Ι.-Η ∆ΙΑΠΙΣΤΩΣΗ είναι γενική: ∆εν υπάρχουν σήµερα ηγέτες µε την πραγµατική σηµασία της λέξης… Οι περισσότεροι κυβερνώντες είναι “ηγετίσκοι” αναλώσιµοι, των οποίων οι ορίζοντες απλώνονται µέχρι τις επόµενες εκλογές. ∆ιαχειριστές της καθηµερινότητας, αγνοούν πολλές φορές την ίδια την πραγµατικότητα· άλλοτε συγκαλείπτοντας θανατηφόρα εγκλήµατα/σφάλµατα (πιθανόν άλλων), άλλοτε καθυστερώντας δικαστικές προσφυγές ή και αποφάσεις, και άλλοτε χρυσώνοντας το χάπι της αποτυχίας τους, µε ανέφικτες υποσχέσεις και συστάσεις… επιτροπών! Τρέµουν το πολιτικό κόστος, αν και η λήψη ενός αποτελεσµατικού µέτρου, θα µπορούσε κάλλιστα να αναπληρώσει το οποιοδήποτε κόστος. ∆εν το τολµούν, γιατί είναι “αθύρµατα” παλαιοπολιτικών νοοτροπιών…
ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ κυβερνώντες, σε Ελλάδα και υπόλοιπο κόσµο, βασίζονται σε τρεις παραµέτρους, κατά την άποψή µας:
• στη χαρισµατικότητά τους (ελλείπει παντελώς), ή στον κυνισµό και την απληστία τους που πηγάζει από την ισχύ τους (Τραµπ, Ερντογάν, Πούτιν)
• στην πλαισίωσή τους από ικανότατους συνεργάτες (που όµως, τους αλλάζουν κατά το δοκούν, χάνοντας έτσι λύσεις προβληµάτων και οδηγώντας λαούς σε α π ό γ ν ω σ η.
• στους ολιγάρχες ή πετρελαιάδες (Πούτιν, Τραµπ), µε ένα υπόβαθρο καθαρά στρατοκρατικό, δικτατορικό (Ερντογάν, Σι Τζινπίνγκ κ.ά.) ή σε δικτατορίες ισλαµοφασιστικών ιερατείων (Ιράν)…
ΙΙ. Ο ΗΜΕΤΕΡΟΣ πρωθυπουργός, πλην της φυσιολογικής φθοράς µετά από 7 έτη συνεχούς διακυβέρνησης, αποδεικνύεται σήµερα “λίγος” µπροστά στη συσσώρευση προβληµάτων εγγενών ή δηµιουργηµένων κατά τη διάρκεια της θητείας του (αγροτικό). ∆είχνει να είναι εγκλωβισµένος µεταξύ ατολµίας και… βεβαιότητας(!) περί δηµοσκοπικής πρωτιάς! Αλλά, η επικαιρότητα είναι ταχύτατη, τα γεγονότα µάς υποσκελίζουν, ο κόσµος για τον Τραµπ µεταβάλλεται ραγδαία, οι αντιστάσεις των Ευρωπαίων είναι σπασµωδικές, αν όχι χαλαρές, ο πόλεµος στην Ουκρανία δεν φαίνεται να έχει τέλος και η παγκόσµια αστάθεια εντείνεται αντί να συρρικνώνεται.
ΕΤΣΙ, όπως µεταβάλλεται ραγδαία ο παγκόσµιος χάρτης, σε λίγο, ελλείψει στοιχειωδώς προνοητικών ηγετών στην περιοχή µας, θα έχουµε ξαναµοίρασµα της Μεσογείου, χωρίς τη δική µας συµµετοχή! Και δεν θα φταίει η Ιστορία: αυτή προειδοποίησε, ευθύς αµέσως µετά την πτώση της Σοβιετίας (1989) για το “ξαναµοίρασµα του κόσµου”… Αλλά, εµείς “µοιραίοι και άβουλοι” απλά αναµένουµε… τί θα αποφασίσει ένας τυχάρπαστος χαοτικός “Γαργαντούας”, ο Τραµπ.
