Το φαινόµενο βεβήλωσης µνηµείων και ιστορικών κτηρίων, είτε πρόκειται για συνθήµατα, είτε για άσκοπες µουτζούρες, έχει πράγµατι πάρει µεγάλη έκταση τις τελευταίες δεκαετίες.
∆εν είναι απλώς µια αισθητική ενόχληση αλλά δείκτης κοινωνικής νοοτροπίας και ένδειξη µιας αδυναµίας να αντιληφθούµε συλλογικά την αξία του δηµόσιου χώρου.
Όταν κάποιος ή κάποιοι γράφουν, χαράζουν πάνω σε ένα µνηµείο, δεν ακουµπούν απλώς µια επιφάνεια. Αγγίζουν τη συλλογική µνήµη, την ιστορία και την ταυτότητά ενός πολιτισµού.
Το πρόβληµα δυστυχώς έχει “ρίζες” που πρέπει να καταπολεµηθούν καθώς δεν υπάρχει ουσιαστική αισθητική αγωγής ακόµα και στα σχολεία όλων των βαθµίδων της εκπαίδευσης.
Χρέος της πολιτείας είναι να προβεί µε τα αρµόδια Υπουργεία Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη σε αυτονόητες ενέργειες επανεκπαίδευσης και διαφύλαξης ιστορικών χώρων.
