Μια πολυεπίπεδη παγκόσµια κρίση προκαλεί η ραγδαία κλιµάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Εκπέµποντας ένα κοινό, δραµατικό σήµα κινδύνου, Έλληνες και Κύπριοι ευρωβουλευτές από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους τοποθετήθηκαν από το Στρασβούργο, στο περιθώριο της Ολοµέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, µιλώντας στο δίκτυο περιφερειακών µέσων GR Media («Χανιώτικα νέα», «Χρόνος» Κοζάνης, Trikalavoice.gr και τηλεόραση «∆έλτα» Έβρου).
Άπαντες, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για άµεσες απειλές που χτυπούν τον πυρήνα της ασφάλειας και της οικονοµίας.
Η Σούδα και οι προθέσεις που «δεν πείθουν»
Στην απειλή που συνιστά για τη χώρα µας η παρουσία αµερικανονατοϊκών βάσεων, µε επίκεντρο τη Σούδα στάθηκε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης.
Ο κ. Παπαδάκης ήταν καταπέλτης απέναντι στις Ηνωµένες Πολιτείες και το Ισραήλ, χαρακτηρίζοντας την εναντίον του Ιράν ως «ιµπεριαλιστική, γκανγκστερική επίθεση». Όπως υποστήριξε, τα προσχήµατα περί πυρηνικών απειλών ή ευαισθησίας για τα δικαιώµατα των γυναικών είναι «γελοία» και δεν πείθουν κανέναν, ειδικά από τη στιγµή που οι ίδιες δυνάµεις έχουν ως στενούς συµµάχους χώρες όπως η Σαουδική Αραβία.
Σύµφωνα µε τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, το πραγµατικό υπόβαθρο της αιµατοχυσίας -η οποία περιλαµβάνει πλέον και τη χερσαία εισβολή και τους πολύνεκρους βοµβαρδισµούς στον Λίβανο- είναι ο σφοδρός ανταγωνισµός ανάµεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα για την παγκόσµια πρωτοκαθεδρία. Οι ΗΠΑ αναζητούν διευρυµένο «ζωτικό χώρο» για να ελέγξουν το εµπόριο και τους ενεργειακούς δρόµους, σχέδιο που συγκρούεται µετωπικά µε τον κινεζικό «∆ρόµο του Μεταξιού», σηµείωσε ο κ. Παπαδάκης.
Το πιο ανησυχητικό σκέλος των δηλώσεων του κ. Παπαδάκη αφορούσε την άµεση απειλή που αντιµετωπίζει η Ελλάδα. Με το Ιράν να προειδοποιεί ότι η εµβέλεια των αντιποίνων του µπορεί να πλήξει χώρες που φιλοξενούν αµερικανικές βάσεις, η Ελλάδα µπαίνει ξεκάθαρα στο «κάδρο».
Ο κ. Παπαδάκης υπογράµµισε τον νευραλγικό ρόλο της βάσης της Σούδας στα Χανιά, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι είναι «αντικειµενικά εκτεθειµένη». Τόνισε πως υποδοµές όπως η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη και η Λάρισα µπορούν ανά πάσα στιγµή να αποτελέσουν στόχο, θέτοντας σε άµεσο κίνδυνο τον ελληνικό λαό. Κατέρριψε µάλιστα το αφήγηµα δεκαετιών ότι οι βάσεις παρέχουν ασφάλεια, κάνοντας λόγο για «θέατρο του παραλόγου», αφού πλέον η Ελλάδα αναγκάζεται να στείλει αεράµυνα (π.χ. συστοιχίες στη Βουλγαρία) για να «προστατεύσει τους προστάτες» της.
Αναφερόµενος στην Κύπρο, κατήγγειλε τον σχεδιασµό για µόνιµη εγκατάσταση πολυεθνικής στρατιωτικής δύναµης, µετατρέποντας το νησί σε «αστακό» και «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», καθιστώντας το παράλληλα κόµβο για πιθανά χτυπήµατα.
