Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2021

Δημήτρης Κακαβελάκης – Εις Μνήμην

Οι άνθρωποι περνούν στη ζωή μας μέσα από τα παιχνίδια των πιθανοτήτων. Χάρη σε ένα τέτοιο παιχνίδι είχα την καλή τύχη να γνωρίσω τον Δημήτρη Κακαβελάκη πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες. Πέθανε ακριβώς την ίδια ημέρα και τον ίδιο μήνα που πέθανε και ο πατέρας μου. Οι πιθανότητες έχουν τις δικές τους ιδιοτροπίες.

Ο Δημήτρης ήταν άνθρωπος με αγάπη και περιέργεια για τον κόσμο. Διάβαζε, έγραφε και διαρκώς ανησυχούσε για τον άνθρωπο. Τα βασικά εργαλεία του, η δημοσιογραφία, η λογοτεχνία, η διανόηση. Η ποίηση ήταν ένας από τους τρόπους έκφρασής του. Η δική του ποίηση ανήκε στην κατηγορία που ονομάζουμε αβάν-γκαρντ. Οι στίχοι του, υποδείγματα απόσταξης της γλώσσας. Ελάχιστοι παγκοσμίως γράφουν με τη δική του συμπύκνωση και βαθύτητα. Έγραφε, όχι λόγω της συνήθους ματαιοδοξίας του καλλιτέχνη να κρατηθεί σε κάποια ομιχλώδη αιωνιότητα, αλλά λόγω της έμφυτης, σχεδόν εφηβικής, παρόρμησης που είχε να καταλάβει τον άνθρωπο και την κοινωνία σε βάθος.

Συλλογιζόταν και έγραφε ακόμη και όταν η εύθραυστη υγεία του δεν συνηγορούσε με τις δραστηριότητές του. Κάναμε μαζί μακρές συζητήσεις και πάντα, στο τέλος τους, αισθανόμουν ότι γινόμουν πλουσιότερος. Καταλήξαμε φίλοι και σε πολλά πράγματα ομοϊδεάτες.

Η ζωή τού καθενός μας είναι μοναδική και σε εμάς εναπόκειται αν θα τιμήσουμε ή θα σπαταλήσουμε αυτή τη μοναδικότητα. Ο Δημήτρηςς δεν σπατάλησε τίποτα. Τίμησε τη ζωή με πληρότητα προσφέροντας μέρος αυτής της πληρότητας και σε πολλούς από εμάς. Τελευταία επικοινωνούσαμε μόνο τηλεφωνικά. Είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασής του την οποία αντιμετώπιζε με γενναιότητα, νηφαλιότητα και επικούρεια αταραξία.

Λέγονται πολλά σε τέτοιες περιστάσεις, τα περισσότερα εκ των οποίων τα παίρνει ο άνεμος. Εκείνα όμως που μένουν είναι τα έργα που οριοθετούν την πορεία μας στη ζωή. Και τα έργα του Δημήτρη μέσα από τα γραπτά του, τη συμπεριφορά του στον συνάνθρωπο, και τον τρόπο που έζησε θα μένουν στη μνήμη όσων τον γνωρίσαμε. Είναι έργα που έδωσαν ακόμη μια μικρή ώθηση στη συνεχή προσπάθεια της διατήρησης της ελπίδας για τον άνθρωπο. Για έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο ανεκτικό, λιγότερο μάταιο. Σε τι καλύτερο να ελπίσει κανείς σε ένα ψυχρό και αχανές σύμπαν όταν η αναπόφευκτη απώλεια δείχνει τη σκληρή όψη της τύχης;

1 Comment

  1. Κύριε Διευθυντά,
    με την αγγελία και τη γνώση της εκδημίας του αγαπητού μας Δημήτρη Κακαβελάκη, όλος ο Χανιώτικος λαός και όχι μόνο νιώθει και βιώνει άφατη θλίψη που δεν συμβιώνει και δεν συνυπάρχει πια ανάμεσά μας, ο υπέροχος άνθρωπος της καθολικής ζωής κι αγάπης, της πραότητας, ταπεινότητας και ειρήνης, μέσα στην αγαπητική Κοινωνία της Εκκλησίας του Θεανθρώπου Χριστού: ωστόσο, ο σπάνιος Δημήτρης ήταν η ψυχή και η καρδιά της Ενορίας του Αγίου Κωνσταντίνου και αγίας Ελένης στη Νέα Χώρα Χανίων. Θυμάμαι πάντα το μειλίχιο κι ευγενικό πρόσωπό του και πιο έντονα, όταν τύχαινε την Μ. Εβδομάδα να βρισκόμαστε βοηθοί – ψάλτες μαζί στο αναλόγιο του Ι. Ναού του Αγ. Κωνσταντίνου, όπου δέσποζε η καθαρόαιμη Βυζαντινή Μουσική που την απέδιδε ο καλλικέλαδος Άρχοντας Πρωτοψάλτης, Καθηγητής κ. Αντώνης [Μ] Πεζενάκης.
    Όμως, αγαπητέ κ. Διευθυντά, όλοι μας οφείλομε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τον αγαπητό μας κ. Γιάννη Φίλη, πρώην Πρύτανη Πολυτεχνείου Κρήτης, για το θρηνώδες και άκρως συγκλονιστικό αποχαιρετιστήριο άρθρο του, στη μνήμη του Δημήτρη Κακαβελάκη. Είναι σπαρακτικός ο λόγος του κ. Γιάννη Φίλη και ταυτόχρονα μια ποίηση για το αληθινό κι ανθρώπινο πρόσωπο που πασχίζει για μια δίκαιη και θεμιτή -όσο γίνεται- καλή κοινωνία. Ο αργός -οικολογικός- και αιφνίδιος -θερμοπυρηνικός- θάνατος κι όλεθρος επαπειλεί και βρίσκεται μπροστά μας. ΩΣΤΟΣΟ, αν μού επιτρέπεται, θα διατυπώσω την άποψή μου [εμπειρική γνώση], ότι με την εκδημία των Χριστιανών συνανθρώπων μας έχομε τον σωματικό θάνατο και για το μέγα μυστήριο του Θεανθρώπου Χριστού [Σωτηρία και Θέωση κατά χάριν Θεού] κανένας θάνατος ανθρώπου δεν είναι αναπόφευκτη απώλεια μιας κάποιας σκληρής όψης της τύχης! ΜΟΛΑΤΑΥΤΑ, οφείλομε να σεβόμαστε και να εκτιμούμε όσα γράφουν κι εκφράζουν ελεύθερα, μοναδικά και διαφορετικά πρόσωπα. Με ελικρινή φιλική εκτίμηση κι αγάπη. Γιώργος Καραγεωργίου, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος ΧΑΝΙΑ

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Εντός εκτός και επί τα αυτά

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες