Το κόµικς «Χωριόρρορ», µια συλλογή ιστοριών τρόµου, αποτελεί αυτοέκδοση που εκδόθηκε τον Μάιο του 2025. ∆ηµιουργήθηκε από δέκα δηµιουργούς κόµικς: Αριάδνη Τζουνάκου, Νίκη Σπανού & Ηλίας Κυριαζής, Φίλιππος Βλάχος, Στέλλα Στεργίου, Λεν Γώγ, Σµαρ, Στηβ Στιβακτής, Μαξ Ρου, Αύγουστος Κανάκης και εµπεριέχει εννέα ιστορίες τρόµου εµπνευσµένες από το χωριό και τις κρυφές ιστορίες που βρίσκουµε πάντα στην ελληνική ύπαιθρο.
Μύθοι και φολκόρ στοιχεία
Κοινό σηµείο των εννέα ιστοριών είναι ότι διαδραµατίζονται σε χωριά ελληνικά (σε δύο ιστορίες αναφέρονται και οι περιοχές: Χανιά και Καλάβρυτα αντίστοιχα) και απεικονίζεται η φύση, τα σπίτια, οι κάτοικοι του χωριού, το νεκροταφείο. Έµπνευση για τις ιστορίες αποτελούν διαφορετικοί µύθοι, οι οποίοι είναι καθολικοί αλλά εµφανίζονται και µε πιο φολκλόρ χαρακτηριστικά όπως είναι οι νύµφες ή ο βουρκόλακας. Η φύση δεν αποτελεί απλώς το σκηνικό, ζωντανεύει και δίνει την ατµόσφαιρα των ιστοριών. Έτσι, όταν σκοτεινιάζει, παράξενα πράγµατα µπορούν να συµβούν. Περίεργες γυναικείες µορφές, νεράιδες, βρυκόλακες, ζώα που µιλάνε, σπίτια που αποκτούν περίεργες δεξιότητες, νεκροί που σηκώνονται από τον τάφο. Η µεταφυσική, η παράδοση, η φαντασία γεννούν ιστορίες τροµακτικές… αλλά και τα ανθρώπινα αδιέξοδα δίνουν µορφή στα τέρατα.
Θεµατικές σχετικές µε την ανθρώπινη αγωνία
Οι ιστορίες ιχνογραφούν θέµατα διαχρονικά, τα οποία µε τρόπο βίαιο, µεταφυσικό αλλά και συµβολικό – ποιητικό αποτυπώνουν το ανθρώπινο δράµα. Η αναζήτηση της αθανασίας, η κοινωνική ντροπή και η κατακραυγή του κόσµου, η µοναξιά, ο ρατσισµός για το διαφορετικό αποτελούν κεντρικές θεµατικές των ιστοριών. Η βία εµφανίζεται ανελέητη, καθηλωτική, τις περισσότερες φορές για να αποδώσει δικαιοσύνη – πολλές φορές ως αποτέλεσµα αυτοκαταστροφής ή απέραντης απελπισίας.
Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πως οι ιστορίες ακροβατούν µε επιτυχία µεταξύ ρεαλισµού και µεταφυσικού, χωρίς να χάνουν την αληθοφάνειά τους. Σε αυτό συµβάλλει η οικειότητα που δηµιουργούν οι παγκόσµιοι θρύλοι αλλά και ο τόπος του χωριού που κάνει τον αναγνώστη εύκολα να εισβάλει στη ιστορία και να βρεθεί στη θέση των χαρακτήρων. Ταυτόχρονα, οι συγκρούσεις, τα προβλήµατα των ηρώων δεν µοιάζουν τόσο µακρινά. Η αποδοχή των άλλων και η αποδοκιµάσια του κοινωνικού περίγυρου φαίνεται να επανέρχεται σε αρκετές ιστορίες. Η απόρριψη λόγω της διαφορετικότητας σε επίπεδο επιλογών ζωής ή ακόµη και σεξουαλικής ταυτότητας εµφιλοχωρεί σε αρκετές ιστορίες.
Εικονογραφώντας τον τρόµο
Εννέα διαφορετικές ιστορίες κόµικς αποτυπώνουν τον τρόµο στη συλλογή «Χωριόρρορ». Το εξώφυλλο του κόµικς θυµίζει χωριάτικο κέντηµα ή και παραδοσιακό µοτίβο υφαντού. Κοινό σηµείο των εικονογραφήσεων το ασπρόµαυρο σκίτσο, το οποίο είναι ιδιαίτερα ταιριαστό λόγω της θεµατικής. Σαν ιστορίες παλιές που τις ξανακούµε, µε λιγοστό φως ή µόλις νυχτώσει, τα ασπρόµαυρα σκίτσα υποβάλλουν τον τρόµο, προετοιµάζουν τη φρίκη, µας καλούν να µείνουµε σιωπηλοί. Οι ιστορίες επίσης ακροβατούν µεταξύ ρεαλιστικών και πιο υπερβατικών σκηνικών αποδίδοντας µε επιτυχία τον τρόµο που παραµονεύει σε ασφαλή µέρη.
Στην ιστορία «Το µαντήλι της νεράιδας» της Στέλλας Στεργίου είναι εντυπωσιακή η µεταµόρφωση της νεράιδας από νεράιδα σε νοικοκυρά και πάλι σε νεράιδα µέσα από διαφορετικές γραµµές. Όπως, επίσης, εντυπωσιακή είναι η διάταξη των καρέ στην ιστορία «Σπίτι» της Νίκης Σπανού και Ηλία Κυριαζή. Αντίστοιχα, η ιστορία «Αµνός» του Μαξ Ρου θυµίζει χαρακτικό, ενώ η «Προσευχή της Ποτιώς» του Στηβ Στιβακτή αποτυπώνει εντυπωσιακά το ξύπνηµα της Ποτιώς από τον τάφο και θυµίζει το δηµοτικό τραγούδι «Του Νεκρού Αδελφού», το ξύπνηµα του Κωσταντή.
Στην «Αιωνιότητα» της Αριάδνης Τζουνάκου ο τρόµος αποτυπώνεται στο µεγαλείο του, µε εικόνες βίαιες, δηµιουργώντας όµως και φιλοσοφική διερώτηση η ιστορία της. Στην ιστορία «Άπατρις» του Φίλιππου Βλάχου πρωτοτυπεί η διάταξη της αφήγησης και οι διαφορετικοί τρόποι που έχει επιλέξει για να αφηγηθεί την ιστορία. Στη «Νυχτοθάλασσα» του Αύγουστου Κανάκη η ιστορία κινείται σε δύο επίπεδα, ρεαλισµού και φαντασίας – µε τη συµβολική αποτύπωση να είναι ιδιαίτερα ελκυστική. Τέλος, στην ιστορία «εις λήθην» (Σµαρ), ένταση δηµιουργούν τα σκοτεινά πλάνα και στην ιστορία «Βουρκόλακας» (Λεν Γώγ) η αγωνία κορυφώνεται και χτίζεται σταδιακά η κορύφωση.
γραμμοσκιάσεις… Zgur