Η αποστολή των ελληνικών Patriot στην Κάρπαθο και οι περιπολίες φρεγατών, ξεκαθάρισε, δεν γίνονται για την προστασία των «αδελφών Κυπρίων». Απόδειξη αυτού, όπως είπε, είναι η σιωπή της διεθνούς κοινότητας απέναντι στην εγκατάσταση 6 τουρκικών F-16 στα Κατεχόµενα, αλλά και η διαχρονική αποσιώπηση της τουρκικής κατοχής από ηγέτες όπως ο Μακρόν και ο Κ. Μητσοτάκης, παρά την υποκριτική ευαισθησία τους για την Ουκρανία, όπως σχολίασε.
Ποιoς είναι λοιπόν ο πραγµατικός λόγος της ελληνικής στρατιωτικής αναβάθµισης; Σύµφωνα µε τα λεγόµενα του ευρωβουλευτή, είναι η γεωπολιτική αναβάθµιση της αστικής τάξης της Ελλάδας, η προστασία των ενεργειακών της συµφερόντων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και η στρατιωτική επιτήρηση εµπορικών διαδρόµων όπως ο IMEC (Ινδία – Πειραιάς).
Ο κ. Παπαδάκης ήταν οξύτατος αναφορικά µε την επιχείρηση «Ασπίδες». Υποστήριξε ότι η αποστολή δεν εξυπηρετεί εθνικά συµφέροντα, αλλά προστατεύει τους εφοπλιστές, οι οποίοι θησαυρίζουν στην Ερυθρά Θάλασσα µε κέρδη άνω των 770.000 δολαρίων την ηµέρα. Περιέγραψε πώς εκβιάζουν τους ναυτεργάτες να υπογράφουν «θανατόχαρτα», αναλαµβάνοντας ιδία ευθύνη, προκειµένου να περάσουν µέσα από τις φλόγες του πολέµου.
Απαντώντας στο ερώτηµα αν η Ευρώπη απλώς ακολουθεί τυφλά τις ΗΠΑ, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ ήταν σαφής: Η Ε.Ε. «δεν είναι καµιά παρασυρµένη κορασίδα». Είναι µια ένωση αστικών τάξεων που κινείται αποκλειστικά βάσει των δικών της συµφερόντων.
Κλείνοντας, τόνισε το ταξικό πρόσηµο αυτής της κρίσης: Την ώρα που το κεφάλαιο (εφοπλιστές, βιοµήχανοι) θησαυρίζει από τον πόλεµο, ο λαός καλείται να πληρώσει τον λογαριασµό µε ανεπανάληπτη ακρίβεια σε καύσιµα και ενέργεια. Το κάλεσµα του ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο: Άµεση απεµπλοκή της Ελλάδας από τον ιµπεριαλιστικό πόλεµο, κλείσιµο όλων των βάσεων που καθιστούν τη χώρα στόχο, και λήψη ουσιαστικών µέτρων κατά της ακρίβειας, καταργώντας τους έµµεσους φόρους και αυξάνοντας τους µισθούς. Πρόκειται, όπως κατέληξε, για έναν ανοιχτό πόλεµο ανάµεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
Η Ευρώπη και η γεωπολιτική σκακιέρα
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής του ΕΛΚ, Μιχάλης Χατζηπαντέλα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τους συνεχόµενους πολέµους (Ουκρανία, Ισραήλ, Ιράν), τονίζοντας πως η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει άµεσα ηγετικό ρόλο και να αποκτήσει ενιαία φωνή. Προειδοποίησε µάλιστα για τις σφοδρές οικονοµικές επιπτώσεις, υπογραµµίζοντας ότι εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, η τιµή του πετρελαίου -που ήδη ξεπέρασε τα 100 δολάρια το βαρέλι- θα εκτοξευθεί, δηµιουργώντας πρωτόγνωρες συνθήκες.
Από µεριάς του, ο ευρωβουλευτής των Σοσιλαδηµοκρατών και του ΠΑΣΟΚ Σάκης Αρναούτογλου υπερασπίστηκε τη φαινοµενικά πιο «αργή» αντίδραση της Ευρώπης. Εξήγησε ότι η Ευρώπη δεν αποτελεί στρατιωτική υπερδύναµη ικανή να συγκριθεί µε τις ΗΠΑ, και το πραγµατικό της «όπλο» είναι η διπλωµατία. Υποστήριξε ότι η ψύχραιµη µατιά της Ε.Ε. είναι το «κλειδί» για την εκτόνωση µιας ρευστής και απρόβλεπτης κατάστασης, η οποία ανά πάσα στιγµή θα µπορούσε να επεκταθεί, εµπλέκοντας κι άλλες χώρες.
Τους τόνους ανέβασε ο ευρωβουλευτής της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης, ξεκαθαρίζοντας πως ο πόλεµος στο Ιράν δεν είναι «φυσικό φαινόµενο», αλλά το αποτέλεσµα µιας «τυχοδιωκτικής, καθαρά ιµπεριαλιστικής πολιτικής» των ΗΠΑ. Υπενθύµισε δε ότι ιστορικά, οι αµερικανικές παρεµβάσεις (σε Αφγανιστάν, Συρία, Βενεζουέλα και Γιουγκοσλαβία) ποτέ δεν έφεραν τη δηµοκρατία, όπως υποστήριζαν ότι θα κάνουν.
Ο κ. Αρβανίτης περιέγραψε τον Ντόναλντ Τραµπ και τον Μπενιαµίν Νετανιάχου ως «απόλυτους αναθεωρητές», οι οποίοι δρουν αυθαίρετα, παρακάµπτοντας εντελώς το Συµβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και τα διεθνή φόρα. Έθεσε το καίριο ερώτηµα εάν η Ευρώπη επιθυµεί να είναι ένα αυτόφωτο, συγκροτηµένο κέντρο λήψης αποφάσεων ή απλώς ένα «franchise» και η ουρά του ΝΑΤΟ και των αµερικανικών συµφερόντων.
Υπογράµµισε µάλιστα πως το Ιράν «δεν είναι Ιράκ», προειδοποιώντας για τη µεγάλη επικινδυνότητα της σύγκρουσης, ενώ κατήγγειλε τη λογική όπου ένας και µόνο ηγέτης (ο Τραµπ) «ως Θεός» αποφασίζει ποιος ηγέτης άλλης χώρας πρέπει να απαχθεί ή να δολοφονηθεί.
Τέλος, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο πραγµατικός στόχος του Τραµπ είναι η ίδια η αποσταθεροποίηση της ενωµένης Ευρώπης.
Το ζήτηµα της παραβίασης του ∆ιεθνούς ∆ικαίου άγγιξε ιδιαίτερα τους ευρωβουλευτές λόγω της τουρκικής απειλής.
Ο Μιχάλης Χατζηπαντέλας εξέφρασε τον τρόµο που προκαλεί στην Κύπρο -µια χώρα υπό κατοχή- η κατάρρευση του ∆ιεθνούς ∆ικαίου και οι αποφάσεις που λαµβάνονται εκτός ΟΗΕ, σε αντίθεση µε την περίπτωση του Ιράκ παλαιότερα όπου υπήρξαν ψηφίσµατα και διπλωµατική προετοιµασία. Ωστόσο, χαιρέτισε ως εξαιρετικά θετική εξέλιξη την κάθοδο των ελληνικών ενόπλων δυνάµεων στην Κύπρο, καθώς και την έµπρακτη στήριξη της Γαλλίας και της Ολλανδίας (µιας χώρας ιστορικά φιλοτουρκικής που παλαιότερα έθετε βέτο στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.).
Τόσο ο κ. Αρβανίτης όσο και ο κ. Αρναούτογλου συµφώνησαν ότι η αναθεωρητική πολιτική πρέπει να καταδικάζεται. Ο Σάκης Αρναούτογλου µάλιστα, επισήµανε ένα απροσδόκητο θετικό στοιχείο µέσα στην κρίση: η στάση του Τραµπ επισπεύδει την πολιτική και αµυντική ενοποίηση της Ευρώπης. Σηµείωσε ότι χώρες όπως η Γερµανία συνειδητοποιούν πλέον τη «µικρότητά» τους µπροστά σε γίγαντες (όπως οι ΗΠΑ και η Ινδία), κατανοώντας ταυτόχρονα την ανασφάλεια και τον κίνδυνο που βίωναν τόσα χρόνια οι Έλληνες από τους γείτονές τους. Σύµφωνα µε τον ίδιο, αν δεν υπήρχε η ασπίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη-µέλη θα είχαν γίνει «βορά» στις διαθέσεις επεκτατικών ηγετών.
