Κύριε διευθυντά,
Αρκεί κάποιος να µπει στον έντυπο και ηλεκτρονικό Tύπο, όπως και στο διαδίκτυο για να αντιληφθεί ότι το συστηµικό δεν έχει την υποµονή για ότι έχουν προδιαγράψει κάποιες σποραδικές δηµόσιες δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για την συγκρότηση ενός νεου πολιτικού φορέα. Αυτή η αντίδραση φανερώνει τον φόβο του σε αυτό που θα διαµορφώσει µια διακήρυξη αρχών και αξιών, όπως και ένα ανοικτό κάλεσµα για αυτοοργάνωση από την Καρυστινού. Μέχρι τώρα είναι αλήθεια ότι υπάρχει ασάφεια σε συγκεκριµένες προθέσεις στον λόγο της, όπως και ότι πρόκειται για διαµορφούµενο νέο πολιτικό λόγο που σηκώνει ερµηνείες…
Όµως για όσους πιστεύουν ότι έχουν διαβάσει σωστά το σηµερινό ιστορικό γίγνεσθαι, αυτό δεν είναι πρόβληµα. Απεναντίας. Εκτιµώ ότι βρισκόµαστε στο τέλος της πολιτικής στη χώρα µας. Το έλλειµα πολιτικής είναι αντίστοιχο µε το έλλειµα στην οικονοµία. Όπως στην οικονοµία ζούµε µε δανεικά, έτσι και στην πολιτική έχοντας στερέψει τα πολιτικά κόµµατα στην παραγωγή πολιτικής που µπορεί να δώσει βιώσιµες λύσεις στα προβλήµατα της χώρας και των πολιτών, χρησιµοποιείται ο ξύλινος πολιτικός λόγος µόνο για να αιτιολογήσει την απουσία του και την στυγνή διαχείριση στις πλάτες των πολιτών. Η επαναθεµελιωση της οικονοµικής δραστηριότητας µε παραγωγικά κριτήρια, προϋποθέτει την επαναθεµελιωση της πολιτικής για την επιβολή της στην οικονοµία.
Ο πολιτικός λόγος της Μαρίας Καρυστιανού διαθέτει νέα ορολογία, δεν πηγάζει από στερεοτύπους ιδεολογισµούς οποιαδήποτε έκφανσης της δεξιάς ή της αριστεράς. Είναι ένας λόγος βασισµένος σε διαχρονικές αρχές και αξίες της πολιτικής, όπως κοινό καλό, δηµόσιο συµφέρον, κράτος δικαίου, δηµοκρατία. Αυτό πραγµατικά φέρνει σε δύσκολη θέση το πολιτικό σύστηµα, αλλά από την άλλη τη φέρνει πιο κοντά στο λαό γιατί µε αυτά τα αξιακά εργαλεία γίνεται πιο κατανοητή η ερµηνεία της σηµερινής στυγνής και ξεδιάντροπης πραγµατικότητας και δηµιουργεί όραµα για µια νέα κοινωνία. Η ανάγκη για πολιτική αλλαγή προϋποθέτει ένα νέο πολιτικό λόγο που να αναγεννά την πολιτική στον καθηµερινό βίο όλων των πολιτών.
Το καινούργιο στην πολιτική χρειάζεται νέα υποκείµενα. Αυτά θα προκύψουν µέσα από την κοινωνία, από ένα πλατύ κοινωνικό µορφωτικό πολιτικό υποκείµενο, που θα διεκδικεί µέσα από την πολιτική του δράση, µια νεα θεσµική τάξη που θα εγκαθιδρύει την νέα µεταπολιτευτική Ελληνική ∆ηµοκρατία. Με διαχωρισµό των εξουσιών, κράτος δικαίου, αυτονοµία του κράτους από το κόµµα, τη θωράκιση µιας συµµετοχικής, συµπεριληπτικής ∆ηµοκρατίας. Αυτή είναι η απαραίτητη προϋπόθεση που θα ανατρέψει το χρεοκοπηµένο, µεταπολιτευτικό σύστηµα. Η αναγκαιότητα συγκρότησης ενός νέου κόµµατος µε την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού προκύπτει ΑΠΟ και ΜΑΖΙ µε την κοινωνία.
Η Μαρία Καρυστιανού µε το κίνηµα των Τεµπών ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά και του τελευταίου αδιάφορου πολίτη. Ο λόγος της ήταν πάντα πολίτικος. Μόνο έτσι αλώστε θα µπορούσε να προκύψει ένα τόσο σπουδαίο κίνηµα και αυτό να την αναδείξει επικεφαλής της κοινωνικής αντιπολίτευσης. Σήµερα που από ότι φαίνεται κλείνει αυτό τον κύκλο , καλείτε να ανοίξει τον νέο, που θα φέρει το καινούργιο στην πολιτική. Αυτό προϋποθέτει την εξαγγελία αρχών και αξίων του νέου κινήµατος, όπως και ένα ανοιχτό κάλεσµά για αυτοοργανωση σε όλους τους πολίτες. Αυτή να µπει µπροστά για την συγκρότηση του.
Ένας νέος πολιτικός φορέας κόµµα που θα έχει συγκροτηθεί µέσα από µια τόσο πλούσια δράση που θα έχει συναντηθεί µε κάθε κοµµάτι της κοινωνίας και κάθε πρόβληµα του που θα λειτουργεί σαν ένα ανοικτό εργαστήρι παραγωγής πολιτικής και στελεχών, σιγουρά θα µπορεί να κυβερνήσει, γιατί θα κυβερνά από πριν, αφού θα έχει την κοινωνική πλειοψηφία .
Ο έγκριτος αρθρογράφος Γιωργος Λακόπουλος ισχυρίζεται ότι µόνο η πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δεν διέθετε ούτε έναν πολιτικό µε εµπειρία, αλλά είχε και τον Αντρέα µε 30 χρόνια πολιτικής δράσης. Θα συµφωνήσω ότι αρχίζει να µυρίζει ‘81, όπως και ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει µια άλλη υποχρέωση µε βάση το αξιακο της σύστηµα που θα εξαγγείλει. Όχι µόνο η κυβέρνηση να µην συγκροτηθεί από έµπειρους πολιτικούς αλλά ακόµη να µην προέρχεται από βουλευτές, για να παραµείνει η βουλή , αποκλειστικό Νοµοθετικό σώµα και να έχουµε αυστηρό διαχωρισµό των εξουσιών .
Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα µέσα από την διακήρυξη της 3ης Σεπτέµβρη ενσάρκωνε τα αιτήµατα τριών γενεών. Ο πατριωτισµός του ΕΑΜ, µέχρι την αντιδικτατορική πάλη, απεικονίστηκαν για πρώτη φορά σε ένα πολιτικό φορέα, που έδωσε στην ελληνική κοινωνία, ώθηση προόδου. Κάτι αντίστοιχο είναι αναγκαιότητα να εκφραστεί σήµερα για τις χαµένες γενιές των µνηµονίων και της διαφθοράς στη χώρα.
Ένα λάθος του ΠΑΣΟΚ ως κίνηµα δεν πρέπει να επαναληφθεί. Εφόσον το κόµµα πάρει την εξουσία. Τότε το κόµµα να πάρει το τραίνο του κράτους και όχι της κοινωνίας για να κυβερνήσει. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η οργανική αυτονοµία του κινήµατος από το κόµµα, µε την σύσταση του. Ώστε µέσω του κινήµατος να συνεχίσει να έχει ζωντανή σχέση µε την κοινωνία, αλλά και ελεγκτικό ρόλο εφόσον πάρει την εξουσία.
Η πλειοψηφία των πολιτών σήµερα βρίσκεται οργανικά εκτός κοµµάτων. Η πλειοψηφία των δηµοκρατικών πολιτών που την έστειλαν στο σπίτι της οι κρατικοκοµµατικες γραφειοκρατίες µε τη Μαρία Καρυστιανού θα αναστηθούν.
Να είστε λοιπόν σίγουροι ότι όλα θα γίνουν πολύ σαφή. Γιατί η ασάφεια είναι ο µεγαλύτερος εχθρός.
Η «επαναθεµελίωση της πολιτικής» αναφέρεται στην ανάγκη ριζικής αναθεώρησης και αναδόµησης του πολιτικού συστήµατος, ώστε να γίνει πιο δηµοκρατικό, συµµετοχικό και αντιπροσωπευτικό, ξεπερνώντας κρίσεις, αδιέξοδα και την κυριαρχία του κεφαλαίου και της αγοράς. Περιλαµβάνει την ενίσχυση της λαϊκής συµµετοχής (όπως µέσω της ενασχόλησης των πολιτών µε δηµόσιες υποθέσεις) και την επανασύνδεση της πολιτικής µε τις ανάγκες του λαού, ιδίως σε θέµατα όπως η στέγη, η εργασία, η υγεία, η παιδεία και η αµυντική θωράκιση, αποµακρυνόµενη από νεοφιλελεύθερες ή ακροδεξιές λογικές.
Με εκτίµηση
Ανδρέας Χιωτάκης
