«Άλλη µια µέρα στο γραφείο» χθες για τη δηµοτική Αρχή Χανίων, η οποία για 5η µέρα δεν βρήκε µια κουβέντα να ψελλίσει για τη νέα κατάρρευση στο φρούριο Ιτζεδίν.
Αναµενόµενο βέβαια αν αντιµετωπίζεται ως ένα συµβάν σε µια… περιαστική περιοχή των Χανίων. Όµως τα πράγµατα είναι πολύ πιο σοβαρά.
Η όλη στάση της δηµοτικής Αρχής απέναντι στο Ιτζεδίν, δεν αποτελεί τίποτε λιγότερο από ύβρη απέναντι στη συλλογική µνήµη.
Αυτό άλλωστε είχε διαφανεί έξι χρόνια πριν, όταν ο δήµαρχος Χανίων κ. Σηµανδηράκης είχε αντιµετωπίσει µε αδιαφορία την πρόταση του δηµάρχου Αποκορώνου κ. Κουκιανάκη για συνεργασία των δύο ∆ήµων µε στόχο τη διάσωση του Ιτζεδίν.
Μια ιδέα που είχε στηρίξει και ο αείµνηστος Μιχάλης Ανδριανάκης, στο πλαίσιο του οράµατός του για µια πολιτιστική διαδροµή που θα αναδείκνυε πλήρως το πλούσιο πολιτιστικό απόθεµα του Αποκόρωνα, στον οποίο ιστορικά και γεωγραφικά ανήκε ανέκαθεν το Ιτζεδίν.
Μια ιδέα που θα ωφελούσε και τους δύο ∆ήµους και κυρίως θα έσωζε το ιστορικό µνηµείο το οποίο συνεχίζει να ρηµάζει.
Λίγο – πολύ, ο κ. Σηµανδηράκη νόµιζε πως ο κ. Κουκιανάκης θα έπαιρνε… σπίτι του το Ιτζεδίν και επέµεινε στον δικό του σχεδιασµό(;). Τα αποτελέσµατα ξεδιπλώνονται µπροστά στα µάτια µας. Το Ιτζεδίν καταρρέει για ένα γινάτι, για µικρότητες του τύπου «ποιος θα κόψει την κορδέλα».
Κανενός ο εγωισµός και το πολιτικό ανάστηµα δεν είναι µεγαλύτερο από την ιστορία και τον πολιτισµό του τόπου µας.
Κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το έχει κατά νου ο δήµαρχος Χανίων.
