Σάββατο, 27 Νοεμβρίου, 2021

Δίλημμα…

Το γνωστό ριάλιτι από τις ακτές της Καραϊβικής μεταφέρεται στην ενδοχώρα, ως περιφερόμενος πλέον «θίασος», ο οποίος αποθεώνεται από εκατοντάδες συμπολίτες μας όλων των ηλικιών, οι οποίοι σπεύδουν να δουν από κοντά τους τηλεοπτικούς ήρωες τους.
Ελλείψει προτύπων, η κοινωνία που επιβραβεύει την ανοησία και την ασημαντότητα διοργανώνει φιέστες αποθέωσης για να τιμήσει εκείνα και εκείνους που η ίδια φαντασιώνεται, ούσα ξελιγωμένη για «δόξα» και «χρήμα», έστω κι αν αυτά προκύπτουν μέσα από ιδιότυπους μηχανισμούς κοινωνικής αποχαλίνωσης και αποπροσανατολισμού.

Μιλώντας με ένα καλό φίλο και συγχαίροντάς τον για τη σπουδαία επίδοση της κόρης του στις Πανελλήνιες εξετάσεις (19.400) μόρια, μου εξέφραζε τη δυσκολία και τους ενδοιασμούς που έχουν σχετικά με τη σχολή που πρέπει να δηλώσουν πρώτη, αφού οι επαγγελματικές προοπτικές του κλάδου φαίνονται αρκετά ζοφερές.

Το παιδί αυτό ενδεχομένως να σκέφτεται πως την προσπάθειά του κανείς δε θα την εξάρει, σε αντίθεση με τα πυροτεχνήματα που θα σκάσουν στην «υποδοχή» του «ήρωα» της Καραϊβικής, ο οποίος θα «φτιαχτεί» για το υπόλοιπο της ζωής του, πολύ απλά γιατί έπαιξε σ’ ένα τηλεοπτικό παιγνίδι.
Πολλές φορές επισημαίνουμε το γκρέμισμα των αξιών και των ιδανικών του κόσμου, που ομνύει στο χρήμα και πίσω απ’ το ιλουστρασιόν περιτύλιγμά του κρύβει τη δυστυχία, τον πόνο και τα αδιέξοδα για πλήθος ανθρώπων. Ο τηλεοπτικός και τεχνολογικός ολοκληρωτισμός είναι παρών, υπενθυμίζοντάς μας πως αυτός είναι πλέον το «αφεντικό» της κοινωνίας, αυτός ανεβάζει ή κατεβάζει τα ήθη, τις συνειδήσεις, αυτός διαμορφώνει την αισθητική.

Κι εκεί που προσπαθώ να συλλάβω το μέγεθος της ευήθειας της ριαλιτοκοινωνίας που ζούμε, λαμβάνω μήνυμα στο κινητό μου, το οποίο με «ενημερώνει» για την έλευση γνωστής αοιδού, ρέπουσα προς νταλκαδιάρικα άσματα έρωτος και πόνου ομού, η οποία θα τραγουδήσει -τρόπος του λέγειν- στην πόλη και η τιμή της φιάλης ουίσκι είναι μόλις… 160 ευρώ!!! Κι εκεί κάπου αρχίζουν τα πραγματικά διλήμματα: να παρευρεθώ στην υποδοχή του «ήρωα» της… Καραϊβικής ή να κλείσω πρώτο τραπέζι στην αοιδό των 160 ευρώ;

1 Comment

  1. Δεν φτιάχνει “ο τηλεοπτικός και τεχνολογικός ολοκληρωτισμός” τον άνθρωπο, ανάποδα είναι τα πράγματα: Τα media και η τεχνολογία ακολουθούν τις επιθυμίες των ανθρώπων. Απλά έχετε πολύ ιδεαλιστική άποψη για τον άνθρωπο. Και εγώ κυριολεκτικά σιχαίνομαι κάθε reality show, αλλά ούτε ο Παντελίδης μου αρέσει, δεν είχα ποτέ αυτοκίνητο, ήλθα με το ποδήλατο από τη Γερμανία (και με χλεύασαν τότε που δεν έφερα BMW), έχω κινητό των 17 ευρώ ( το έψαχνα πολύ καιρό να μην έχει ούτε φωτογραφική μηχανή ούτε ράδιο, μου αρέσει στα πάντα ο μινιμαλισμός, δεν θέλω να μου ρουφάει τίποτα περιττό την ψυχή, με κοροϊδεύουν όλοι που το βλέπουν, νομίζουν πως τσιγκουνεύομαι να πάρω άλλο και όταν τους λέω πως αυτό μου αρέσει ούτε με ακούν ). Θέλω να πω πως υπάρχουν διάφοροι τύποι ανθρώπων μέσα στο ίδιο σύστημα, άρα το σύστημα δεν δημιουργεί αυτομάτως ανθρώπους, υπάρχουν διαφορετικοί τύποι χαρακτήρων (τους χαρακτήρες δεν τους φτιάχνει το σύστημα), πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να κάνει το κέφι του και αν την “βρίσκει” με το survivor γιατί ανταποκρίνεται στον τρόπο που αντιλαμβάνεται και ο ίδιος τον κόσμο, με γεια του και χαρά του.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα