Παρασκευή, 5 Μαρτίου, 2021

Δέκα όμορφα χρόνια στο 16ο Διαπολιτισμικό Δημοτικό Σχολείο Χανίων

Το 16ο Διαπολιτισμικό Δημοτικό Σχολείο Χανίων είναι το σχολείο της γειτονιάς, στο οποίο ξεκίνησε ο πρώτος κύκλος της σχολικής ζωής των δύο παιδιών μου με διαφορά τεσσάρων χρόνων. Είναι το σχολείο που μετέτρεψε τα δειλά και διστακτικά βήματα των δύο μικρών αγοριών σε σταθερό βηματισμό. Είναι η δεύτερη οικογένεια που κάθε μέρα μπόλιαζε τα μικρά βλαστάρια -εκτός από γνώσεις- με αρχές, αξίες και ιδανικά ανεκτίμητα και απαραίτητα για τον άνθρωπο, για την ύπαρξή του, αλλά και τη συνύπαρξή του με τους άλλους, την αυτοεκτίμηση, τον σεβασμό, τη συνέπεια, την υπευθυνότητα, την αλληλεγγύη, την ανιδιοτέλεια, την αναγνώριση της αξίας του Αλλου, την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, την αξιοπρέπεια την ώρα της ήττας και τη μετριοφροσύνη τη στιγμή της νίκης και της υπεροχής. Είναι το σχολείο που διέλυε μέρα με τη μέρα τα σύννεφα ανησυχίας, ανασφάλειας, ενδοιασμών και προκαταλήψεων που θόλωναν το μυαλό και την κρίση μου κάποιες φορές, όπως συμβαίνει εξάλλου με όλους τους γονείς, αφού θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας. Ετσι οικοδομήθηκε μια σχέση εμπιστοσύνης που κράτησε δέκα ολόκληρα χρόνια. Ενας κύκλος ζωής που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες, εγγράφοντας μέσα του πολύτιμες όμορφες εμπειρίες, δυνατές συγκινήσεις, απρόοπτα ευχάριστα, αλλά και δυσάρεστα, προβλήματα που δεν εμπόδισαν όμως την εκπαιδευτική κοινότητα να παραγάγει πολύ αξιόλογο έργο και που ξεπεράστηκαν χάρη στη συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων, στην καλή θέληση και την καλοπροαίρετη διάθεση και των δύο πλευρών. Υπήρξαν και στιγμές πολύ οδυνηρές. Και οι δύο πλευρές θρηνήσαμε για την απρόσμενη απώλεια αγαπημένων προσώπων. Απώλειες που μας έκαναν να επαναπροσδιορίσουμε προς το καλύτερο τη στάση μας απέναντι στη ζωή. Το δεύτερο παιδί μου πριν από λίγες μέρες αποχαιρέτησε το σχολείο του, κουβαλώντας και αυτό μαζί του την πολύτιμη παρακαταθήκη των δασκάλων του: «Τους Λαστρυγόνας και τους Κύκλωπες, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου». Ηταν βαθιά η συγκίνηση που ένιωσα ως γονέας τη μέρα του «αποχωρισμού» της οικογένειάς μου από το «σπίτι» και την «οικογένεια» του 16ου Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου. Γιατί έτσι βιώσαμε τη σχέση αυτή δέκα χρόνια τώρα. Και θα είναι πάντα για την οικογένειά μου μια σχέση ζωής. Δυνατή, ανθεκτική στο χρόνο και ανεκτίμητης αξίας.

 

Μαρία Κρέτση – Ροντήρη

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες