Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου, 2021

Γιάννης Πολυράκης

149 άρθρα

Ο αετός και η όρνιθα

…Περήφανα κοιτούσε από ψηλά τη γη ο χρυσαετός. Σπάθιζε τον αγέρα και βουτούσε, ανέβαινε ψηλά, πολύ ψηλά, κουκκίδα σκοτεινή στο γαλαζόθωρο τ’ απείρου. Κι...

Το παράπονο της Μάνας Γης

…Κίνησε η Μάνα Γη η ζωοδότρα, να βρει τον Πλάστη να του πει κάθε παράπονο που’ χε συνάξει στο διάβα του αιώνιου στροβιλισμού της,...

Το σύνδρομο της Μήδειας*…

Δεν είν’ ο Κάιν μοναχός στην Ιστορία, που θέλει θύμα και φονιά στο ίδιο σπίτι. Υπάρχουν γεγονότα φρικωδέστερα π’ έρχονται απ’ τα παλιά μα...

Ο τυφλός…

Ήρθε απ’ το σκοτάδι εις το φως, μα δεν το είδε. Δεν ήξερε και πως υπάρχει. Του ’παν πως είναι ένας ήλιος λαμπερός που...

Διαβάτης του Κόσμου…

Βρέθηκε κάποτε στην ίδια Γη. Ερώτησε: «Ποιος μ’ έφερε»; Τ’ απάντησαν: «Η μάνα». Και πάλι ξαναρώτησε: «Και πού με βρήκ’ η μάνα»; Τ’ απάντησαν: «Σπορά της φύτρας του...

Στη μάνα που’ χασε παιδί

Είναι κοντά σου μάτια μου το σπλάχνο σου εκείνο, σαν δεν πεθαίνει ο άνθρωπος -παραγγελιά σ' αφήνω- να το θυμάσαι κάθ' αυγή, λιόγερμα και τη νύχτα, ας...

Αισώπειος Λόγος: Η μύγα και ο χρυσοκάνθαρος…

…Πετούσε εδώ κι εκεί η μύγα ζουζουνίζοντας ανέμελα και λεύτερα. Μικρά τα διάφανα φτεράκια της, τη φέρνανε ολόγυρα, και κείνη τρύγαγε με τη μικρή...

Δεν σε φοβάμαι Χάροντα…

«Φιλοσοφία εστί μελέτη θανάτου» Α΄. Αντί Προλόγου Πλάτων (427-347 π.Χ.) Έτος μηδέν: Τέλειωσε ο προφητικός ο λόγος της Πυθίας και από το Μαντείο έμειναν λίγες κολόνες...

Αναφορά στον Καζαντζάκη…

Σοφέ μέντορά μου, Με πνίγει η μοναξιά στην πολυάνθρωπη την απλωσιά της πόλης-της κάθε πόλις - καθώς: Εγώ ’μαι πετρογέννητος γκρεμνομεγαλωμένος και μου’ λαχε στα χαμηλά να ζω, στον...

Το μυστήριο της ύπαρξης…

Ροβόλησε ένα πρωί από μια ζωοφόρο άβυσσο: Τη Μήτρα. Ήλθε στο φως απ’ το σκοτάδι, απροσκάλεστος… …Περπάτησε στο μονοπάτι που συνάντησε. Χιλιόμορφο, χιλιοπερπατημένο και τραχύ,...

Ενόραση ψυχής…

Κοίταξε γύρω του… Τα πρώτα φύλλα στα φυλλοβόλα, υπάκουα στο αιθυλένιο που βύζαιναν από τα στήθη της φυτομάνας, άρχιζαν να κιτρινίζουν και να πέφτουν,...

Άνθρωπε, πού πας;

“Δεν υπάρχει κανένα ζωντανό πλάσμα που αναπνέει ή έρπει στη γη που να είναι πιο άθλιο από τον άνθρωπο…” Όμηρος “…Και είπεν ο Θεός: Ας κάμωμεν...

Παραμύθι χωρίς όνομα…

Mια φορά κι ένα καιρό, σε μια μακρινή γωνιά της γης, ένα πανέμορφο λιβάδι απλωνόταν από τις παρυφές ενός θεόρατου βουνού μέχρι την ακροθαλασσιά....

Παραμύθι χωρίς όνομα…

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια μακρινή γωνιά της γης, ένα πανέμορφο λιβάδι απλωνόταν από τις παρυφές ενός θεόρατου βουνού μέχρι την ακροθαλασσιά....

Το άδηλον αύριο…

«Ουδείς γιγνώσκει τι μετ’ αύριον ή τι μεθ’ ώραν…» Φωκυλίδης, ~5ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μίλητο …Σαν ρόδισε η αυγή η ηλιοθώρητη και...

Ζητείται Ελληνας…

Αντί Προλόγου Ο Διογένης ο κυνικός (412-323 π.Χ.), έζησε την περίοδο όπου μειώθηκε η προσήλωση των Ελλήνων στα Ελευσίνια (και τα λοιπά) Μυστήρια της Αρχαίας...

Το αθάνατο ελληνικό πνεύμα…

Α. Αντί Προλόγου Στη νοτιοανατολική άκρη της Ευρώπης, η μάνα–Φύση, καθισμένη στον αργαλειό του Χρόνου, ύφανε με πλέρια μαστοριά και υπομονή ένα γεωγραφικό υφάδι που...

Η αύρα και ο χρόνος

Σαν σταματάς το διάβα σου στο γύρισμα του χρόνου και στους στροβίλους της ανάμνησης περνάς, δεν έχεις περιθώρια αναδρομής στα πίσω μητ’ευκαιρία δεύτερη τα ίδια να διαβείς. `Εχ’η...

Οι ψυχές

Πού βρίσκονται αλήθεια οι ψυχές, σε ποια διάσταση κινούνται μες στο χάος, έχουν ξεχάσει το κορμί που ως τα’ ψες ήταν συντρόφεμα μέχρι να’ρθεί ο Χάρος; Εχουνε άραγε...

Πανδημίες στους αιώνες…

Πρόλογος Πανδημία από τις ελληνικές λέξεις παν (όλος) και δήμος (πληθυσμός) είναι μια επιδημία λοιμωδών ασθενειών που εξαπλώνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε μια μεγάλη...

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Μικρές αγγελίες

aggelies

Ο κρητικός τύπος σήμερα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες