Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους αφέθηκε ο επίσκοπος που φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση αγοραπωλησίας έκτασης στην περιοχή του Σταυρού, από την εισαγγελέα και τον ανακριτή Χανίων.
Στον επίσκοπο επιβλήθηκε εγγυοδοσία 150.000 ευρώ (με προσομοίωση οικοπέδου) και υποχρέωση εμφάνισης στο ΑΤ της περιοχής του στις 5 κάθε μήνα ενώ δεν του επιβλήθηκε απαγόρευση από τη χώρα.
Οι συνήγοροι του επισήμαναν πως η κατηγορία σε βάρος του αφορά την απιστία και δεν υπάρχει στη δικογραφία κανένα βίντεο και κανένα ηχητικό.
Οι συνήγοροι του μίλησαν στους δημοσιογράφους και αναφέρθηκαν στην υπόθεση.
Πιο συγκεκριμένα ο Γιώργος Φραντζεσκάκης τόνισε πως «ο ιερωμένος εμφανίστηκε ενώπιον της κ. Ανακρίτριας και της κ. Εισαγγελέως, αναλυτικά εξέθεσε τους ισχυρισμούς του. Αρνείται τις κατηγορίες, υπάρχει μόνο μια κατηγορία, γιατί ακούγονται διάφορα πράγματα ότι τάχα μου υπάρχουν ηθικές αυτουργίες σε άλλες παράνομες πράξεις. Υπάρχει μόνο μια κατηγορία της απιστίας. Η άποψη της υπεράσπισης είναι ότι και σε νομικό επίπεδο αυτή η κατηγορία σε καμία περίπτωση δεν στοιχειοθετείται, όμως εμείς δεν σταθήκαμε μόνο στο νομικό επίπεδο αλλά και στην ανάδειξη όλων αυτών των πραγματικών περιστατικών που αποδεικνύουν μετά πάσας βεβαιότητας ότι ο συγκεκριμένος ιερωμένος είναι αθώος, δεν έχει τελέσει την πράξη που του αποδίδεται. Δυστυχώς έχει βρεθεί μέσα σε μια καταιγίδα ένεκα κάποιων εξελίξεων γνωστές σε όλους σας που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στα Χανιά, ωστόσο αυτό δεν απομειώνει καθόλου το γεγονός ότι είναι αθώος και ευελπιστούμε αν όχι με κάποια βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών σίγουρα με μια απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου θα απαλλαγεί από την κατηγορία που του αποδίδεται».
Στη συνέχεια ο κ. Φραντζεσκάκης μίλησε για «φήμες και κακοήθειες που μιλούσαν για εντάλματα συλλήψεων σε βάρος του ιερωμένου. Αυτό το οποίο θέλω να ξεκαθαρίσω είναι ότι ουδέποτε εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του, από την πρώτη στιγμή έθεσε εαυτόν στη διάθεση των ανακριτικών αρχών και όταν τελικά κλήθηκε εμφανίστηκε ο ίδιος και εξέθεσε τις απόψεις του ενώπιον της κ. Ανακρίτριας και της κ. Εισαγγελέας».
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΙΝΤΕΟ
Τόσο ο κ. Φραντζεσκάκης όσο και ο έτερος συνήγορος Διονύσης Βέρρας στην ερώτηση των “Χ.ν.” για το αν υπάρχει βίντεο ή ηχητικό όπως ακούγεται σε διάφορες συνομιλίες τόνισαν πως «στη δικογραφία δεν υπάρχει, και εφόσον δεν υπάρχει εκεί για μας δεν υπάρχει.»
Στη συνέχεια τέθηκε το θέμα του εγγράφου με το οποίο ο επίσκοπος φέρονταν να αποποιούνταν από την ιδιοκτησία της μονής έκταση στο Σταυρό με τον κ. Φραντζεσκάκη να ξεκαθαρίζει πως όταν ο ιερωμένος υπέγραψε το έγγραφο αυτό «δεν είχε καμία διαχειριστική εξουσία (στην περιουσία) επομένως και νομικά δεν στέκει το αδίκημα της απιστίας, αλλά και στα πραγματικά περιστατικά το περιεχόμενο του εγγράφου αναφέρει την ακριβή αλήθεια και την πραγματικότητα ότι η επίδικη έκταση, μιλάμε για το βουνό ανατολικά της παραλίας του Σταυρού δεν περιλαμβάνεται στα 700 στρ. που διεκδίκησε η εκκλησία (το μοναστήρι) μετά από πολλά έτη δικαστικών αγώνων. » Διευκρίνισε πως υπάρχει απόφαση του Αρείου Πάγου του 2002 που ρυθμίζει την ιδιοκτησία των 700 στρ. στα πεδινά του Σταυρού με συντεταγμένες και τοπογραφικό.
