Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου, 2022

Γιάννης Πολυράκης

154 άρθρα

Η Αξιοκρατία

Κάθισε αποσταμένη η Αρετή, στο ριζιμιό λιθάρι… Τούτη η κόρη που εδιάβηκε, την κούρασε. Της ζήτησε να της βάλει στο δισάκι, πραμάτειες που δε...

Ένας άγγελος μιλεί στη μητέρα του…

Η κυρά Φροσύνη άφησε ένα βαθύ στεναγμό και σιώπησε, με το στόμα ανοιχτό. Η τεθλασμένη γραμμή στο monitor άρχισε να μετατρέπεται σε ευθεία…έγινε ευθεία!...

Δεν είναι πάντα αδέλφια όσοι βγαίνουν από την ίδια μήτρα…

Το φλογερό άρμα του θεού-ήλιου φάνηκε στο διάσελο της Ανατολής εις την αντικρινή κορφή, κι απόδιωξε τα κρέπια της νύχτας της αφέγγαρης απ’ το...

Για δυο μέτρα γης…

Ο παππούς, ο γέρο-Κρητικός με την ολύμπια φυσιογνωμία και τη δασύτριχη λευκή γενειάδα που κίναγε από τις παρυφές της κατάλευκης κεφαλής και τέλειωνε στα...

Ένα παιδί μιλεί στον Άγγελο του…

«Ένα παιδί είναι η άποψη του Θεού ότι η ζωή πρέπει να συνεχιστεί». Carl Sandburg, 1878-1967, Αμερικανός ποιητής Α΄. Αντί Προλόγου Κάποιος ανώνυμος σοφός, είχε πει: “Παιδί,...

Ο αετός και η όρνιθα

…Περήφανα κοιτούσε από ψηλά τη γη ο χρυσαετός. Σπάθιζε τον αγέρα και βουτούσε, ανέβαινε ψηλά, πολύ ψηλά, κουκκίδα σκοτεινή στο γαλαζόθωρο τ’ απείρου. Κι...

Το παράπονο της Μάνας Γης

…Κίνησε η Μάνα Γη η ζωοδότρα, να βρει τον Πλάστη να του πει κάθε παράπονο που’ χε συνάξει στο διάβα του αιώνιου στροβιλισμού της,...

Το σύνδρομο της Μήδειας*…

Δεν είν’ ο Κάιν μοναχός στην Ιστορία, που θέλει θύμα και φονιά στο ίδιο σπίτι. Υπάρχουν γεγονότα φρικωδέστερα π’ έρχονται απ’ τα παλιά μα...

Ο τυφλός…

Ήρθε απ’ το σκοτάδι εις το φως, μα δεν το είδε. Δεν ήξερε και πως υπάρχει. Του ’παν πως είναι ένας ήλιος λαμπερός που...

Διαβάτης του Κόσμου…

Βρέθηκε κάποτε στην ίδια Γη. Ερώτησε: «Ποιος μ’ έφερε»; Τ’ απάντησαν: «Η μάνα». Και πάλι ξαναρώτησε: «Και πού με βρήκ’ η μάνα»; Τ’ απάντησαν: «Σπορά της φύτρας του...

Στη μάνα που’ χασε παιδί

Είναι κοντά σου μάτια μου το σπλάχνο σου εκείνο, σαν δεν πεθαίνει ο άνθρωπος -παραγγελιά σ' αφήνω- να το θυμάσαι κάθ' αυγή, λιόγερμα και τη νύχτα, ας...

Αισώπειος Λόγος: Η μύγα και ο χρυσοκάνθαρος…

…Πετούσε εδώ κι εκεί η μύγα ζουζουνίζοντας ανέμελα και λεύτερα. Μικρά τα διάφανα φτεράκια της, τη φέρνανε ολόγυρα, και κείνη τρύγαγε με τη μικρή...

Δεν σε φοβάμαι Χάροντα…

«Φιλοσοφία εστί μελέτη θανάτου» Α΄. Αντί Προλόγου Πλάτων (427-347 π.Χ.) Έτος μηδέν: Τέλειωσε ο προφητικός ο λόγος της Πυθίας και από το Μαντείο έμειναν λίγες κολόνες...

Αναφορά στον Καζαντζάκη…

Σοφέ μέντορά μου, Με πνίγει η μοναξιά στην πολυάνθρωπη την απλωσιά της πόλης-της κάθε πόλις - καθώς: Εγώ ’μαι πετρογέννητος γκρεμνομεγαλωμένος και μου’ λαχε στα χαμηλά να ζω, στον...

Το μυστήριο της ύπαρξης…

Ροβόλησε ένα πρωί από μια ζωοφόρο άβυσσο: Τη Μήτρα. Ήλθε στο φως απ’ το σκοτάδι, απροσκάλεστος… …Περπάτησε στο μονοπάτι που συνάντησε. Χιλιόμορφο, χιλιοπερπατημένο και τραχύ,...

Ενόραση ψυχής…

Κοίταξε γύρω του… Τα πρώτα φύλλα στα φυλλοβόλα, υπάκουα στο αιθυλένιο που βύζαιναν από τα στήθη της φυτομάνας, άρχιζαν να κιτρινίζουν και να πέφτουν,...

Άνθρωπε, πού πας;

“Δεν υπάρχει κανένα ζωντανό πλάσμα που αναπνέει ή έρπει στη γη που να είναι πιο άθλιο από τον άνθρωπο…” Όμηρος “…Και είπεν ο Θεός: Ας κάμωμεν...

Παραμύθι χωρίς όνομα…

Mια φορά κι ένα καιρό, σε μια μακρινή γωνιά της γης, ένα πανέμορφο λιβάδι απλωνόταν από τις παρυφές ενός θεόρατου βουνού μέχρι την ακροθαλασσιά....

Παραμύθι χωρίς όνομα…

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια μακρινή γωνιά της γης, ένα πανέμορφο λιβάδι απλωνόταν από τις παρυφές ενός θεόρατου βουνού μέχρι την ακροθαλασσιά....

Το άδηλον αύριο…

«Ουδείς γιγνώσκει τι μετ’ αύριον ή τι μεθ’ ώραν…» Φωκυλίδης, ~5ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μίλητο …Σαν ρόδισε η αυγή η ηλιοθώρητη και...

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Μικρές αγγελίες

aggelies

Ο κρητικός τύπος σήμερα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα