Επιστολές: Η πραγµατική µειοψηφία

Κύριε διευθυντά,
µε νεότερη ανακοίνωσή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο δήµαρχος Χανίων Παναγιώτης Σηµανδηράκης στοχοποιεί -για πολλοστή φορά- το εργατικό και περιβαλλοντικό κίνηµα που αντιδρά στη χωρίς νοµικά και πολιτικά ερείσµατα κατασκευή «προσωρινού περιφερειακού» πάρκινγκ στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου. Η επιλογή να κατασκευαστεί χώρος στάθµευσης σε µια γειτονιά της πόλης -που απέχει κατά πολύ από το να χαρακτηριστεί ”περιφέρεια”, όπως άλλωστε και η Χαλέπα- αντί για πράσινο, σε έναν από τους τελευταίους δηµόσιους χώρους, αποτελεί συνειδητή επίθεση ενάντια στις ανάγκες των κατοίκων και στη συλλογική µνήµη. Με προσβλητικούς χαρακτηρισµούς του τύπου «µια µικρή οµάδα ατόµων µε δύο πανό», ο δήµαρχος επιχειρεί να διαστρεβλώσει την πραγµατικότητα κατά την προσφιλή του συνήθεια, να απαξιώσει κάθε φωνή αντίστασης και να φιµώσει το κίνηµα που υπερασπίζεται το κοινό αγαθό.
Η πραγµατική µειοψηφία είναι η δηµοτική διοίκηση και οι συνεργάτες της. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στον απολογισµό των τελευταίων δηµοτικών εκλογών από την Ανταρσία στα Χανιά – Αντικαπιταλιστική Αριστερή Κίνηση για την Ανατροπή:
«Στα Χανιά ο πρώτος γύρος ανέδειξε για δεύτερη φορά στη διοίκηση του ∆ήµου Χανίων την παράταξη του Παναγιώτη Σηµανδηράκη ”Για τα Χανιά” µε ένα ποσοστό 65,79% και µε 25.312 ψήφους, αλλά απέχει κατά πολύ από το να θεωρηθεί ως µια πολιτική επιτυχία για την κυβέρνηση της Ν∆ και για το τοπικό ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ που τον στήριξαν. Αυτό συµβαίνει γιατί παρόλο που οι τέσσερις παρατάξεις (…) συνενώθηκαν σ’ ένα κοινό ψηφοδέλτιο, τα εκλογικά αποτελέσµατα δείχνουν µια σηµαντική υποχώρηση ψήφων σε σχέση µε τις δηµοτικές εκλογές πριν τέσσερα χρόνια καθώς στον πρώτο γύρο του 2019 οι παρατάξεις που αναφέραµε συγκέντρωσαν 34.370 ψήφους και ένα ποσοστό 74,93%».
Ακόµα πιο εύστοχα, τονίζεται:
«Στην πραγµατικότητα στις εκλογές καταγράφηκε µια βαθιά αποδοκιµασία και ο θυµός για την προκλητική θητεία δηµάρχων όπως ο Σηµανδηράκης που επιχειρεί να φτιάξει φαραωνικά έργα µέσα σε χώρους πρασίνου (…) καθώς και για την κυβέρνηση των ιδιωτικοποιήσεων, των ισοσκελισµένων προϋπολογισµών, των µαζικών δολοφονιών στα Τέµπη και στην Πύλο, της καταστροφής του περιβάλλοντος. Η υψηλή αποχή είναι δείγµα της οργής και της έλλειψης εµπιστοσύνης που δείχνουν οι εργαζόµενοι (…) Αντίθετα, όσοι απείχαν από την εκλογική διαδικασία είναι ενεργό µέρος του κινήµατος κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη (…)».
