Προωθώντας τα µικρά πυρηνικά µε πρωτοβουλία πρωθυπουργού και κυβέρνησης προβάλλουν το επιχείρηµα της «άφθονης φθηνής ενέργειας» και του «µικρού κόστους κατασκευής» των µικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων. Ακόµη κι αν παραβλέψουµε τους κινδύνους και τα ζητήµατα ασφάλειας, αποδεικνύεται ότι και το κόστος των µικρών πυρηνικών θα είναι πολλαπλάσιο σε σχέση πχ µε τα φωτοβολταϊκά.
Όπως µαθαίνουµε (Χρύσα Λιάγγου, «Μύθοι και αλήθειες για την πυρηνική ενέργεια», εφηµερίδα «Η Καθηµερινή», Κυριακή 15 Μαρτίου 2026), ένας µικρός πυρηνικός αντιδραστήρας (ισχύος 50-300MW) «κοστίζει το ένα τρίτο περίπου (1,5 δισεκατοµµύριο αντί για 5 δισεκατοµµύρια)» σε σχέση µε τους µεγάλους πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Αυτό που προβάλλεται όµως ως «φθηνό» και «οικονοµικό» είναι τελικά πανάκριβο, εάν εξεταστεί ακόµη και µε απλά µαθηµατικά επιπέδου ∆ηµοτικού σχολείου συγκρινόµενο µε το κόστος π.χ. των φωτοβολταϊκών.
Για σκεφτείτε, παραδείγµατος χάρη, αυτό το 1,5 δισεκατοµµύριο να µην το δώσουµε σε µια µεγάλη πολυεθνική ή σε ένα κράτος όπως η Γαλλία για να µας πουλήσει ένα µικρό πυρηνικό αντιδραστήρα. Αλλά να το µοιράσουµε σε 150.000 οικογένειες εδώ στην Ελλάδα για να βάλουν φωτοβολταϊκά στη στέγη του σπιτιού τους. 150.000 οικογένειες από 10.000 ευρώ η καθεµία, για να εγκαταστήσει ένα φωτοβολταϊκό σύστηµα 10KW (µε µπαταρίες αποθήκευσης) στη στέγη του σπιτιού της.
150.000 οικογένειες επί 10KW η κάθε οικογένεια µας κάνει 1.500.000 KW ή αλλιώς 1.500 MW. ∆ηλαδή µε τα ίδια χρήµατα (εκείνο το ενάµιση δισεκατοµµύριο που θέλουν να πετάξουν στα πυρηνικά) µπορούµε να έχουµε πενταπλάσιο ρεύµα από φωτοβολταϊκά!
Με 1,5 δισεκατοµµύριο µπορούµε να έχουµε είτε 50-300 MW από µικρό πυρηνικό αντιδραστήρα ή 1.500 MW από 150.000 ηλιακές στέγες µε φωτοβολταϊκά σε σπίτια οικογενειών.
Στην πρώτη περίπτωση (πυρηνικά) ωφελείται µια εταιρεία ή άλλη χώρα (και οι µεσάζοντες). Στη δεύτερη περίπτωση (φωτοβολταϊκά ωφελούνται 150.000 οικογένειες εδώ στην Ελλάδα, οι οποίες θα ξεφύγουν από την ενεργειακή φτώχεια, θα αποκτήσουν ενεργειακή αυτονοµία και θα πάψουν να ανησυχούν για τους λογαριασµούς ρεύµατος.
Στην πρώτη περίπτωση (πυρηνικά) θα απαιτούνται ειδικά µέτρα ασφαλείας και φύλακες µε επιπλέον κόστος, θα τρέµουµε τους σεισµούς και µην τυχόν γίνει στόχος επίθεσης ο πυρηνικός αντιδραστήρας µε διαρροή ραδιενέργειας κι έξτρα κόστος πώς και πού θα θάβουµε τα πυρηνικά απόβλητα µε επίσης ειδικά µέτρα ασφαλείας. Θα είµαστε εξαρτηµένοι γιατί θα πρέπει να εισάγουµε καύσιµο για το πυρηνικό εργοστάσιο για να µπορεί να λειτουργεί.
Στη δεύτερη περίπτωση (φωτοβολταϊκά) δε θα χρειάζεται να αγοράζουµε καύσιµο, ο ήλιος είναι εκεί ψηλά δωρεάν για όλους. ∆ε θα χρειάζονται έξτρα µέτρα ασφαλείας, δε θα είναι ένας ευάλωτος σταθµός αλλά 150.000 στέγες απλωµένες σε όλη τη χώρα που θα δίνουν το ρεύµα που θα παράγουν απευθείας στις οικογένειες που κατοικούν εκεί.
Η επιλογή της πυρηνικής ενέργειας είναι µια επιλογή ασύµφορη οικονοµικά, επικίνδυνη για το περιβάλλον και την υγεία µας, µας καθιστά ευάλωτους σε σεισµούς, ατυχήµατα και επιθέσεις. Αντίθετα, η επιλογή της επιδότησης φωτοβολταϊκών σε 150.000 στέγες κατοικιών σε όλη τη χώρα είναι πολύ πιο οικονοµική, θα µας δίνει πενταπλάσια ενέργεια, θα ωφελήσει άµεσα 150.000 οικογένειες, χωρίς κίνδυνο για το περιβάλλον και την υγεία µας.
*Ο Φώτης Ποντικάκης είναι Εκπαιδευτικός, µέλος των Πράσινων – Οικολογία
