Στήριγμα σε ανήμπορους ανθρώπους ήταν ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, ο οποίος πήγαινε από σπίτι σε σπίτι για να τους βοηθήσει.
Η πτυχή αυτή του σπουδαίου ιεράρχη αναδεικνύεται μέσα από το βιβλίο του φαρμακοποιού Παντελή Κατάκη, με τίτλο «Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, Νοσταλγικές αναμνήσεις ανθρώπων που έζησαν κοντά του», το οποίο παρουσιάζεται το απόγευμα της Δευτέρας στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων.
Την εκδήλωση κάλεσαν η Ιερά Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, η Ένωση Προβολής του Έργου του από Κισάμου και Σελίνου Μητροπολίτη Ειρηναίου και η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.
Την παρουσίαση έκανε ο Θεολόγος, Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου και Αντιπρόεδρος της Ένωσης, Αντώνης Βακάκης ενώ αποσπάσματα διάβασαν άνθρωποι που έχουν καταγράφει τις εμπειρίες τους στο βιβλίο.
Ο κ. Κατάκης μίλησε για το κίνητρο πίσω από τη συγγραφή του βιβλίου.
Μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο κ. Κατάκης εξήγησε πως η προσωπική του συγκίνηση για το ανθρωπιστικό έργο του Ειρηναίου τον ώθησε να συλλέξει μαρτυρίες πολιτών που δέχθηκαν βοήθεια σε στιγμές ανάγκης.
Ετσι, συγκέντρωσε ιστορίες που αναδεικνύουν την αθέατη πλευρά της προσφοράς του ιερωμένου, η οποία συχνά παρέμενε κρυφή από τη δημοσιότητα.
«Το έργο του Ειρηναίου που πήγαινε από σπίτια σε σπίτια να βοηθάει ανθρώπους ανήμπορους, με είχε συγκινήσει και πίστεψα κάποια στιγμή ότι αυτό ίσως να χαθεί. Ένιωσα ότι θα πρέπει να τρέξω, έστω και αργά, να προλάβω να κρατήσω σε γραπτό κείμενο όλες τις ευεργεσίες που έκανε αυτός ο άνθρωπος. Οπότε μέσα από ανακοίνωση στον Τύπο κάλεσα, όποιον έχει ευεργετηθεί από τον μακαριστό Ειρηναίο να έρθει και να μου πει την ιστορία και την ευεργεσία που έλαβε από εκείνον. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα και με έπαιρναν τηλέφωνο από το Σέλινο και από παντού. Τους κατέγραψα και μετά με βοήθησε και ο φίλος ο Αντώνης Βακάκης ώστε να εκδώσουμε το βιβλίο».
Ο κ. Κατάκης συμπλήρωσε ότι πρόκειται για μια καινούργια πτυχή του Ειρηναίου, άγνωστη μέχρι τώρα, γιατί όλος ο κόσμος γνώριζε τις ομιλίες του, τις ακαδημίες, τα οικοτροφεία, τα γηροκομεία, αλλά είχε βοηθήσει και πολύ κόσμο ατομικά».
Αυτό το έργο προς άτομα δεν το διέδιδε ο Ειρηναίος.
«Πολλές φορές έλεγαν “να φέρουμε μια κάμερα να δείξουμε κάτι” και έλεγε “υπάρχει η κάμερα του Θεού”. Και το Ανουσάκειο το ονόμασε “Σπίτι του Θεού”».