Στη συνέχεια ο κ. Βέρρας υπογράμμισε πως οι περιοριστικοί όροι μπήκαν λόγω του «τεράστιου θορύβου γύρω από τον γέροντα» και ότι «με οποιαδήποτε άλλο κατηγορούμενο με αυτή τη συγκεκριμένη δικογραφία , να πηγαίναμε εγώ και ο συνάδελφο μου, θα φεύγαμε ελεύθερα. Δεν υπάρχει καμία απιστία από άποψη νομική, είναι αστεία και ως κατηγορία. Κάποιες θέσεις είναι προνομιούχες, ένας πολιτικός, ένας βουλευτής, ένας δικηγόρος, ένας σπουδαίος δημοσιογράφος, ένας κρατικός λειτουργός, ένας αξιωματικούς αν όμως σε στοχοποιήσουν η θέση σου είναι μειονέκτημα! Πιστέψτε με για αυτό, όταν άρχισε να γίνεται αυτός ο θόρυβος για τον άνθρωπο αυτό η θέση του ήταν βάρος για αυτόν. Ένας άλλος κατηγορούμενος για τον οποίο δεν θα υπήρχε δημοσιότητα δεν θα υπήρχε κανένας περιοριστικός όρος. »
Υπογράμμισε το ότι δεν επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου, κάτι πολύ σημαντικό και επανέλαβε πως για κάθε δικαστή, εισαγγελέα, δικηγόρο υπάρχει μια δικογραφία και «σε αυτήν αναφερόμαστε και σε αυτή απαντάμε. Τα υπόλοιπα όλα δεν υπάρχουν, τα βίντεο, τα διαβιβαστικά για μας δεν υπάρχουν, ότι υπάρχει μέσα στη δικογραφία. Δεν υπάρχει κανένα βίντεο στη δικογραφία. Πουλάει, ακούγεται ωραία, σκανδαλίζει αλλά δεν υπάρχει».
Απορώ γιατί αναφέρεται απλώς “επίσκοπος”. Δεν έχει όνομα; Μόνο όταν ευλογεί (και τον “ευλογούν”…) το θυμόμαστε;
Ένας επίσκοπος δεν είναι οποιοδήποτε πρόσωπο. Εκτός από το ότι εκ της θέσεως και του αξιώματος που έχει είναι πρόσωπο διακεκριμένο, οφείλει, με δική του πρωτοβουλία, να μην κρύβεται. Οφείλει να έχει το σθένος να παρουσιαστεί στην κοινωνία που τον περιβάλλει και να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις. Τυπικά αρμόδια να ακούσει αυτές τις εξηγήσεις είναι η Πολιτεία διά των αρμοδίων οργάνων της, στην ουσία όμως, επειδή πρόκειται για κληρικό, η κοινωνία είναι αυτή που όχι απλώς ζητάει αλλά απαιτεί να ακούσει αυτές τις εξηγήσεις.. Αν ένας κληρικός, και μάλιστα επίσκοπος, ζητάει από τους πιστούς να προσέρχονται για εξομολόγηση και με παρρησία ενώπιον του Θεού να ομολογούν τα πταίσματά τους, πρέπει και ο ίδιος με την αυτή και με μεγαλύτερη παρρησία να εμφανίζεται μπροστά στους ανθρώπους και να εξηγεί τι έχει συμβεί, ακόμη και αν θεωρεί ότι είναι αθώος.
Είναι πράγματι θλιβερό το ότι ουκ ολίγοι εκκλησιαστικοί άνδρες δεν καταλαβαίνουν ότι με τον τρόπο τους απομακρύνουν ή και διώχνουν τον κόσμο από την Εκκλησία. Έχουν μείνει, φαίνεται, στο “άξιος” που ακούστηκε κατά τη χειροτονία τους, δεν τους απασχολεί όμως το ότι στη ζωή παραμονεύει το “ανάξιος” – και μόνον αυτοί θα είναι υπεύθυνοι για το αν κάποια στιγμή ο κόσμος τούς χαρακτηρίσει με αυτόν τον ονειδιστικό χαρακτηρισμό.
Ίσως είναι χρήσιμο, ή και απαραίτητο, να προσθέσω στο προηγούμενο σχόλιό μου τούτο:
Όταν είχαν οδηγήσει τον Ιησού ενώπιον του Πιλάτου, μεταξύ των απαντήσεων που έδωσε στις ερωτήσεις ήταν και η εξής: «ἐγὼ παρρησίᾳ λελάληκα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντες οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν» (Κατά Ἰωάννην, 18, 20). Ένας επίσκοπος, ο οποίος βρίσκεται εις τύπον Χριστού, οφείλει να διακρίνεται και από την παρρησία με την οποία ο Χριστός μιλούσε, ακόμη και μπροστά στους δικαστές του. Είτε άδικα είτε δίκαια τον κατηγορούν, οφείλει να μην κρύβεται Ο Χριστός δεν κρύφτηκε ποτέ και από κανέναν.·
, ,
. ,
·
, ,
.