Επιστολές: Τα δώδεκα µίλια δεν είναι “Επέκταση”.

» ∆ιαγραφή της λέξης “Επέκταση” και αντικατάσταση µε τις λέξεις: “καθορισµός”

και “θέσπιση”, όπως λέει το ∆ίκαιο της θάλασσας (UNCLOS).

Κύριε διευθυντά,

η Ανατοµία ενός εγκλήµατος: Η ιστορική λεξιβλακεία είναι αµείλικτη: Στην Ολοµέλεια της 1ης Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων, προσέφερε στο πιάτο, ως µάνα εξ ουρανού για την Άγκυρα, τη λέξη «Επέκταση». Μία εβδοµάδα αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Casus Belli, το οποίο δηµοσιεύεται στις 13 Ιουνίου (Φύλλο 22312), µε την ίδια λέξη «Επέκταση». Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε 15 ηµέρες για να απαλλαγεί από το ατόπηµα, δηµοσίευσε τελικά τον Νόµο 2321/1995 στις 23 Ιουνίου, σε πλήρη αντίθεση µε τον κυριαρχικό «Καθορισµό» (establish) της UNCLOS, και µε την ίδια τη στοιχειώδη Λογική.

Το Επίρρηµα «ΝΟΤΙΩΣ»: Εξαφανίζουν το όνοµα για να κλέψουν την ύπαρξη

Η εµµονή στο επίρρηµα «Νοτίως της Κρήτης» αντί του ονόµατος «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» είναι ο ορισµός του Γεωφασισµού. Εξαφανίζουν το όνοµα για να κλέψουν την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας, επιβάλλοντας έναν Εθελοντικό Ακρωτηριασµό για να «παραµείνουν κάποιοι στα πράγµατα».

Ο φασισµός της Αδράνειας

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι ακόµη και στις περιοχές όπου το Casus Belli δεν ισχύει -από τη Νότια Πελοπόννησο και τα ∆υτικά Κύθηρα και Αντικύθηρα, µέχρι τη ∆υτική και Νότια Κρήτη και τα Νότια ∆ωδεκάνησα– η Ελλάδα συνεχίζει το «γουδί το γουδοχέρι» της αδράνειας. Αρνείται να Καθορίσει τα 12 µίλια και να ανακηρύξει ΑΟΖ της, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος της «Επέκτασης» έχει γίνει πλέον εσωτερική τροχοπέδη. Σαν να αποδέχεται ότι είναι ιµπεριαλιστική χώρα, αφού ο επεκτατισµός που ετυµολογικά βγαίνει από την «Επέκταση» συνδέεται µε τον ιµπεριαλισµό. Με το θύµα δηλαδή να γίνεται θύτης, µια και η «Επέκταση» που σηµαίνει εξάπλωση, ασκείται σε βάρος της άλλης χώρας.

Ο ∆ΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΕΓΝΑΤΙΑ

Αν όντως τα βιβλία βλέπονται και οι χάρτες διαβάζονται, και όχι αντίστροφα, τότε, ο ύπερθεν χάρτης περιέχει δυο Γεωγραφικά ονοµατεπώνυµα. Το Αιγαίον Αρχιπέλαγος και τη Βαθιά Ελληνίδα Αρχιθάλασσα. Με το που η Ελλάδα σταµατήσει να αισθάνεται ότι αµαρτάνει επειδή ασκεί το δίκιο της σε αυτήν, όπου επιπλέον δεν ισχύει καν το Casus Belli. το πρώτο έργο εδώ και χρόνια όφειλε να ήταν η θαλάσσια Εγνατία, αν όχι µια οµώνυµη Orient Express: “Σικελία, Πελοπόννησος, Κρήτη, Κύπρος”.

Όταν µάλιστα Σικελία και η παρόλο το βαρύτατο τραυµατισµό της Κύπρος, έχουν τόσο 12 µίλια όσο και ΑΟΖ, είναι πολύ µεγαλύτερο έγκληµα, από τα ύπερθεν αναφερθέντα, το να µη κινείται φύλο στη θαλάσσια Νότια Ελλάδα. Και αν ενέχεται κανείς σε όλα αυτά, δεν είναι άλλος από τη διαχρονικά µικρή Ελλάδα των Αθηνών.

Ένας Νόµος, µε ένα Άρθρο!

Προτείνουµε την εισαγωγή Νόµου ενός Άρθρου, που θα τροποποιεί την επικύρωση της UNCLOS, διαγράφοντας οριστικά τον όρο «Επέκταση» και αντικαθιστώντας τον µε τις λέξεις της Σύµβασης: «ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ» και «ΘΕΣΠΙΖΕΙ» την κυριαρχία.

Χρήστος Κηπουρός – ∆ιδυµότειχο

Μανώλης Λουτσέτης – Ιεράπετρα