Ηταν, αν θυµάµαι καλά, λίγο πριν το 2000, όταν είχα επισκεφτεί τον Ειρηναίο Γαλανάκη στο σπίτι του στη Χαλέπα.
Πήγα για να τον προσκαλέσω σε µια εκδήλωση που εκείνη την περίοδο πραγµατοποιήθηκε στα Χανιά. Και τον θυµάµαι µε τα παλιά του ράσα, να περιποιείται το σπίτι του.
«∆εν θέλετε κάποιον να σας βοηθήσει;», τον είχα ρωτήσει.
«∆εν υπάρχει λόγος παιδί µου. Σηµασία έχει να είναι όλοι οι άνθρωποι καλά. Και όσοι δεν είναι, να αγωνιστούµε για να γίνουν», µου είχε απαντήσει.
Την ιστορία αυτή θυµήθηκα χθες βράδυ όταν ο Παντελής Κατάκης µας µιλούσε για το βιβλίο του το οποίο παρουσιάστηκε στο Πνευµατικό Κέντρο Χανίων. Και παρουσιάζει µια άλλη πτυχή του µακαριστού Μητροπολίτη, που είναι βέβαια γνωστός για το σηµαντικό του έργο, για την ίδρυση οικοτροφείων και κοινωνικών ιδρυµάτων.
Όµως, ο σπουδαίος αυτός ιεράρχης, βοηθούσε και ανθρώπους που ήταν ανήµποροι και άποροι. Σεµνά και ταπεινά τους επισκεπτόταν τα βράδια και αθόρυβα τους παρείχε βοήθεια.
Αυτός ήταν ο Ειρηναίος Γαλανάκης. Για αυτό ήταν ξεχωριστός. Γιατί ήταν Άνθρωπος.
Το παράδειγµά του ας αποτελέσει Φάρο και για τις µελλοντικές γενιές. Η µνήµη του ποτέ δεν θα σβήσει. Ο ιεράρχης της ειρήνης και της αλληλεγγύης, σε µια εποχή ατοµικισµού που επικρατεί το «εγώ» όπως η σηµερινή, έδειξε ότι υπάρχει ελπίδα για έναν καλύτερο κόσµο.
Ειρηναίος Γαλανάκης
Μικρές αγγελίες