Ποιος είναι, λοιπόν, η πραγµατική µειοψηφία στα Χανιά; Σίγουρα όχι εκείνοι που αγωνίζονται για το κοινό συµφέρον, αλλά εκείνοι που -µε αλλεπάλληλες στηµένες ”διαβουλεύσεις”, επικοινωνιακά τεχνάσµατα και δήθεν ”απολογητικά” σηµειώµατα στα κοινωνικά δίκτυα- προσπαθούν να επιβάλουν το τσιµέντο πάνω στη ζωή, το κέρδος πάνω στο δικαίωµα και την κανονικοποίηση της εκµετάλλευσης πάνω στη συλλογική ευθύνη. Όπως όλες οι µειοψηφίες που στηρίζονται από την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας και τα ρετάλια του ΠΑΣΟΚ, έτσι και η διοίκηση Σηµανδηράκη επιλέγει την αφ’ υψηλού αντιµετώπιση των εργαζόµενων τάξεων και την υποτίµηση της συλλογικής πολιτικής δράσης. Προωθούν την καταπάτηση των δηµοκρατικών και κατακτηµένων µε αίµα δικαιωµάτων, την ιδιωτικοποίηση του δηµόσιου χώρου, την καταστροφή του περιβάλλοντος, τον πόλεµο και τη φασιστική απειλή. ∆εν είναι η πρώτη φορά – και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία.
Η επίθεση του αντιδηµάρχου Χανίων Νικόλαου Χαζιράκη στον συναγωνιστή και µέλος της Πρωτοβουλίας Χανιωτών για το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου Γιάννη Τσουκάτο δείχνει καθαρά τον εκνευρισµό και τον πανικό της δηµοτικής Αρχής. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το πρόσφατο προκλητικό σηµείωµα του αντιδηµάρχου στα κοινωνικά δίκτυα που αναπαράγει, λεκτικά πια, τη βία κατά του Γιάννη Τσουκάτου και των κινηµάτων της πόλης. Έτσι κι αλλιώς, όταν εξαντλούνται τα επιχειρήµατα, αποµένει µόνο η καταστολή, η λασπολογία και η σωµατική ή ηθική βία. Και βέβαια, τα ψέµατα. Ή µήπως ξεχάσαµε τις δηλώσεις του δηµάρχου ότι «στόχος µας είναι το πρώην στρατόπεδο Μαρκοπούλου να γίνει το καλύτερο µητροπολιτικό πάρκο στη χώρα» και ότι µετά είχε σκοπό να φτιάξει, υποτίθεται, αρχικά πάρκινγκ 800 θέσεων(!) -έκανε πίσω µετά από µαζικές αντιδράσεις- και αργότερα δήλωσε ότι θα προχωρήσει σε χώρο στάθµευσης για χρήση από τους χρήστες του πάρκου; Και τώρα διεκδικεί να φτιάξει «προσωρινό» χώρο στάθµευσης και, παράλληλα, αποκαλύπτεται ότι η διοίκηση Σηµανδηράκη σκοπεύει να µεταφέρει στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου τη λαϊκή της ∆ευτέρας! Η υποκρισία έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο, δε νοµίζετε;
Η πραγµατική µειοψηφία αποκαλύπτεται πίσω από κάθε αυταρχική δήλωση, πίσω από κάθε γεµάτο αλαζονεία δελτίο τύπου, πίσω από την… έναρξη δηµόσιων έργων µε τη συνοδεία της αστυνοµίας. Ο πανικός τους δεν µπορεί πλέον να κρυφτεί στα κλειστά γραφεία της οδού Κυδωνίας, ούτε στα κοινωνικά δίκτυα και στις διάφορες εκδηλώσεις, ούτε καν στις συνεδριάσεις του δηµοτικού συµβουλίου. Οι εργαζόµενοι/ες των Χανίων, εκείνοι που δεν υποτάσσονται, που δεν παζαρεύουν το µέλλον τους, που δεν δέχονται το τσιµέντο για ανάπτυξη, είναι η πραγµατική πλειοψηφία. Και αυτή η πλειοψηφία, όσο κι αν τη βαφτίζουν «µειοψηφία µε δύο πανό», θα συνεχίσει να υπάρχει, να αγωνίζεται και να διεκδικεί.