Ωστόσο, ο Κώστας Αρβανίτης διατήρησε ισχυρές επιφυλάξεις για το πώς εξελίσσεται αυτή η ενοποίηση, εκφράζοντας φόβους για την επαναστρατιωτικοποίηση της Γερµανίας και τον ρόλο της Γαλλίας ως «αυτοδιορισµένης οµπρέλας» της νότιας Ευρώπης, προειδοποιώντας ότι η Ε.Ε. επιστρέφει σε επικίνδυνους µικροεθνικισµούς και µεγαλοεθνικισµούς που συγκρούονται µε το αρχικό όραµα του Αλτιέρο Σπινέλι για ειρήνη.
«Κάτι πέρα από µία περιφερειακή σύγκρουση»
Καµπανάκι κινδύνου για τις δραµατικές επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή έκρουσε από τη µεριά του ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος των Σοσιαλδηµοκρατών, Γιάννης Μανιάτης, Εστιάζοντας στον ενεργειακό αντίκτυπο της σύγκρουσης, ο κ. Μανιάτης περιέγραψε µια εξαιρετικά ανησυχητική εικόνα για την Ευρώπη, αλλά κυρίως για την Ελλάδα.
Απαντώντας στο ερώτηµα για το πόσο κινδυνεύει ενεργειακά η Ευρώπη, ο κ. Μανιάτης ξεκαθάρισε ότι βρισκόµαστε µπροστά σε ένα «µεγάλο, ουσιαστικό και κοµβικό πρόβληµα παγκοσµίως». Όπως τόνισε, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή έχει πάψει να αποτελεί µια τοπική διένεξη, καθώς «επηρεάζει άµεσα όλο το ενεργειακό ισοζύγιο του πλανήτη», φτάνοντας στο σηµείο να δηµιουργεί κραδασµούς ακόµη και σε χώρες που βρίσκονται γεωγραφικά µακριά, όπως η Ιαπωνία και η Κίνα.
Ιδιαίτερη έµφαση έδωσε στον αµερικανικό παράγοντα, εκφράζοντας τον έντονο προβληµατισµό του για την έλλειψη σαφούς χρονοδιαγράµµατος όσον αφορά τις προθέσεις των ΗΠΑ: «∆εν έχουµε καταλάβει ποια είναι η στρατηγική εξόδου από την κρίση των Ηνωµένων Πολιτειών. ∆εν έχουµε καταλάβει ο πρόεδρος Trump πότε θα θεωρήσει ότι σταµατούν οι εχθροπραξίες», υπογράµµισε χαρακτηριστικά.
Το ζήτηµα, σύµφωνα µε τον ευρωβουλευτή, απασχολεί βαθύτατα τους ευρωπαϊκούς θεσµούς, µε τις σχετικές συζητήσεις να εστιάζουν στο τι ακριβώς σηµαίνει αυτή η γεωπολιτική εξέλιξη για την ανατολική Μεσόγειο, τις χώρες του κόλπου και την ευρύτερη περιοχή.
Ο κ. Μανιάτης εξέφρασε την ελπίδα να µην επαληθευτούν τα δυσµενή σενάρια, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό. «Θα είναι τραγικό για την παγκόσµια οικονοµία και για την Ευρώπη να δούµε να εκτινάσσονται οι τιµές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου», προειδοποίησε, υπενθυµίζοντας ότι η Ευρώπη αποτελεί µία από τις πιο εξαρτηµένες περιοχές του πλανήτη σε υδρογονάνθρακες.
Το πιο ανησυχητικό κοµµάτι της τοποθέτησής του, ωστόσο, αφορούσε τη χώρα µας. Μέσα σε αυτή την εξαρτηµένη ενεργειακά Ευρώπη, η Ελλάδα βρίσκεται σε ακόµη πιο µειονεκτική θέση, καθώς είναι «σχεδόν απολύτως εξαρτηµένη», όπως εξήγησε ο ίδιος.
«Άρα εµείς είµαστε δυστυχώς σε αυτό που θα µπορούσε να πει κανείς στο µάτι του κυκλώνα», κατέληξε ο κ. Μανιάτης, τονίζοντας ότι προσπάθεια και ευχή όλων είναι να υπάρξουν οι λιγότερες δυνατές επιπτώσεις από αυτή τη συνεχιζόµενη κρίση.
Στα «Χανιώτικα νέα» της Πέµπτης οι αναφορές των ευρωβουλευτών για τη στεγαστική κρίση αλλά και τους υδρογονάνθρακες.
