Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου, 2020

Χριστουγεννιάτικο ποίημα

Στην πόλη στολίζουν με φωτάκια δέντρα, αυλές και μπαλκόνια και βιάζομαι κι εγώ το πνεύμα των Χριστουγέννων να καλωσορίσω γιατί φέρνει μια μελαγχολία ήρεμη συνθήκη απαραίτητη των γιορτών με την δική μου χαμογελαστή μελαγχολία να ταιριάξει. Δεν έχουν τα διαμερίσματα τζάκια με ψηλές καμινάδες να σε ρίξω να τσουρουφλιστείς, να καείς εσένα που τόσα δώρα μου έκαν

ες, τόσα χρόνια τώρα και δεν μου άφησες τίποτα να ποθώ χρήσιμο ή αχρείαστο από τις επιλογές που στην αγορά θα είχα τέτοιες μέρες -λέμε άγιες…

Στολίζει και ο θεός τα βουνά με το πρώτο χιόνι λευκό μα άγριο και το κρύο στην πλατεία και τους δρόμους θερίζει αν καταφύγιο δεν έχεις μια αγκαλιά ζεστή να σε βολέψει και ενέχυρο στα μαγαζιά αφήνεις ένα σκέτο “χρόνια πολλά”.

Στην μνήμη του πατέρα μου Δημήτρη

 

Νικόλας Κακατσάκης

03/12/2018 – 23/11/2019

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες