Παλαιστίνιους ή οι Αµερικανοί τους Ιρανούς- οι ντόπιοι πολέµησαν µε ό,τι είχαν και δεν υποτάχθηκαν. Οι σύγχρονοι Παλαιστίνιοι µαχητές είναι οι τότε «απολίτιστοι» και «βάρβαροι» αντιστεκόµενοι Κρητικοί µαχητές. Κάποιοι ντόπιοι βέβαια, ήθελαν και τότε την υποταγή στον ισχυρό, στους Γερµανούς και στους Ναζί, όπως κάποιοι σήµερα υποστηρίζουν τον IDF και τον Τραµπ χωρίς ντροπή. Παλεύουµε για να µείνουν αυτές οι φωνές µειοψηφικές. Παλεύουµε για έναν κόσµο µε περισσότερη ανθρωπιά και λιγότερο µίσος. Με αξίες όπως ο διεθνισµός, η φιλία των λαών και η όσµωση διαφορετικών πολιτισµών -όπως συµβαίνει εδώ και αιώνες στην Κρήτη- και όχι ο «πόλεµος των πολιτισµών».
Στις 16 και 17 καλούµε, ως Πανελλαδική Πρωτοβουλία για το Κλείσιµο της Βάσης της Σούδας «CloseSoudabase», σε πολύµορφες δράσεις στα Χανιά και στη Σούδα για όλους τους παραπάνω λόγους. Να είµαστε όλοι εκεί.
∆ηµήτρης Μητρόπουλος
εκπαιδευτικός στα Χανιά, µέλος της Πανελλαδικής Πρωτοβουλίας για το Κλείσιµο της Βάσης της Σούδας CloseSoudabase»