Η αντίσταση στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου, στις παραλίες που ξεπουλιούνται και στα πάρκα που θυσιάζονται στον βωµό της «ανάπτυξης», στους δρόµους που καταργούνται οι θέσεις στάθµευσης των κατοίκων για να εξυπηρετηθούν τα µεγάλα ξενοδοχεία, αποτελούν κοµµάτι ενός µεγαλύτερου αγώνα. Ενός αγώνα που ενώνει τη φωνή του µε κάθε εργαζόµενο, νέο, φοιτητή, δάσκαλο, µετανάστη, καλλιτέχνη, άνεργο, κάθε άνθρωπο που επιµένει να βλέπει την πόλη του σαν ζωντανό οργανισµό και όχι σαν εργολαβικό οικόπεδο. Η «πραγµατική µειοψηφία» είναι εκείνη που εκλέχτηκε µε το µανδύα της συναίνεσης και µε τη βοήθεια του αντιδραστικού εκλογικού νόµου Βορίδη – ενός νόµου που εξαφανίζει την αναλογική εκπροσώπηση, χαρίζει τεχνητές πλειοψηφίες και µετατρέπει τα δηµοτικά συµβούλια σε σφραγίδες επικύρωσης κυβερνητικών επιλογών. Είναι εκείνη που κρύβεται πίσω από ποσοστά, αλλά δεν τολµά να περπατήσει ανάµεσα στους δηµότες χωρίς συνοδεία της αστυνοµίας.
Εµείς, η πραγµατική πλειοψηφία, οφείλουµε να δυναµώσουµε την οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και στις σχολές. Να φτιάξουµε επιτροπές, συνελεύσεις, να πάρουµε ξανά στα χέρια µας τον δηµόσιο χώρο, το πράσινο, την τέχνη, το δικαίωµα στην πόλη.

Να απαιτήσουµε:
• Άµεση απόσυρση του σχεδίου για χώρο στάθµευσης στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου και δηµιουργία χώρου πρασίνου ανοιχτού σε όλους. Άλλωστε, για τη δηµιουργία του πάρκινγκ ούτε οι κανονισµοί τηρούνται, ούτε προβλέπεται από το ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιµης Αστικής Κινητικότητας).
• ∆ηµοκρατικό σχεδιασµό από τα κάτω σε κάθε έργο που αφορά την πόλη και τις ζωές µας.
• Προστασία των δηµόσιων και ελεύθερων χώρων από κάθε µορφή ιδιωτικοποίησης ή εµπορευµατοποίησης.
Κανείς και καµία δεν περισσεύει. ∆εν υπάρχει µικρός και µεγάλος αγώνας – όλοι είναι κρίκοι στην ίδια αλυσίδα της αντίστασης και της συλλογικής αξιοπρέπειας. Σήµερα, που οι κραυγές του κέρδους προσπαθούν να πνίξουν τη φωνή της ζωής, η συµµετοχή µας είναι πιο πολύτιµη από ποτέ. Η µάχη για πάρκο στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου είναι µάχη για τις επόµενες γενιές, για την ίδια την αναπνοή της πόλης.
Η πραγµατική, δηµοκρατική πλειοψηφία έχει ήδη επιλέξει στρατόπεδο. Και δεν είναι αυτό της διοίκησης Σηµανδηράκη (που ας παραιτηθεί, αν δεν αντέχει τα βάρη της πολιτικής και τη δράση της εργατικής τάξης για µια πόλη των ανθρώπων και όχι του εµπορίου). Είναι το στρατόπεδο της ζωής, της αλληλεγγύης, του πράσινου και της κοινωνικής δικαιοσύνης, του αγώνα ενάντια στον ρατσισµό και τη φασιστική απειλή -του ίδιου αγώνα που ακύρωσε τη ρατσιστική σύναξη µίσους που είχε προγραµµατιστεί στην πλατεία Αγοράς, αναγκάζοντας τους διοργανωτές της να… αυτοεξοριστούν στη Σούδα- της υπεράσπισης των δηµοκρατικών δικαιωµάτων. Μαζί, θα συνεχίσουµε αυτόν τον δύσκολο αλλά ωραίο αγώνα, µέχρι τη νίκη.
Ειρηναίος Μαράκης
πρώην δηµοτικός σύµβουλος Ανταρσία στα Χανιά, µέλος ΚΕΕΡΦΑ