Είδαν το δέντρο αλλά έχασαν… παραλίες, βουνά, λίµνες

Έντονες οι αντιδράσεις, διαδικτυακές κυρίως, για το µεταλλικό δέντρο στον Οµαλό.
Πολλές από αυτές σε σωστή βάση τονίζουν το πόσο αντιαισθητική είναι η ανθρώπινη αυτή παρέµβαση και πόσο πραγµατικά δεν δένει µε το τοπίο της περιοχής, συν τη µεγαλοµανία… του ψηλότερου δέντρου.
Λάβροι όµως και κατά τη συγκεκριµένης παρέµβασης και διάφοροι εκπρόσωποι φορέων, δηµοσιολογούντες, λογογράφοι που “σκίζουν τα ιµάτια τους” για την ασέβεια του µεταλλικού δέντρου.
Είδαν βέβαια το δέντρο το µεταλλικό, γιατί για άλλα πράγµατα… είχαν µόνο επαίνους ή τους είχε θαµπώσει ο “χρυσός”… όπως για τους “τολµηρούς” επιχειρηµατίες που µπάζωναν ρέµατα και ήθελαν να κτίσουν ξενοδοχεία σε προστατευόµενες παραλίες!
Κορόιδευαν οικολόγους, απλούς ανθρώπους και συλλογικότητες που πάλευαν για προστασία των ευαίσθητων περιβαλλοντικά περιοχών, καθύβριζαν όσους “δεν θέλουν την ανάπτυξη” αλλά θέλουν να διασώσουν το κρινάκι στις δυτικές ακτές του Νοµού, το δίθυρα στο Μπάλο, την άγρια χλωρίδα και πανίδα στον ορεινό όγκο των Χανίων, τις λίµνες και τους φυσικούς πόρους. Εκείνους που διεκδικούν τη διατήρηση της προσβασιµότητας στον δηµόσιο χώρο απέναντι στην αυθαίρετη κατάληψη που αποτελεί καθεστώς στην παλιά πόλη, στην ακτογραµµή, σε κωµοπόλεις και χωριά.
Είναι ενοχλητικό όντως το µεταλλικό δέντρο, πιο ενοχλητική όµως η υποκρισία όταν συνδυάζεται και µε θράσος.